jump to navigation

Koloniale roofkunst terug naar de rechtmatige eigenaar maart 8, 2019

Posted by jandewandelaar in museum, Nederlands Erfgoedwet, Nigeria, roofkunst.
Tags: , , , , , ,
add a comment

Roofkunst retour naar oorsprong

De Nederlandse musea die de grootste collecties koloniale voorwerpen beheren, hebben nieuwe spelregels opgesteld om geroofde kunst terug te bezorgen.

Als voormalige koloniën een claim indienen, dan mag roofkunst terug naar het land van herkomst. Met dat uitgangspunt heeft het Nationaal Museum van Wereldculturen vandaag een internationale lijst met voorwaarden gepubliceerd om gestolen erfgoed terug bij de rechtmatige eigenaar te krijgen. Volgens critici is het nog maar de vraag of deze spelregels ook resultaat zullen hebben.

Tien Europese musea zaten onlangs in het Museum Volkenkunde in Leiden om tafel met Nigeriaanse autoriteiten. Ze praten over de uitleen van geroofde Nigeriaanse kunstwerken aan een museum in Benin City in Nigeria, dat nog gebouwd wordt, schrijft Trouw.

Nigeria moet onderhandelen met een dozijn musea uit Groot-Brittannië, Duitsland, Oostenrijk, Zweden en Nederland, die nationale wetten hebben om collecties te behouden, niet om ze te terug te geven. Het Museum Volkenkunde werkt wel aan een richtlijn om te ‘ontzamelen’.

Wanneer komt een kunstwerk in aanmerking voor terugkeer?

Als er een claim wordt ingediend, dan zijn dit kort samengevat de criteria die het NMVW hanteert voor goedkeuring:

Als het verkregen is via iemand die het werk op illegale wijze heeft bemachtigd.

– Als het destijds verkregen is op een manier die in strijd was met de toen geldende wetten.

– Als het object grote culturele of maatschappelijke waarde heeft in het land van herkomst.

– Als het zonder toestemming van de eigenaar is afgenomen.

Sinds 2017 doet het Rijksmuseum onderzoek naar tien kunstobjecten uit de koloniale collectie. Bijvoorbeeld naar de diamant van Banjarmasin. Deze edelsteen was van sultan Panembahan Adam van Banjarmasin (Zuid-Borneo). Toen Nederland het sultanaat veroverde in 1859 werd de steen staatsbezit.

Bekijk ook;

Musea onderhandelen in Leiden over roofkunst uit Nigeria

Musea voor volkenkunde willen roofkunst teruggeven

Nigerianen willen kunst terug: ‘Dit zijn onze voorouders, dit is onze cultuur’

Roofkunst terug naar Nigeria: maar alleen in bruikleen en in apart museum

en zie ook: Roofkunst uit Nigeria

De diamant van Banjarmasin is oorlogsbuit uit 19e eeuw en ligt in het Rijksmuseum Rijksmuseum

Rijksmuseum naar Sri Lanka om te praten over teruggeven roofkunst

Directeur Dibbits vindt het schandalig dat Nederland zich er nu pas om bekommert. “Daar is geen excuus voor.”

NOS 12.03.2019 Het Rijksmuseum gaat in gesprek met Sri Lanka en Indonesië over de teruggave van roofkunst. Directeur Taco Dibbits noemt het in Trouw schandalig dat Nederland zich er niet eerder om heeft bekommerd. “We hadden het veel eerder moeten doen. Daar is geen excuus voor.”

Het hoofd van de afdeling Geschiedenis van het Rijksmuseum, Martine Gosselink, reist over twee weken naar Sri Lanka om te praten over de mogelijke teruggave van kunst. “De helft van het verhaal achter die voorwerpen ligt immers niet in Nederland”, zegt Dibbits daarover.

Onder de stukken waar Gosselink over in gesprek gaat is de diamant van Banjarmasin, die een sultan op Borneo ooit in bezit had. Later dit voorjaar reist ze naar Indonesië. Met Sri Lanka gaat ze het gesprek aan over het kanon van Kandy, een van de pronkstukken van het Rijksmuseum.

Gosselink zei afgelopen vrijdag in De Dag, een podcast van de NPO, dat het Rijksmuseum er rekening mee houdt dat het kanon teruggaat naar Sri Lanka. “Ik kan me heel goed voorstellen dat het kanon volledig wordt teruggegeven en dat het echt helemaal niet meer van Nederland is.”

Rijksmuseum gaat praten met Sri Lanka

Martine Gosselink spreekt in De Dag met presentator Elisabeth Steinz over het teruggeven van het kanon van Kandy.

Het Rijksmuseum kan overigens niet alleen bepalen dat het stukken teruggeeft. Ze zijn staatseigendom en daarom moet de minister van Cultuur instemmen.

Vorige week publiceerde het Nationaal Museum van Wereldculturen, een koepelorganisatie van meerdere musea, een leidraad voor teruggave van roofkunst. De koepel beheert de nationale volkenkundige collectie en bezit 375.000 voorwerpen. De koepel zei actief op zoek te willen gaan naar stukken in de collectie die in aanmerking komen voor teruggave.

Bekijk ook;

Grote stap voor teruggave koloniale roofkunst? ‘Eerst zien, dan geloven’

Musea voor volkenkunde willen roofkunst teruggeven

Nigerianen willen kunst terug: ‘Dit zijn onze voorouders, dit is onze cultuur’

De diamant van Banjarmasin, ooit van sultan Panembahan Adam van Banjarmasin (Zuid-Borneo). Nadat Nederland het sultanaat in 1859 met geweld had ingelijfd, werd de diamant tot Nederlands staatsbezit verklaard. © Rijksmuseum

Rijksmuseum gaat met Indonesië en Sri Lanka in gesprek over roofkunst

AD 12.03.2019 Het Amsterdamse Rijksmuseum gaat gesprekken voeren met Sri Lanka en Indonesië over de mogelijke teruggave van objecten uit de collectie die misschien als roofkunst verworven zijn.

Dat zegt directeur Taco Dibbits in dagblad Trouw. De gesprekken met de landen gaan onder meer over de teruggave van een met zilver en robijnen versierd bronzen kanon dat Nederland in 1765 buit maakte en de zogenoemde diamant van Banjarmasin, die Nederland in 1859 inlijfde.

,,Martine Gosselink, hoofd van de afdeling Geschiedenis, vertrekt over twee weken zelf naar Sri Lanka om daar te praten met wetenschappers over mogelijke teruggave van objecten uit onze collectie. De helft van het verhaal achter die voorwerpen ligt immers niet in Nederland”, aldus Dibbits.

Het Rijksmuseum reageert daarmee op een publicatie, vorige week, van het Nationaal Museum van Wereldculturen (NMWG). Deze koepel, een samenvoeging van het Tropenmuseum in Amsterdam, Museum Volkenkunde in Leiden en het Afrika Museum in Nijmegen, publiceerde richtlijnen voor de beoordeling van claims uit de eigen collectie ten aanzien van voorwerpen die in de koloniën zijn verworven.

Objecten waarvan de oorspronkelijke eigenaar ,,niet vrijwillig afstand heeft gedaan” komen in aanmerking voor teruggaven, zo werd bepaald. Ook objecten die een grote culturele of maatschappelijke waarde hebben in het land van herkomst, komen in aanmerking voor teruggave aan die natie.
Het Rijksmuseum behoort niet tot de koepel, maar Dibbits noemt de leidraad wel ,,een goede eerste stap”.

,,Het is schandalig dat Nederland zich nu pas met teruggave van koloniaal erfgoed bezighoudt. We hadden het veel eerder moeten doen, daar is geen excuus voor’’, zegt hij in de krant.

De diamant van Banjarmasin is oorlogsbuit uit 19e eeuw en ligt in het Rijksmuseum Rijksmuseum

Grote stap voor teruggave koloniale roofkunst? ‘Eerst zien, dan geloven’

De afgelopen 14 jaar zijn er 2 koloniale roofkunstwerken teruggekeerd uit Nederlandse musea. Drie musea willen er nu actief werk van maken.

NOS 07.03.2019 Als voormalige koloniën een claim indienen, dan mag roofkunst terug naar het land van herkomst. Met dat uitgangspunt heeft het Nationaal Museum van Wereldculturen vandaag een internationale lijst met voorwaarden gepubliceerd om gestolen erfgoed terug bij de rechtmatige eigenaar te krijgen. Volgens critici is het nog maar de vraag of deze spelregels ook resultaat zullen hebben.

Want de afgelopen jaren is de lijst van teruggekeerde roofkunst kort. In veertien jaar tijd zijn er welgeteld twee kunstwerken uit Nederlandse musea ‘teruggegeven’, laat het ministerie voor Onderwijs, Cultuur en Wetenschap op verzoek van de NOS weten.

Ter vergelijking: de helft van zo’n 375.000 kunstobjecten uit de collectie van het Nationaal Museum van Wereldculturen is verbonden met het koloniale verleden. Het NMVW is een fusie van het Tropenmuseum, Afrika Museum en Museum Volkenkunde. Hoeveel van deze objecten als roofkunst kunnen worden bestempeld, is nog onduidelijk.

Het NMVW gaat zelf verdachte onderdelen van hun collectie onderzoeken:

Video afspelen

‘Het is belangrijk om te kijken naar objecten waarvan je iets vermoedt’

Met de gepubliceerde lijst van voorwaarden voor teruggaveclaims hoopt het museum het voortouw te nemen. Een goed initiatief, maar met de nodige beperkingen, vindt onderzoeker van koloniale collecties Jos van Beurden (verbonden aan de Vrije Universiteit).

“Hier lijkt het een sprong voorwaarts, maar in Afrika en Azië zegt men: eerst zien dan geloven. Het zijn richtlijnen, geen harde wetten en zo gaan musea er dus ook mee om.”

Wanneer komt een kunstwerk in aanmerking voor terugkeer?

Als er een claim wordt ingediend, dan zijn dit kort samengevat de criteria die het NMVW hanteert voor goedkeuring:

Als het verkregen is via iemand die het werk op illegale wijze heeft bemachtigd.

– Als het destijds verkregen is op een manier die in strijd was met de toen geldende wetten.

– Als het object grote culturele of maatschappelijke waarde heeft in het land van herkomst.

– Als het zonder toestemming van de eigenaar is afgenomen.

De bewijslast voor deze criteria is volgens de directeur van NMVW “laag”. Maar volgens Van Beurden begint het probleem al bij het indienen van claims. “Wij weten niet eens wat jullie in huis hebben, zei de Rwandese directeur-generaal van cultuur laatst tegen me. Hoe kunnen we dan een claim indienen?”

Nazi-roofkunst

Van Beurden maakt een vergelijking met nazi-roofkunst. Volgens hem hebben Europese musea daar veel actiever achteraan gezeten. “Toen hebben alle musea in hun archief gekeken naar kunst met een luchtje en daarna de eigenaar opgespoord. Nu hebben we een raamwerk waarmee landen een claim kunnen indienen. Dat is een enorm verschil, terwijl het zijn allebei voorbeelden zijn van historisch onrecht.”

De onderzoeker benadrukt dat niet alle musea met koloniale roofkunst meedoen aan het initiatief van het NMVW. Zo ook het Rijksmuseum. Dat museum zegt dat er gesprekken zijn met NMVW en het Nederlands Instituut voor Oorlogsdocumentatie (NIOD) om samen de gemeenschappelijke collectie uit te pluizen.

Het zou naïef zijn om te denken dat je het gewoon over de schutting kunt gooien: hier heb je het terug, aldus Martine Gosselink, hoofd afdeling geschiedenis Rijksmuseum.

Sinds 2017 doet het Rijksmuseum onderzoek naar tien kunstobjecten uit de koloniale collectie. Bijvoorbeeld naar de diamant van Banjarmasin. Deze edelsteen was van sultan Panembahan Adam van Banjarmasin (Zuid-Borneo). Toen Nederland het sultanaat veroverde in 1859 werd de steen staatsbezit.

Maar volgens Martine Gosselink, hoofd van de afdeling geschiedenis, is het niet zo simpel om zo’n kunstwerk zomaar terug te sturen. “Geef je het aan de nazaten van de sultan, aan het eiland Borneo of aan het nationaal kunstmuseum in Jakarta? Het zou naïef zijn om te denken dat je het gewoon over de schutting kunt gooien: hier heb je het terug.”

En dan is dit een geval waarin duidelijk is wie de oorspronkelijke eigenaar was en hoe het in Nederland terecht is gekomen. Volgens Gosselink is het belangrijk om zorgvuldig uit te zoeken hoe de vork precies in de steel zit, en dat kost tijd.

Van Beurden denkt dat de bedoelingen van het Rijksmuseum en de andere musea goed zijn, maar dat het de voormalige koloniën in de praktijk nog niets oplevert. “Als je veel kunst bent kwijtgeraakt dan heb je er alleen wat aan als je ook wat terugkrijgt. De rest is praten.”

Bekijk ook;

Musea voor volkenkunde willen roofkunst teruggeven

Nigerianen willen kunst terug: ‘Dit zijn onze voorouders, dit is onze cultuur’

Roofkunst terug naar Nigeria: maar alleen in bruikleen en in apart museum

Musea gaan koloniale roofkunst ‘ruimhartig’ teruggeven

AD 07.03.2019 De Nederlandse musea die de grootste collecties koloniale voorwerpen beheren, hebben nieuwe spelregels opgesteld om geroofde kunst terug te bezorgen. De musea wachten claims niet af, maar gaan ook zelf op zoek naar objecten met een dubieus verleden. Vier vragen over over die kentering aan Stijn Schoonderwoerd, directeur van het Nationaal Museum van Wereldculturen (NMVW) met vestigingen in Berg en Dal, Leiden en Amsterdam.

  1. Vanwaar de nieuwe spelregels?
    Het Tropenmuseum in Amsterdam, het Museum Volkenkunde in Leiden en het Afrika Museum in Nijmegen (die samen het NMVW vormen) en het Wereldmuseum in Rotterdam willen hun verantwoordelijkheid nemen, zegt Schoonderwoerd. ,,We weten dat een groot deel van onze collecties uit de koloniale tijd stammen. Het koloniale systeem was verwerpelijk, met grote machtsverschillen en onrecht. Het is zeker dat wij ook objecten beheren waarvan de oorspronkelijke eigenaar niet uit eigen beweging afstand heeft gedaan. Net zoals bij geroofde kunst in de Tweede Wereldoorlog. Ook in andere voormalige koloniale machten, zoals Frankrijk en Engeland, zie je daar nu discussie over ontstaan.’’
  2. Wat betekent dat voor jullie collecties?
    ,,Dat is nog onmogelijk in te schatten, daar is dit onderzoek voor nodig. Maar we zijn zeker niet bang dat we halflege musea overhouden. We beheren ontzettend veel; zo’n 375.000 voorwerpen. Maximaal 5 procent staat uitgestald, de rest ligt in depots. Zeker de helft heeft geen koloniale herkomst, en lang niet alle koloniale voorwerpen zijn geroofd. In vierhonderd jaar koloniale relaties zijn objecten op allerlei manieren van eigenaar veranderd: door handel, geschenken aan vrienden. Je kunt niet alles over één kam scheren.’’
  3. Controleren jullie ook of bijvoorbeeld de Benin-bronzen, zo’n 3.000 door het Britse leger geroofde beelden die Nigeria terug wil, straks niet voor veel geld bij Sotheby’s worden verpatst? 
    ,,Nee, wij stellen geen eisen aan de manier waarop de teruggeven objecten worden beheerd. Als aannemelijk is gemaakt dat ze destijds niet vrijwillig zijn afgestaan, is het niet meer aan ons om te bepalen wat er vervolgens mee gebeurt. Dus ja, ze kunnen op een veiling belanden. Net als met sommige roofkunst uit de Tweede Wereldoorlog is gebeurd.’’

Het Tropenmuseum in Amsterdam © ANP

  1. Hoe nu verder? Stromen de claims al binnen?
    ,,Nog niet. Dat is ook geen kwestie van een simpel briefje sturen, waarna wij per kerende post de objecten terugsturen. Claims moeten zorgvuldig worden onderbouwd. Wij gaan serieus aan de bak om de herkomst vast te stellen, samen met het NIOD (Nederlands Instituut voor Oorlogsdocumentatie) dat onderzoek doet naar ons koloniale verleden. Een commissie van externe deskundigen controleert ons oordeel. Ja, dat gaat veel tijd kosten, maar claims kunnen niet verjaren. Uiteindelijk moet de minister over teruggave beslissen, want onze collecties zijn eigendom van de staat. Met uitzondering van die van het Wereldmuseum: die zijn gemeente-eigendom, dus daarover beslist het college van B&W van Rotterdam. Hopelijk leidt onze aanpak tot een werkwijze die voor de hele museumsector gaat gelden. Want ook bijvoorbeeld natuurhistorische en militaire musea hebben objecten uit voormalige kolonies verzameld.’’

Museum Volkenkunde geeft roofkunst terug aan rechtmatige eigenaar

OmroepWest 07.03.2019 Museum Volkenkunde in Leiden wil roofkunst uit collectie teruggeven aan de rechtmatige eigenaar. Het museum gaat samen met het Amsterdamse Tropenmusea en het Afrika-museum in Berg en Dal actief op zoek naar objecten in de collectie die voor teruggave in aanmerking komen.

‘We weten dat een deel van onze collectie verworven is in de koloniale periode, een periode van grote machtsverschillen en onrecht’, zegt Stijn Schoonderwoerd, directeur van het NMVW (samenwerkingsverband van de drie musea).

Hij vervolgt: ‘Als we vandaag de dag op basis van internationale verdragen zeggen dat uit Syrië gestolen objecten niet in onze collectie thuishoren, waarom zou dat principe dan niet gelden voor objecten die 100 jaar geleden zijn geroofd?’

Nederlands Erfgoedwet

Het gaat om museumstukken waarvan de oorspronkelijke eigenaar ze niet vrijwillig heeft afgestaan. Maar niet alleen roofkunst komt in aanmerking voor teruggave. Ook objecten die een grote culturele of maatschappelijke waarde hebben in het land van herkomst kunnen eventueel terug naar hun geboortegrond.

Schoonderwoerd vervolgt: ‘In de Nederlandse Erfgoedwet wordt erkend dat bepaalde objecten onlosmakelijk met ons land verbonden zijn en altijd behouden moeten blijven voor Nederland. Evenzo kunnen er nu objecten in onze depots liggen waarvan een ander land zegt: die zijn voor ons nationale bewustzijn of ons culturele leven ontzettend belangrijk.’

LEES OOK: Nieuw topstuk in Museum Volkenkunde trekt op eerste dag veel publiek

Meer over dit onderwerp: VOLKENKUNDE LEIDEN MUSEUM KUNST CULTUUR

Gaan Nederlandse musea koloniale kunst teruggeven?

AD 07.03.2019 Het Nationaal Museum van Wereldculturen (NMVW) komt donderdag met richtlijnen voor de beoordeling van claims op stukken uit de eigen collecties, met name voorwerpen die in koloniën zijn verworven. Het Nationaal Museum is een samenvoeging van het Tropenmuseum in Amsterdam, Museum Volkenkunde in Leiden en het Afrika Museum in Nijmegen.

Objecten waarvan de oorspronkelijke eigenaar ,,niet vrijwillig afstand heeft gedaan”, komen in aanmerking voor teruggave, staat op de website van het Tropenmuseum. Maar ook objecten die een grote culturele of maatschappelijke waarde hebben in het land van herkomst, kunnen aan die natie worden teruggegeven.
Nadat een externe commissie de herkomst van een stuk is nagegaan en de argumentatie voor of tegen de claim heeft bestudeerd, brengt dit nog te benoemen college advies uit aan de cultuurminister, die moet beslissen.

Teruggevonden Picasso uit de Rotterdamse KunstHal is een publiciteitsstunt november 19, 2018

Posted by jandewandelaar in Kunsthal Rotterdam, museum, pablo Picasso, roofkunst, Tête d’Arlequin.
Tags: , , , , , , , , , , ,
add a comment

Grapje

Het doek werd gevonden door de uit Roemenië afkomstige en in Nederland woonachtige schrijfster Mira Fetuci. Zij publiceerde in 2015 een boek over de brutale roof. Dit boek van Feticu werd onlangs vertaald in het Roemeens. Daarna verscheen ze in de Roemeense media om over haar boek te vertellen. Daarin vertelde ze ook dat ze werkte in de bibliotheek in Den Haag.

AD 21.11.2018

Jounalist Frank Westerman zegt tegen de NOS dat hij wel om de grap kan lachen. “Ik doe liever onbedoeld mee met een kunstproject dan dat ik mij voor het karretje laat spannen van kunstdieven of oplichters. Hij laat weten dat Mira Feticu verontwaardigd is. ‘Het leek een schatkaart’, Feticu ging op jacht naar een Picasso zo zei ze eerder nog !!!

Experts betwijfelden al dat het om de echte Picasso zou gaan. Zo waren er volgens kenner Peter van Beveren zeker 16 verschillen tussen de in Roemenië opgegraven tekening en Picasso’s werk Tête d’Arlequin.

AD 19.11.2018

Kortom, het leek inderdaad te mooi om waar te zijn, de vondst in Roemenië van de in 2012 uit de Kunsthal gestolen Tête d’Arlequin van Pablo Picasso, en dat is het hoogstwaarschijnlijk ook. De vinders van het werk, de Roemeense schrijfster Mira Feticu en de Nederlandse journalist Frank Westerman, zijn het slachtoffer geworden van een publiciteitsstunt van twee Belgische theatermakers, schrijven die laatsten.

Want gisteravond kregen Feticu en Westerman een e-mail met de ontnuchterende boodschap: het kunstwerk is nep, de vondst is een opzetje. Belgische theatermakers hadden hen erin geluisd als publiciteitsstunt voor hun nieuwe theaterstuk True Copy, over namaakkunst.

Het duo liet in deze e-mail aan Feticu en Westerman weten, dat de stunt onderdeel is van hun voorstelling True Copy, die donderdag in Antwerpen in première is gegaan. Ze hebben het ook wereldkundig gemaakt via een tweet. De twee zijn vooralsnog niet bereikbaar voor een toelichting.

De kunstwereld jubelde dit weekeinde: de uit de Kunsthal gestolen Picasso is teruggevonden! Maar nu blijkt dat de vinders, twee Nederlandse journalisten, in een publiciteitsstunt zijn getrapt: ,,Dit is ongelooflijk, ik moet eerst m’n woede controleren.”

Na zes jaar zou Picasso’s Tête d’Arlequin alsnog terugkeren naar Nederland. Het schilderij was zaterdag na een tip teruggevonden in Roemenië. De journalist Frank Westerman en de schrijfster Mira Feticu kregen die anonieme tip, reisden vorige week af naar Boekarest, groeven de tekening op en leverde het zaterdag over aan de Roemeense politie. ,,We wilden niet te lang rondlopen met zo’n schilderij”, zegt Feticu telefonisch vanuit Boekarest tegen deze website.

Wereldnieuws 

De spectaculaire vondst werd al snel wereldnieuws. Kenners twijfelden aan de echtheid van de pasteltekening, en naar nu blijkt terecht. Want gisteravond kregen Feticu en Westerman een e-mail met de ontnuchterende boodschap: het kunstwerk is nep, de vondst is een opzetje. Belgische theatermakers hadden hen erin geluisd als publiciteitsstunt voor hun nieuwe theaterstuk True Copy, over namaakkunst.

Feticu is furieus: ,,Het is een bizar verhaal! Ze willen met ons om tafel om  sorry te zeggen, maar ik weet niet of ik dat kan”, zegt de schrijfster die in 2015 een boek publiceerde over de brutale roof uit de Rotterdamse Kunsthal. ,,Eerst moet ik m’n woede controleren.”

De roof werd eerder in scène gezet voor deze foto. © Marco De Swart Fotografie

In het najaar van 2012 werden in totaal zeven kunstwerken uit de Kunsthal meegenomen. De daders waren Roemenen die de schilderijen meenamen naar hun land. De doeken zijn nooit teruggevonden. Een deel werd verbrand.

Echter, kunstdetective Arthur Brand liet al eerder weten dat mogelijk niet alle meesterwerken die werden ontvreemd uit de Rotterdamse Kunsthal in rook zijn opgegaan. Brand was ook blij met de vondst: ,,Dit is fantastisch nieuws.

Feticu: ,,Ook grappen hebben grenzen. We zijn met z’n tweeën naar Roemenië gevlogen, hebben gegraven naar een kunstwerk, twee nachten niet geslapen, ik heb gehuild, gelachen, uren bij de politie gezeten, het is ongelooflijk. Toen ik hun e-mail las met de melding dat het een stunt was, werd ik woedend.”

De ‘Picasso’ die gisteren in Roemenië werd opgegraven. NOS

Roof

Twee Roemeense mannen stalen in oktober 2012 zeven kunstwerken met een waarde van zo’n 18 miljoen euro uit de Kunsthal. Het gaat om ‘Tête d’Arlequin’ (1971) van Pablo Picasso; ‘La Liseuse en Blanc et Jaune’ (1919) van Henri Matisse; ‘Waterloo Bridge, London’ (1901) en ‘Charing Cross Bridge, London’ (1901) van Claude Monet; ‘Femme devant une fenêtre ouverte, dite la Fiancée’ (1888) van Paul Gauguin; ‘Autoportrait’ (circa 1889 – ‘91) van Meyer de Haan; en ‘Woman with Eyes Closed’ (2002) van Lucian Freud.

De dieven begroeven de kunstwerken in een tuin van een leegstaand huis in Roemenië en later op een begraafplaats. De moeder van een van hen zou de doeken een maand nadien hebben opgegraven en in de oven hebben gegooid. Volgens de kunstdetective Brand zijn er sterke aanwijzingen dat twee of drie werken niet zijn verbrand, maar werden verkocht.

Zie ook: Kunstroof KunstHal Rotterdam

‘Nep-Picasso is geen grap, ze zijn net zo erg als de dieven’

AD 20.11.2018 Na de roof van de eeuw moest dit de vondst van de eeuw worden. Maar het werd de grap van de week. Journalisten Frank Westerman en Mira Feticu gingen naar Boekarest om een gestolen Picasso op te graven, maar het kunstwerk bleek nep, een stunt van Belgische theatermakers. Over een Roemeens Picasso-avontuur met bittere nasmaak. ,,Ik voel me genaaid.’’

Blijdschap, zenuwen, twijfel, frustratie, woede, en ja: ook wel bewondering. Het afgelopen weekeinde was een emotionele achtbaan voor schrijvers/journalisten Frank Westerman en Mira Feticu. ,,En ik hóud helemaal niet van achtbanen’’, zegt Feticu. Hun spectaculaire tocht door Roemenië kreeg zondag een wending die zelfs voor een Netflix-serie te zot zou zijn.

Bedenkers Picasso-stunt wilden nepwerk terug in echte collectie

AD 20.11.2018 Het Belgische theaterduo dat de nagemaakte gestolen Picasso in Roemenië begroef, hoopte dat het werk weer zou worden opgenomen in de oorspronkelijke kunstcollectie. De wijze waarop dat wel of niet zou lukken, is onderdeel van het kunstproject, melden de makers op hun website.

De vondst van de in 2012 gestolen Picasso leidde dit weekeinde tot veel reuring in de kunstwereld. Zou de pasteltekening ter waarde van een kleine 20 miljoen euro gevonden zijn?

Nee, dus. Want zondagavond kreeg het Nederlandse schrijversduo dat de Picasso in Boekarest opgroef, het bericht dat ze erin getuind waren: de nagemaakte pasteltekening was onderdeel van een Belgisch kunstproject over namaakwerk, True Copy. ,,Ik ben woedend, ook grappen hebben grenzen’’, reageerde de Roemeens-Nederlandse schrijfster Mira Feticu.

Echt en nep

De Belgen wilden geen verdere toelichting geven, maar melden nu op hun website dat de stunt onderdeel is van de ‘verhaallijn’ over echt en nep in de kunstwereld. Het doel: de nagemaakte uit de Kunsthal gestolen Picasso zou weer terecht moeten komen in de oorspronkelijke Triton-collectie. ,,We dachten niet dat het makkelijk zou zijn, maar we wilden kijken op welk punt het zou stranden, hoe en met wie.”

Performance

De neptekening is 31 oktober begraven in Boekarest, de Belgen stuurden zes brieven met de tip aan Roemenen en Nederlanders. ,,We hadden niet gedacht dat de Nederlanders zo snel zouden reageren en meteen het vliegtuig zouden pakken.’’
De opzet is geen ‘publiciteitsstunt’ zeggen de makers, maar een onderdeel van een performance. Daarom willen ze ook geen toelichting geven in de media.

‘Geroofde Picasso is publiciteitsstunt van Belgische theatermakers’

NU 18.11.2018 Het in 2012 uit de Rotterdamse Kunsthal gestolen werk Tête d’Arlequin van Pablo Picasso is nog steeds zoek. De tekening die na een tip in Roemenië werd gevonden, en die lijkt op dit werk van Picasso, is een publiciteitsstunt van een Belgisch theatergezelschap.

In 2012 werden zeven schilderijen van onder anderen Claude Monet, Pablo Picasso en Henri Matisse gestolen uit de Rotterdamse Kunsthal. De in Nederland wonende Roemeense schrijver Mira Feticu schreef in 2015 een boek over deze kunstroof. De doeken zijn niet teruggevonden.

De tekening, gevonden door Feticu en de Nederlandse journalist Frank Westerman na een anonieme tip, is overhandigd aan de Roemeense autoriteiten. Experts twijfelden al aan de echtheid van het doek.

De Belgische theatermakers laten in een e-mail aan Feticu en Westerman weten dat ze slachtoffer zijn geworden van hun publiciteitsstunt en dat het niet de bedoeling was dat de twee naar Roemenië zouden afreizen. “Helaas is het anders gegaan en dat spijt ons.”

Westerman zegt tegen de NOS dat hij wel om de grap kan lachen. “Ik doe liever onbedoeld mee met een kunstproject dan dat ik mij voor het karretje laat spannen van kunstdieven of oplichters.” Hij laat weten dat Feticu verontwaardigd is.

Lees meer over: Kunstroof picasso Buitenland

Vondst Kunsthal-Picasso blijkt publiciteitsstunt: ‘ik werd woedend’

AD 18.11.2018 De kunstwereld jubelde dit weekeinde: de uit de Kunsthal gestolen Picasso is teruggevonden! Maar nu blijkt dat de vinders, twee Nederlandse journalisten, in een publiciteitsstunt zijn getrapt: ,,Dit is ongelooflijk, ik moet eerst m’n woede controleren.”

Na zes jaar zou Picasso’s Tête d’Arlequin alsnog terugkeren naar Nederland. Het schilderij was zaterdag na een tip teruggevonden in Roemenië. De journalist Frank Westerman en de schrijfster Mira Feticu kregen die anonieme tip, reisden vorige week af naar Boekarest, groeven de tekening op en leverde het zaterdag over aan de Roemeense politie. ,,We wilden niet te lang rondlopen met zo’n schilderij”, zegt Feticu telefonisch vanuit Boekarest tegen deze website.

Wereldnieuws 

De spectaculaire vondst werd al snel wereldnieuws. Kenners twijfelden aan de echtheid van de pasteltekening, en naar nu blijkt terecht. Want gisteravond kregen Feticu en Westerman een e-mail met de ontnuchterende boodschap: het kunstwerk is nep, de vondst is een opzetje. Belgische theatermakers hadden hen erin geluisd als publiciteitsstunt voor hun nieuwe theaterstuk True Copy, over namaakkunst.

Feticu is furieus: ,,Het is een bizar verhaal! Ze willen met ons om tafel om  sorry te zeggen, maar ik weet niet of ik dat kan”, zegt de schrijfster die in 2015 een boek publiceerde over de brutale roof uit de Rotterdamse Kunsthal. ,,Eerst moet ik m’n woede controleren.”

De roof werd eerder in scène gezet voor deze foto. © Marco De Swart Fotografie

In het najaar van 2012 werden in totaal zeven kunstwerken gestolen uit de Kunsthal. De daders waren Roemenen die de schilderijen meenamen naar hun land. De doeken zijn nooit teruggevonden. Een deel is verbrand.

Feticu: ,,Ook grappen hebben grenzen. We zijn met z’n tweeën naar Roemenië gevlogen, hebben gegraven naar een kunstwerk, twee nachten niet geslapen, ik heb gehuild, gelachen, uren bij de politie gezeten, het is ongelooflijk. Toen ik hun e-mail las met de melding dat het een stunt was, werd ik woedend.”

De ‘Picasso’ die gisteren in Roemenië werd opgegraven. NOS

Belgische theatermakers: gestolen ‘Kunsthal-Picasso’ is publiciteitsstunt

NOS 18.11.2018 Het leek te mooi om waar te zijn, de vondst in Roemenië van de in 2012 uit de Kunsthal gestolen Tête d’Arlequin van Picasso, en dat is het hoogstwaarschijnlijk ook. De vinders van het werk, de Roemeense schrijfster Mira Feticu en de Nederlandse journalist Frank Westerman, zijn het slachtoffer geworden van een publiciteitsstunt van twee Belgische theatermakers, schrijven die laatsten.

Het duo laat in een e-mail aan Feticu en Westerman weten, dat de stunt onderdeel is van hun voorstelling True Copy, die donderdag in Antwerpen in première is gegaan. Ze hebben het ook wereldkundig gemaakt via een tweet. De twee zijn vooralsnog niet bereikbaar voor een toelichting.

BERLIN

@berlin_antwerp

BERLIN brought back Picasso’s ‘Tête d’Arlequin’ in the frame of ‘True Copy’. A new performance on Dutch master forger Geert Jan Jansen which revolves around the inherent question of the value of truth. #truecopy #picasso #têtedarlequin => https://t.co/7LpPSaeSXZ

Experts betwijfelden al dat het om de echte Picasso zou gaan. Zo waren er volgens kenner Peter van Beveren zeker 16 verschillen tussen de in Roemenië opgegraven tekening en Picasso’s werk Tête d’Arlequin.

De voorstelling van de Belgische theatergroep Berlin draait om het leven van de Nederlandse meestervervalser Geert Jan Jansen en de vraag wat de waarde van waarheid is, schrijven theatermakers Yves Degryse en Bart Baele. “Een onderdeel van deze voorstelling hebben we de afgelopen maanden in alle stilte voorbereid. We hadden als doel de Tête d’Arlequin van Picasso terug te brengen.” Wie de vervalsing heeft gemaakt, melden de twee theatermakers niet.

Geert Jan Jansen is een bekende vervalser. Bij een inval op zijn Franse landgoed in 1994 stuitte de politie op 1600 kopieën van werken van grootmeesters als Picasso, Dalí, Appel, Matisse en Hockney. Het merendeel was door Jansen gemaakt. “Vandaag hangen er in musea wereldwijd nog steeds enkele werken waarvan niemand vermoedt dat ze eigenlijk van Geert Jan komen”, schrijft de theatergroep. “Welke waarde heeft de waarheid nog? En is het soms niet verfrissender om mee te kunnen gaan in een briljant vormgegeven leugen?”

De twee zeggen dat ze hun kopie van Picasso’s werk op 31 oktober in Roemenië hebben begraven. Een dag later stuurden ze anonieme brieven met de locatie en instructies naar zes adressen: drie in Roemenië en drie in Nederland.

De in Nederland wonende Feticu kreeg ook zo’n brief. Ze reisde met Westerman naar Roemenië. Gisteren vonden ze een tekening. Wie ze nog meer een brief hebben gestuurd, is niet bekend.

‘Goede grap’

Degryse en Baele schrijven dat het niet de bedoeling was dat Feticu en Westerman naar Roemenië zouden gaan. “Helaas is het anders gegaan en dat spijt ons.” Ze willen de vinders graag op korte termijn ontmoeten.

Westerman zegt tegen de NOS dat hij het een goede grap vindt en er wel om kan lachen. “Ik doe liever onbedoeld mee met een kunstproject dan dat ik mij voor het karretje laat spannen van kunstdieven of oplichters.” Feticu is zeer verbolgen, laat Westerman weten.

Feticu met gevonden werk en een print van het gestolen exemplaar Frank Westerman

Twijfel aan echtheid van ‘opgegraven Picasso’

NOS 18.11.2018 Peter van Beveren gelooft er niet in. Hij vermoedt dat de pasteltekening die schrijfster Mira Feticu vond in Roemenië niet de Picasso is die in 2012 werd gestolen in de Kunsthal.

“Ik ken dit werk van Picasso heel erg goed, heb er waarschijnlijk vaker mee onder mijn arm gelopen dan de kunstrovers”, zegt de oud-curator van de Triton Collectie, waar het werk deel van uitmaakte. “Als ik kijk naar de foto’s van de gevonden tekening, dan heb ik ernstige twijfels aan de echtheid.”

Noot van de redactie: Op zondag 18 november is gebleken dat de vinders van het werk hoogstwaarschijnlijk slachtoffer zijn geworden van een publiciteitsstunt van twee Belgische theatermakers. Dat schrijven die laatsten in een e-mail aan de Roemeense schrijfster Mira Feticu en de Nederlandse journalist Frank Westerman. De theatermakers wilden met de stunt reclame maken voor hun voorstelling. Lees hier meer

“De foto’s zijn niet heel erg goed, en het werk kan natuurlijk helemaal zijn verschimmeld en vernield. Maar zelfs dan zijn er te veel afwijkingen. Van Beveren telt er zeker zestien. “De streepjes, de kleuren, de details het klopt niet. Op basis van wat ik zie, denk ik dat het een vervalsing is. Wel een goede trouwens.”

Vergelijking van het origineel met het in Roemenië gevonden werk ArtStack/Mira Feticu

Feticu kreeg anderhalve week geleden een anonieme brief met aanwijzingen waar ze het werk kon vinden in Roemenië. Samen met collega Frank Westerman reisde ze af naar het dorpje Greci, enigszins sceptisch of ze iets zouden vinden. Tot hun verbazing leidden de instructies naar het plastic pakketje met het kunstwerk.

Kort na de ontdekking van het pakketje deed Feticu haar verhaal tegen verslaggever Nicole le Fever:

Video afspelen

Gestolen Picasso mogelijk gevonden onder boom in Roemenië

Frank Westerman zegt dat de Roemeense politie de zaak heeft heropend naar aanleiding van de vondst. Er wordt onder meer forensisch onderzoek gedaan naar de envelop die Mira Feticu heeft ontvangen en op de vindplaats van de tekening. Ook wordt de tekening onderzocht op sporen.

Met behulp van dna-sporen en vingerafdrukken hoopt de politie de tipgever te achterhalen. Die tipgever zou meer informatie kunnen hebben over de zaak en mogelijk ook over de andere werken die nog zoek zijn, of verbrand.

Verder wijst de politie erop dat de hoofddader en zijn moeder, die als medeplichtige is veroordeeld, in de buurt wonen van de plek waar de tekening is gevonden.

Kunsthal

De Kunsthal is nog niet officieel op de hoogte gesteld van de vondst. Een woordvoerder noemt het “fantastisch nieuws” als het waar is, en “volgt de ontwikkelingen nauwgezet”.

Kunstonderzoeker Arthur Brand zegt dat hij hoopt dat het de echte Picasso is. Hij is specialist in het opsporen van verdwenen kunst en hield zich al eerder bezig met de Kunsthal-roof. Foto’s die Feticu ervan maakte, heeft hij vergeleken met beelden van het verloren schilderij.

“Er zijn een paar afwijkingen te zien,” beaamt hij, “maar dat kan worden veroorzaakt door de lichtinval of de hoek waaronder de foto is genomen.” Hij voegt eraan toe dat het, in het geval van een kopie, een goede kopie is.

Verzekeringsfraude?

Van Beveren, die als kenner ook geregeld door de politie in binnen- en buitenland wordt ingeschakeld bij vervalsingszaken, kan alleen maar speculeren over de vraag waarom iemand zo’n speurtocht heeft willen opzetten. “De reden waarom mensen opeens met een vervalst gestolen kunstwerk op de proppen komen, is om verzekeringsgeld op te strijken. Wie het terugbrengt, krijgt vindersloon.”

De voormalige eigenaar heeft na de roof verzekeringsgeld uitgekeerd gekregen. Daarmee is het gestolen kunstwerk eigendom geworden van de verzekeringsmaatschappij.

Bekijk ook;

Gestolen Kunsthal-Picasso mogelijk gevonden in Roemenië

Curator Peter van Beveren kent het werk door en door. “Ik zie te veel afwijkingen. De streepjes, de kleuren, de details het klopt niet.”

Fragment van Tête d’Arlequin Ⓒ PICASSO

’Oud-curator twijfelt aan echtheid tekening Picasso’

Telegraaf 18.11.2018 Oud-curator Peter van Beveren vermoedt dat de pasteltekening die schrijfster Mira Feticu vond in Roemenië niet de Picasso is die in 2012 werd gestolen in de Kunsthal.

„Ik ken dit werk van Picasso heel erg goed, heb er waarschijnlijk vaker mee onder mijn arm gelopen dan de kunstrovers”, zegt de oud-curator van de Triton Collectie, waar het werk deel van uitmaakte, tegen de NOS. „Als ik kijk naar de foto’s van de gevonden tekening, dan heb ik ernstige twijfels aan de echtheid. De foto’s zijn niet heel erg goed, en het werk kan natuurlijk helemaal zijn verschimmeld en vernield. Maar zelfs dan zijn er te veel afwijkingen. De streepjes, de kleuren, de details, het klopt niet. Op basis van wat ik zie, denk ik dat het een vervalsing is. Wel een goede trouwens.”

Bekijk ook:

’Voor mij is het de echte Picasso’

Bekijk ook:

Kunsthal-Picasso mogelijk gevonden in Roemenië

Bekijk meer van; curators pablo Picasso

In Roemenië gevonden ‘Picasso’ is mogelijk vervalsing

AD 18.11.2018 Bij kunstkenners zijn twijfels gerezen over de echtheid van de in Roemenië opgegraven pasteltekening die lijkt op de Picasso die in 2012 verdween uit de Kunsthal in Rotterdam. De kenners baseren zich op foto’s van de vinder van het doek ‘Tête d’Arlequin’ (1971).

Een van de specialisten is Peter van Beveren. Hij is oud-curator van de Triton-collectie waarvan de Picasso deel uitmaakte. De kunstkenner vermoedt dat de in Roemenië gevonden tekening niet de gestolen Picasso is. ,,Ik ken dit werk van Picasso heel erg goed, heb er waarschijnlijk vaker mee onder mijn arm gelopen dan de kunstrovers”, verklaarde hij tegenover de NOS.

Te veel afwijkingen

,,Als ik kijk naar de foto’s van de gevonden tekening, dan heb ik ernstige twijfels aan de echtheid. De foto’s zijn niet heel erg goed en het werk kan natuurlijk helemaal zijn verschimmeld en vernield. Maar zelfs dan zijn er te veel afwijkingen. De streepjes, de kleuren, de details, het klopt niet. Op basis van wat ik zie, denk ik dat het een vervalsing is. Wel een goede trouwens.”

Kunstonderzoeker Arthur Brand is dezelfde mening toegedaan. Hij hield zich de afgelopen jaren bezig met de kunstroof en ziet eveneens afwijkingen tussen de foto’s en het echte kunstwerk.

Anonieme tip

Het doek is gevonden door de uit Roemenië afkomstige en in Nederland woonachtige schrijfster Mira Fetuci. Zij publiceerde in 2015 een boek over de brutale roof. De Picasso werd zes jaar geleden samen met zes andere werken uit de Kunsthal gestolen. De daders waren Roemenen die de schilderijen meenamen naar hun land. De doeken zijn nooit teruggevonden. Een deel werd verbrand.

Tien dagen geleden ontving Fetuci op haar werk een anonieme brief. Daarin stond dat het werk van Picasso was verstopt in Roemenië. Onder een boom in het dorp Greci werd inderdaad een pastelkrijttekening in een plastic map gevonden. Deskundigen onderzoeken de tekening nu op echtheid.

Roof

Twee Roemeense mannen stalen in oktober 2012 zeven kunstwerken met een waarde van zo’n 18 miljoen euro uit de Kunsthal. Het gaat om ‘Tête d’Arlequin’ (1971) van Pablo Picasso; ‘La Liseuse en Blanc et Jaune’ (1919) van Henri Matisse; ‘Waterloo Bridge, London’ (1901) en ‘Charing Cross Bridge, London’ (1901) van Claude Monet; ‘Femme devant une fenêtre ouverte, dite la Fiancée’ (1888) van Paul Gauguin; ‘Autoportrait’ (circa 1889 – ‘91) van Meyer de Haan; en ‘Woman with Eyes Closed’ (2002) van Lucian Freud.

De dieven begroeven de kunstwerken in een tuin van een leegstaand huis in Roemenië en later op een begraafplaats. De moeder van een van hen zou de doeken een maand nadien hebben opgegraven en in de oven hebben gegooid. Volgens kunstdetective Brand zijn er sterke aanwijzingen dat twee of drie werken niet zijn verbrand, maar werden verkocht.

Mira Feticu met het door haar gevonden werk. NOS

‘Het leek een schatkaart’, Feticu ging op jacht naar een Picasso

NOS 18.11.2018 “Ik krijg kippenvel als ik het vertel.” Schrijfster Mira Feticu is terug op haar hotelkamer in Boekarest, een paar uur nadat ze een tekening verpakt in plastic heeft opgegraven, mogelijk Picasso’s Tête d’Arlequin, in 2012 gestolen uit de Kunsthal in Rotterdam.

“Misschien is het een grap, misschien ook niet. Voor mij was het een avontuur”, zegt Feticu. “Het was alsof we een schatkaart hadden gekregen.”

Noot van de redactie: Op zondag 18 november is gebleken dat de vinders van het werk hoogstwaarschijnlijk slachtoffer zijn geworden van een publiciteitsstunt van twee Belgische theatermakers. Dat schrijven die laatsten in een e-mail aan de Roemeense schrijfster Mira Feticu en de Nederlandse journalist Frank Westerman. De theatermakers wilden met de stunt reclame maken voor hun voorstelling. Lees hier meer

Het avontuur begon anderhalve week geleden, toen Feticu een brief kreeg toegestuurd, zegt ze via Skype tegen verslaggever Nicole le Fever. “Iemand schreef in het Roemeens dat hij het zat was om het schilderij te bewaken. Hij noemde Picasso en liet twee foto’s zien waar het schilderij zou liggen.”

Vergelijking van het originele schilderij met het in Roemenië gevonden Schilderij ArtStack/Mira Feticu

Bij de roof werden zeven werken gestolen, onder meer twee Monets, een Gauguin en een Matisse. Twee Roemenen werden veroordeeld tot celstraffen van ruim 6 en 5 jaar. De doeken zijn nooit teruggevonden, een deel werd verbrand.

Feticu, afkomstig uit Roemenië en woonachtig in Nederland, schreef een boek over de zaak. Het werd eerder dit jaar uitgebracht in haar geboorteland, waar ook de daders vandaan komen. Ze denkt dat de tipgever haar daarom heeft geschreven.

“Ik geloofde het eerst niet”, zegt ze over de brief. “Ik geloofde het voor 1 procent, maar ik vond het toch belangrijk om te checken. Als een don quichot. Als je zo’n kans krijgt, moet je het checken.”

Een gok

In eerste instantie nam ze contact op met de politie in Nederland. Een rechercheur die aan de zaak had gewerkt beloofde terug te bellen, maar dat gebeurde niet. “Toen dacht ik: ik moet iets doen.”

Bang om sporen te vernietigen was ze niet. “De politie had geen tijd blijkbaar. Wij geloofden ook niet dat we iets zouden vinden. Het was een gok.”

Ik had geen geduld. Ik ging gewoon graven, aldus Mira Feticu.

Samen met collega Frank Westerman reisde ze af naar de omgeving van het dorp Greci. “Het was moeilijk om er te komen. Het was 450 meter van de weg, in de bosjes. Achter een oude boom stond een andere boom met een rood stempel. Daar zou onder een steen het schilderij liggen.”

Op weg naar Greci kochten Feticu en Westerman scheppen. “We dachten dat we de hele dag moesten graven.” Dat bleek mee te vallen, het pakketje lag maar onder een laagje aarde. “Ik was met een stokje gaan graven, want ik had geen geduld. Ik vond het zo belangrijk dat ik gewoon ging graven.”

Op beelden die Westerman maakte van het moment is te zien hoe Feticu enthousiast het plastic pakketje oppakt. “We hebben hem gevonden!”

Video afspelen

Gestolen Picasso mogelijk gevonden onder boom in Roemenië

Of het echt om de gestolen Picasso gaat, moet het onderzoek uitwijzen. “Ik heb geen idee, ik ben geen expert, ik ben geen kubist. Ik kan het alleen vergelijken met een kopietje dat we hebben gemaakt.”

De Kunsthal is nog niet officieel op de hoogte gesteld van de vondst. Een woordvoerder noemt het “fantastisch nieuws” als het waar is, en “volgt de ontwikkelingen nauwgezet”.

Feticu heeft de pastelkrijttekening gisteravond overgedragen aan het Roemeense Openbaar Ministerie. Vandaag neemt ze de politie mee naar de vindplek.

Voor Feticu maakt het verdere onderzoek haast niets meer uit. “Het voelt goed. Misschien hebben we ons belachelijk gemaakt en is het geen Picasso, maar voor mij is het een Picasso omdat ik in het verhaal geloof. Ik hoop dat we iets kunnen teruggeven aan jullie, aan Nederland, aan iedereen eigenlijk.”

Bekijk ook;

Gestolen Kunsthal-Picasso mogelijk gevonden in Roemenië

Kunstroof kan lonen, voor strafvermindering of voor belminuten

Twijfel aan echtheid van ‘opgegraven Picasso’

Gewikkeld in plastic vond Mira Feticu in Roemenië een krijttekening, mogelijk een gestolen Picasso. “Misschien is het een grap, misschien ook niet. Voor mij was het een avontuur.”

’Voor mij is het de echte Picasso’

Telegraaf 18.11.2018 Is de in 2012 uit de Kunsthal in Rotterdam gestolen Picasso terecht? In de Maasstad willen ze vooral niet te vroeg juichen, maar voor de Roemeens-Nederlandse schrijfster en journaliste Mira Feticu, die de zaak na een anonieme tip in een stroomversnelling bracht is er geen twijfel: ,,Ik ben geen expert, maar voor mij is dit sowieso de echte Picasso.”

Fragment van Tête d’Arlequin Ⓒ Picasso

Kunsthal-Picasso mogelijk gevonden in Roemenië

Telegraaf 17.11.2018 In Roemenië is na een anonieme tip mogelijk de Picasso gevonden die in 2012 uit de Kunsthal in Rotterdam werd gestolen.

Het doek is in de Nederlandse ambassadeurswoning in Boekarest overhandigd aan het Roemeense Openbaar Ministerie, zo heeft de Nederlandse ambassadeur Stella Ronner in Roemenië bevestigd, meldt de NOS.

Of het inderdaad om het gestolen werk Tête d’Arlequin gaat, moet uit onderzoek blijken. Het doek is gevonden door de uit Roemenië afkomstige en in Nederland woonachtige schrijfster Mira Fetuci. Zij publiceerde in 2015 een boek over de brutale roof.

De Picasso werd zes jaar geleden samen met zes andere werken uit de Kunsthal meegenomen. De daders waren Roemenen die de schilderijen meenamen naar hun land. De doeken zijn nooit teruggevonden, een deel werd verbrand.

Tien dagen geleden ontving Fetuci op haar werk een anonieme brief. Daarin stond dat het werk van Picasso was verstopt in Roemenië. Onder een boom in het dorp Greci werd inderdaad een pastelkrijttekening in een plastic map gevonden. Deskundigen onderzoeken de tekening nu op echtheid.

Bekijk meer van; schilderijen Roemenië boekarest pablo Picasso kunsthal

Gestolen Picasso Kunsthalroof mogelijk gevonden in Roemenië

AD 17.11.2018 In Roemenië is na een anonieme tip mogelijk de Picasso gevonden die in 2012 uit de Kunsthal in Rotterdam werd gestolen. Het doek is in de Nederlandse ambassadeurswoning in Boekarest overhandigd aan het Roemeense Openbaar Ministerie. Dat bevestigt een woordvoerder van het ministerie van Buitenlandse Zaken.

Het gaat om de in 1971 gemaakte pasteltekening Tête d’Arlequin (Hoofd van een harlekijn), die mogelijk een miljoen euro waard is. Of het inderdaad om de echte tekening van Picasso gaat, moet uit onderzoek blijken.

Het doek is gevonden door de uit Roemenië afkomstige en in Nederland woonachtige schrijfster Mira Fetuci. Zij publiceerde in 2015 een boek over de brutale roof. De Picasso werd zes jaar geleden samen met zes andere werken uit de Kunsthal gestolen. De daders waren Roemenen die de schilderijen meenamen naar hun land. De doeken zijn nooit teruggevonden. Een deel werd verbrand.

Tien dagen geleden ontving Fetuci op haar werk een anonieme brief. Daarin stond dat het werk van Picasso was verstopt in Roemenië. Onder een boom in het dorp Greci werd inderdaad een pastelkrijttekening in een plastic map gevonden. Deskundigen onderzoeken de tekening nu op echtheid.

Roof

De schilderijenroof is een van de grootste kunstroven uit de afgelopen decennia. Twee Roemeense mannen stalen in oktober 2012 zeven kunstwerken uit de Kunsthal. De schilderijen hadden een totale waarde van 18 miljoen euro.

Kunstdetective Arthur Brand liet al eerder weten dat mogelijk niet alle meesterwerken die werden ontvreemd uit de Rotterdamse Kunsthal in rook zijn opgegaan. Brand is blij met de vondst: ,,Dit is fantastisch nieuws. Als het natuurlijk een echte is. Dat zullen we snel genoeg weten.‘’ Brand zegt sterke aanwijzingen te hebben dat meer werken zijn verkocht. ,,Naast deze werken vermoed ik ook een Lucian Freud en twee werken van Monet, laten die snel gevonden worden.‘’

Het gestolen werk uit de Kunsthal AFP

Gestolen Kunsthal-Picasso mogelijk gevonden in Roemenië

NOS 17.11.2018 In Roemenië is na een anonieme tip mogelijk de Picasso gevonden die in 2012 uit de Kunsthal in Rotterdam werd gestolen. Het doek is vanavond in de Nederlandse ambassadeurswoning in Boekarest overhandigd aan het Roemeense Openbaar Ministerie, heeft de Nederlandse ambassadeur Stella Ronner in Roemenië bevestigd.

Noot van de redactie: Op zondag 18 november is gebleken dat de vinders van het werk hoogstwaarschijnlijk slachtoffer zijn geworden van een publiciteitsstunt van twee Belgische theatermakers. Dat schrijven die laatsten in een e-mail aan de Roemeense schrijfster Mira Feticu en de Nederlandse journalist Frank Westerman. De theatermakers wilden met de stunt reclame maken voor hun voorstelling. Lees hier meer

Of het inderdaad om het gestolen werk Tête d’Arlequin gaat, moet uit onderzoek blijken. Het doek is gevonden door de uit Roemenië afkomstige en in Nederland woonachtige schrijfster Mira Feticu. Zij publiceerde in 2015 een boek over de brutale roof.

Vertaling in het Roemeens

De Picasso werd zes jaar geleden samen met zes andere werken uit de Kunsthal meegenomen. De daders waren Roemenen die de schilderijen meenamen naar hun land. De doeken zijn nooit teruggevonden, een deel werd verbrand.

Het boek van Feticu werd onlangs vertaald in het Roemeens. Daarna verscheen ze in de Roemeense media om over haar boek te vertellen. Daarin vertelde ze ook dat ze werkte in de bibliotheek in Den Haag.

“Ik krijg kippenvel als ik het het vertel.” Schrijfster Mira Feticu vertelt over haar vondst.

Video afspelen

Gestolen Picasso mogelijk gevonden onder boom in Roemenië

Anonieme brief

Tien dagen geleden ontving Feticu op haar werk een anonieme brief. Daarin stond dat het werk van Picasso was verstopt in Roemenië. Ze schakelde vervolgens een vriend in, de schrijver Frank Westerman, en samen vertrokken ze naar Oost-Europa. Onder een boom in het dorp Greci, waar volgens de briefschrijver het werk van Picasso was verstopt, vonden de twee inderdaad een pastelkrijttekening in een plastic map.

Deskundigen onderzoeken de tekening nu op echtheid. De Roemeense politie zegt als blijkt dat het niet de echte Picasso is, het nog steeds interessant is om te achterhalen wie de briefschrijver is, omdat die mogelijk meer weet van de zaak.

Greci ligt naast de plaats waar een van de daders van de diefstal vandaan komt. Wie de brief heeft verstuurd, is volstrekt onduidelijk.

Mira Feticu en Frank Westerman op het pontje over de Donau NOS

‘Geroofde Picasso mogelijk teruggevonden in Roemenië’

NU 17.11.2018 In de woning van de Nederlandse ambassadeur in Roemenië is een gevonden schilderij overhandigd aan de Roemeense autoriteiten. Deskundigen onderzoeken of het om een uit de Kunsthal gestolen werk van Picasso,Tête d’Arlequin, gaat. Een woordvoerder van het ministerie van Buitenlandse Zaken bevestigt berichtgeving van de NOS daarover.

In 2012 werden zeven schilderijen van onder anderen Claude Monet, Pablo Picasso en Henri Matisse gestolen uit de Rotterdamse Kunsthal.

De in Nederland wonende schrijfster Mira Fetuci, die in 2015 een boek schreef over deze kunstroof, kreeg tien dagen geleden een anonieme tip en vond vervolgens een pastelkrijttekening in een plastic map onder een boom in een Roemeens dorp, meldt de NOS.

De kunstroof was het werk van Roemenen die de schilderingen meenamen naar hun land. De doeken zijn niet teruggevonden. Een deel zou zijn verbrand.

Lees meer over: Kunstroof picasso Buitenland

Roofkunst uit Nigeria oktober 20, 2018

Posted by jandewandelaar in museum, Nigeria, roofkunst.
Tags: ,
1 comment so far

Nigeriaanse cultuurhistorische schatten ter waarde van honderden miljoenen euro’s liggen nog altijd in westerse musea.

Tien Europese musea zitten vandaag in het Museum Volkenkunde in Leiden om tafel met Nigeriaanse autoriteiten. Ze praten over de uitleen van geroofde Nigeriaanse kunstwerken aan een museum in Benin City in Nigeria, dat nog gebouwd wordt, schrijft Trouw.

In Leiden onderhandelt het Afrikaanse land over terugkeer van zijn stukken.

De musea hebben samen meer dan duizend beelden in handen, beter bekend als de ‘Benin Bronzes’. De kunstwerken werden in 1897 tijdens een Britse strafexpeditie geroofd uit het paleis van de koning van het koninkrijk Benin, in het huidige Nigeria. Het Museum Volkenkunde bezit er zestig en musea in Londen en Berlijn hebben samen honderden stukken in hun bezit.

“Hoewel Nigeria een aantal stukken heeft teruggekocht, lijkt destijds het meeste meegenomen”, vertelt Evelien Campfens, onderzoeker aan de Universiteit Leiden. “Nigeriaanse autoriteiten vinden dat de werken onrechtmatig zijn geroofd en deel van hun culturele erfgoed zijn. Ze willen dat hun kinderen kunnen meegeven.”

Vorig jaar verklaarden de Europese musea dat ze in principe zouden meewerken aan het uitlenen van de geroofde kunst. “Ik geloof het pas als er een akkoord ligt”, zegt het Nigeriaanse delegatielid Folarin Shyllon.

Folarin Shyllon © Eric Brassem

Het Leidse Museum Volkenkunde bezit zestig ‘Benin Bronzes’

De hoogleraar recht aan de universiteit van Abuja is al sinds 2010 betrokken bij de slepende onderhandelingen over de meer dan duizend beelden in Europees bezit, tezamen bekend als de ‘Benin Bronzes’ Het Leidse Museum Volkenkunde bezit er zestig; musea in Londen en Berlijn hebben er elk honderden: alles geroofd bij een Britse strafexpeditie in 1897 uit het paleis van de koning van het Beninrijk, in het huidige Nigeria.

Nigeria vraagt al decennia om teruggave. De tijdgeest zit nu mee. In Europa zitten musea vaak in hun maag met hun ‘koloniale kunst’. Soms is de herkomst dubieus, soms knaagt het besef dat de landen van herkomst essentiële onderdelen van hun cultuurgeschiedenis missen. Voor de Benin Bronzes gaan beide overwegingen op.

Internationaal recht

De Franse president Macron baarde vorig jaar opzien met een verklaring: Afrikaans erfgoed uit Franse musea moest te zien zijn in Afrika, dat was zijn ‘topprioriteit’. Frankrijk, Duitsland en België hebben dit jaar functionarissen belast met deze problematiek. En het Londense Victoria and Albert Museum heeft in april Ethiopië aangeboden om kunstschatten die in 1868 werden geroofd uit het paleis van koning Tewodros II, op permanente basis uit te lenen.

Beeld van een koningin-moeder uit de zestiende eeuw. © AFP

Dat wil Nigeria ook wel, al is dat volgens Shyllon ‘tweede keuze’. “We streven naar teruggave, maar dat is niet realistisch.” Vorig jaar hebben de Europese musea zich gecommitteerd aan roulerende uitleenexposities in Nigeria. Alle details, ook over financiering, liggen nu in Leiden ter tafel. Hoewel vaststaat dat de objecten destijds zijn geroofd, biedt het internationaal recht Nigeria weinig kans. Nigeria moet onderhandelen met een dozijn musea uit Groot-Brittannië, Duitsland, Oostenrijk, Zweden en Nederland, die nationale wetten hebben om collecties te behouden, niet om ze te terug te geven. Het Museum Volkenkunde werkt wel aan een richtlijn om te ‘ontzamelen’.

Topstukken

De Benin Bronzes zijn zowel cultureel als in geld uitgedrukt schatten: topstukken zijn miljoenen waard, en de totale waarde van alle Benin Bronzes zou kunnen oplopen richting een miljard – ook daarom ligt de kwestie zo gevoelig.

De zorgen van westerse musea over uitleen kan Shyllon ook wel begrijpen. “Ja, er is corruptie in ons land. En veiligheid is een probleem: enkele jaren geleden konden rovers in een Nigeriaans museum hun slag slaan nadat ze de bewakers hadden getrakteerd op een blikje cola met slaapmiddel. En het Nationaal Museum in Lagos beschikt nog niet over bewakingscamera’s. Dat onderstreept het belang van goede opleidingen, en westerse betrokkenheid om aan hoge normen te voldoen.”

Nigeria houdt een plek vrij voor kunstschatten

Nigeria weet al waar het door het Westen geroofde museumstukken tentoon wil stellen, maar het geld ontbreekt nog.

Nu groeit er nog gras naast het paleis van de oba, de traditionele koning van het Edo-volk in het Nigeriaanse Benin City. Nigeria hoopt dat een hoogwaardig museum zal verrijzen op de plek waar de oba nu de koeien laat grazen die hij regelmatig bij wijze van eerbetoon cadeau krijgt.

Het museum moet stukken exposeren die behoren tot de ‘Benin Bronzes’: metalen beelden en reliëfs, maar ook ivoren voorwerpen in het bezit van Europese musea. Die willen ze wel uitlenen aan het nieuw te bouwen museum, zo is vorig jaar besloten op een vergadering in Cambridge. Eeuwenlang sierden de beelden het paleis van de koning van het Beninrijk, waarvan het grondgebied in het huidige Nigeria lag, totdat ze eind negentiende eeuw werden ­geroofd.

Koning oba Ewuare, nazaat van een dynastie die teruggaat tot de veertiende eeuw, heeft nu alleen nog een ceremoniële functie, in de deelstaat Edo. “Daar hebben de beelden hun grootste waarde, maar ook Nigerianen buiten de deelstaat zijn met dit erfgoed begaan”, zegt de ­Nigeriaanse onderhandelaar Folarin Shyllon. Hij vergadert vandaag in Leiden over het nieuwe museum en uitleen van stukken in Europees ­bezit. Tot de delegatie behoort ook een van de zonen van de koning, prins Gregory Akuenza.

De koning vroeg in 2007 al om ruimhartigheid en de terugkeer van enkele objecten, aldus Folarin Shyllon, onderhandelaar voor Nigeria

De beelden waar het om gaat vormden een soort nationaal archief. Ze werden vervaardigd door een speciaal gilde bij het aantreden van een nieuwe koning. Daaraan kwam een eind in 1897. De toenmalige oba verzette zich tegen de ‘vrijhandel’ in zijn rijk die de Britten eisten. De Britten versloegen de koninklijke troepen, wrikten alle beelden los, brandden het paleis plat, en verbanden de koning. Drie- tot vierduizend stukken ‘oorlogsbuit’ belandden in collecties over de hele wereld.

Nigeria kocht er daarvan enkele tientallen terug, maar stuitte verder op onwil. “In 1977 organiseerde ­Nigeria een pan-Afrikaanse culturele manifestatie, met als embleem het ivoren masker van koningin Idia, dat het British Museum bezit”, vertelt Shyllon. “Eerst moest Nigeria 2 miljoen pond onderpand betalen. Daarna besloot het British Museum dat het masker toch te kwetsbaar was om te vervoeren.”

In 2007 vond in Wenen een grote expositie plaats van Benin Bronzes uit diverse Europese collecties. Shyllon: “Daar vroeg de oba om ruimhartigheid en de terugkeer van enkele objecten naar Nigeria.” De tentoonstelling reisde naar Berlijn, Parijs en Chicago, maar niet naar Nigeria.

Vandaar: een museum in Nigeria. De plek is bekend. Maar waar het geld vandaan moet komen, is vandaag een van de punten van debat in Leiden.

Lees ook:

Musea, geef die koloniale kunst terug

Kunstschatten in westerse musea zijn vaak door roof verworven. Ze horen thuis in de ‘bronlanden’, zegt Jos van Beurden, ook al hebben de musea zo hun bedenkingen tegen teruggave.

De jacht op roofkunst

Al twintig jaar leidt Rudi Ekkart de zoektocht naar de rechtmatige eigenaren van roofkunst uit de oorlog. Van stoppen wil hij niet weten. De herkomst van zeker honderd objecten is nog steeds niet bekend. Hier leest u het verhaal en ziet u de beelden.

Dossier Koloniale Roofkunst NRC

Musea onderhandelen in Leiden over roofkunst uit Nigeria

NOS 19.10.2018 Tien Europese musea zitten vandaag in het Museum Volkenkunde in Leiden om tafel met Nigeriaanse autoriteiten. Ze praten over de uitleen van geroofde Nigeriaanse kunstwerken aan een museum in Benin City in Nigeria, dat nog gebouwd wordt, schrijft Trouw.

De musea hebben samen meer dan duizend beelden in handen, beter bekend als de ‘Benin Bronzes’. De kunstwerken werden in 1897 tijdens een Britse strafexpeditie geroofd uit het paleis van de koning van het koninkrijk Benin, in het huidige Nigeria. Het Museum Volkenkunde bezit er zestig en musea in Londen en Berlijn hebben samen honderden stukken in hun bezit.

“Hoewel Nigeria een aantal stukken heeft teruggekocht, lijkt destijds het meeste meegenomen”, vertelt Evelien Campfens, onderzoeker aan de Universiteit Leiden. “Nigeriaanse autoriteiten vinden dat de werken onrechtmatig zijn geroofd en deel van hun culturele erfgoed zijn. Ze willen dat hun kinderen kunnen meegeven.”

Het Afrikaanse land vraagt al decennia om teruggave. Vorig jaar beloofden Europese musea mee te werken aan het uitlenen van de geroofde kunst.

Dubieuze herkomst

Europese musea blijken vaker in hun maag te zitten met koloniale stukken in hun collecties. De herkomst is soms dubieus en het besef knaagt dat de landen van herkomst soms essentiële onderdelen van hun cultuurgeschiedenis missen.

De plunderingen werden destijds als gerechtvaardigd gezien, aldus Evelien Campfens

Wie juridisch gezien recht heeft op de werken, is dan ook gecompliceerd, zegt Campfens. “Het ligt eraan vanuit welk recht je het bekijkt. Voor veel Afrikaanse volkeren is dit soort kunst collectief bezit van de gemeenschap. Het had vaak een rituele betekenis en is daarom onvervreemdbaar.” Daar tegenover stond het koloniale recht: de westerse principes die golden ten tijde van de roof. “Afrikaanse volkeren werden niet als ‘geciviliseerd’ beschouwd en het plunderen werd als gerechtvaardigd gezien.”

Dat is inmiddels achterhaald, maar ook de volgens de huidige internationale verdragen hoeven de kunststukken niet worden teruggegeven. De Nigeriaanse kunstroof vond plaats voordat die verdragen in werking traden. “Onder dat recht zouden de huidige claims dus verjaard zijn”, vertelt Campfens.

Nieuwe positie

“Maar het recht is in ontwikkeling, vervolgt ze. “Kunstvoorwerpen hebben al heel lang een beschermde positie onder internationaal recht. En sinds de jaren 70 wordt aangedrongen op teruggave van een deel van de roofkunst.”

President Macron kondigde vorig jaar teruggave aan van Afrikaanse kunst, en hij benadrukte dat Afrikanen recht hebben op hun eigen erfgoed. “Dan draait het dus niet om eigendom of de roof, maar om de belangen van mensen nu”, zegt Campfens. “Het gaat erom dat iedereen toegang moet krijgen tot zijn cultureel erfgoed. Kunst heeft een sociale functie, wordt benadrukt, die belangrijk is voor de ontwikkeling en sociale cohesie van een land.”

Blikje cola

De Benin Bronzes zijn miljoenen waard en van groot kunsthistorisch belang. Sommige westerse musea vrezen dat Nigeria niet in staat is om werk van zulke hoge waarde te conserveren. Zo werd een Nigeriaans museum leeggeroofd nadat de dieven de bewakers een blikje cola met slaapmiddel hadden gegeven.

“De uitspraak of het veilig genoeg is om de werken aan het Nigeriaanse museum uit te lenen, kan ik niet doen”, zegt Campfens. “In 2002 gaven verschillende westerse musea een verklaring af waarin ze zeiden: koloniale voorwerpen zijn het beste af bij ons, omdat wij er beter voor kunnen zorgen. Maar normen zijn in ontwikkeling, en musea zoeken dan ook naar constructieve oplossingen.”

Folarin Shyllon, die sinds 2010 is betrokken bij onderhandelingen, zegt dat hij pas gelooft dat de stukken naar Benin City komen als er een akkoord ligt. De uitleen is volgens de hoogleraar Rechten aan de universiteit in Abuja wel “tweede keuze”. “We streven naar teruggave, maar dat is niet realistisch.”

De gesprekken van vandaag liggen volgens de krant zo gevoelig dat het museum in Leiden er pas na afloop iets over wil zeggen.

Resultaat onderzoek commissie-Ekkart – Roofkunst 2e wereldoorlog oktober 10, 2018

Posted by jandewandelaar in commissie-Ekkart, roofkunst, wo2.
Tags: , , , , ,
add a comment

De Emmaüsgangers wordt ingepakt, ca. augustus 1939. Geheel rechts Dirk Hannema. © Museum Boijmans VanBeuningen, Rotterdam.

Resultaat onderzoek roofkunst in Nederland

De Nederlandse musea hebben 170 kunstvoorwerpen in bezit die mogelijk voor of tijdens de Tweede Wereldoorlog zijn geroofd van Joodse eigenaren. Dat is de uitkomst van jarenlang onderzoek dat musea in hun collecties hebben gedaan. Vrijwel alle musea zijn daar nu mee klaar, alleen het Rijksmuseum heeft meer tijd nodig, meldt Trouw.

Het gaat om schilderijen, tekeningen, sculpturen en andere kunstobjecten die mogelijk door de nazi’s zijn geroofd. De werken bestaan soms uit meerdere stukken, waardoor het volgens de krant om honderden voorwerpen gaat. Op de website Museale Verwervingen vanaf 1933 staat een overzicht van alle objecten.

Salomé met het hoofd van Johannes de Doper van Jan Adam Kruseman in het Rijksmuseum is een van de kunstwerken waarvan de herkomst twijfelachtig is. Op de website staat dat het onduidelijk is wie dit schilderij heeft ingebracht bij een Amsterdamse veiling in 1943.

Een woordvoerder van de organisatie die sinds 2009 herkomstonderzoek doet bij Nederlandse musea zegt in een reactie dat dat onderzoek nog loopt.

Na jaren onderzoek is duidelijk welke kunstvoorwerpen waarschijnlijk voor en tijdens de oorlog van Joden zijn gestolen.

42 musea hebben voorwerpen met een dergelijke onduidelijke herkomst, staat in de inventarisatie op de website van het project Museale Verwervingen vanaf 1933. Het gaat onder meer om het werk Salomé met het hoofd van Johannes de Doper van de schilder Jan Adam Kruseman, dat in het Rijksmuseum in Amsterdam hangt.

De inventarisatie heeft tot doel de oorspronkelijke eigenaren te vinden en het werk terug te geven. De betrokken musea, die kunst afkomstig uit de Tweede Wereldoorlog in bezit hebben, onderzochten de afgelopen tien jaar of die kunst roofkunst zou kunnen zijn. De meeste musea hebben dat onderzoek nu afgerond, alleen het Rijksmuseum heeft meer tijd nodig vanwege de omvang van de collectie.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog roofden de nazi’s in Europa op grote schaal kunst. In Nederland werden duizenden schilderijen, tekeningen en andere kunstvoorwerpen geroofd of voor een te lage prijs gekocht. Ook is er door Joden veel kunst achtergelaten, toen zij tijdens de oorlog op de vlucht sloegen.

In 1997 startte de commissie-Ekkart onderzoek naar het kunstbezit van de Nederlandse Staat. Een jaar later zijn musea begonnen met onderzoek naar hun eigen collecties.

Sinds 2002 zijn inmiddels zo’n 460 kunstwerken teruggegeven !!

In 42 Nederlandse musea hangt mogelijk van Joden geroofde kunst !!

Gemeentemuseum Den Haag, Museum De Lakenhal en Museum Prinsenhof bezitten mogelijk kunstvoorwerpen die zijn geroofd van Joden voor en tijdens de Tweede Wereldoorlog. Dat blijkt volgens dagblad Trouw uit een inventarisatie van de website Museale Verwervingen vanaf 1933. Landelijk staat de teller op 170 kunstwerken die wellicht onder de noemer roofkunst kunnen vallen. De regionale musea bezitten er samen 25.

De Lakenhal in Leiden en Gemeentemuseum Den Haag zeggen open te staan voor erfgenamen die zich melden voor kunststukken. ‘We willen altijd de dialoog aangaan’, zegt Minke Schat van het Leidse museum.

Anne de Haij zegt dat Gemeentemuseum Den Haag open staat voor gespreken over de herkomst van kunstobjecten. De Prinsenhof kon woensdagmiddag nog geen reactie geven.

Er zijn verschillende redenen dat de kunstwerken een problematische herkomstgeschiedenis hebben. Zo kan het zijn dat het niet duidelijk is dat Joodse verzamelaars of handelaren het object op geheel vrijwillige wijze hebben verkocht of geschonken in de periode 1933 (jaar dat Hitler aan de macht kwam) tot 1945 (einde Tweede Wereldoorlog).

Ook de kunstwerken die de Nederlandse autoriteiten in beslag hebben genomen vlak na de bevrijding kunnen dubieus zijn. Dit was vaak bezit van oorlogsdelinquenten of door de Duitsers achtergelaten.

Bedenkelijke veilinghuizen in Duitsland en Oostenrijk

Daarnaast waren er verschillende twijfelachtige veilingshuizen in Duitsland en Oostenrijk gedurende het Nazi-regime. De ingebrachte kunstwerken daar bestonden herhaaldelijk uit verbeurd verklaarde goederen van Joden. Van verschillende handelaren en particulieren is daarnaast bekend dat ze in de jaren 1933-1945 vaker roofkunst hebben verhandeld.

Ook Nederlandse handelshuizen lieten zich niet onbetuigd. Een voorbeeld is het Haagse handelshuis Van Marle & Bignell dat vooral in 1942 en 1943 in beslag genomen Joodse inboedel op de markt bracht.

Ook waren er anonieme schenkingen aan musea in de jaren na 1945. Vooral schenkingen die kort na de oorlog plaatsvonden en waarvan de herkomst niet duidelijk is, krijgen het kenmerk problematische herkomst.

Dubieuze schilderijen in Delfts bezit

Aan de hand van drie voorbeelden is goed te zien hoe de kunsthandel tijdens de Tweede wereldoorlog eraan toeging. Zo heeft het Delftse museum Prinsenhof twee dubieuze schilderijen in het bezit. Het schilderij Allegorie op de gerechtelijke moord op Johan van Oldenbarneveldt is er daar één van.

De maker is niet bekend. Het schilderij kwam tijdens de Tweede Wereldoorlog in handen van het Haagse handelshuis Van Marle & Bignell. Hoe het daar terecht is gekomen, is onbeken.Het is daarnaast niet te herleiden hoe het in 1950 in het bezit van Prinsenhof kwam.

Het Leidse museum De Lakenhal heeft vier kunstwerken die wellicht onder roofkunst vallen. Eén daarvaan is een stilleven van Jacob van der Merck. De kunstenaar overleed in 1664 in de Sleutelstad. Zijn schilderij heeft sindsdien een groot gedeelte van West-Europa gezien.

In november 1935 kwam het schilderij aan bij handelshuis Mandelbaum & Kronthal uit Berlijn. Dit bedrijf was in juli van dat jaar ontdaan van alle niet-Arische invloeden. Onbekend is hoe het schilderij in het bezit kwam van het Duitse veilinghuis. Nadat het daar onder de hamer was gegaan, hing het schilderij in Stockholm en Amsterdam, totdat het vlak voor de oorlog in De Lakenhal terechtkwam.

Aanspraak erfenis

Het Gemeentemusem Den Haag heeft maar liefst negentien van de 170 bekende verdachte kunstwerken in zijn bezit. Eén daarvan is nu ook in het museum te zien. De rest staat in de depots. Het gaat daarbij om een object van aardewerk met de naam Albarello, dat het museum al sinds 1936 in bezit heeft. Het werd gekocht bij een veiling van Julius Böhler in München. Deze had hem uit de collectie van de joodse verzamelaar Margarete Oppenheim.

De familie Oppenheim woonde in de villa Oppenheim aan de Wannsee. Dat huis werd later bekend omdat de nationaalsocialisten er de Wannseeconferentie hielden. De weduwe Margarethe Oppenheim overleed in september 1935. De collectie werd in 1936 bij Julius Böhler in Berlijn geveild. Onduidelijk is of de erven Oppenheim ooit enige aanspraak op het tegoed van deze veiling hebben kunnen laten gelden.

Zie ook: Roofkunst 2e wo

De website met mogelijke roofkunstwerken; Website Museale Verwervingen vanaf 1933

Roofkunst voor, tijdens en na de Tweede Wereldoorlog – Historiek

Roofkunst – Wikipedia

Doel · ‎Geschiedenis van de … · ‎Commissie en … · ‎Claims, restituties en …

Roofkunst uit de Tweede Wereldoorlog – De Dokwerker

Grootste kunstroof door de nazi’s in de Tweede Wereldoorlog …

Roofkunst uit Tweede Wereldoorlog eindelijk voor publiek | Buitenland …

Online zoeken naar roofkunst uit Tweede Wereldoorlog | NOS

Hoe zij hun in de Tweede Wereldoorlog geroofde kunst terugkregen …

Deze man jaagt al decennia op de roofkunst van de nazi’s, en weet …

Teruggave kunst Tweede Wereldoorlog – Rijksoverheid

Documentaire: de zoektocht naar roofkunst WO II – EenVandaag

Roofkunst 2e wereldoorlog

kunstroof tweede wereldoorlog film

gestolen kunst database

roofkunst deventer

register gestolen kunst

goudstikker collectie

kunst tweede wereldoorlog

roofkunst nazis

altaussee zoutmijn

Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Volgende

Roofkunst: ook regionale musea hebben het misschien in bezit

OmroepWest 10.10.2018 Gemeentemuseum Den Haag, Museum De Lakenhal en Museum Prinsenhof bezitten mogelijk kunstvoorwerpen die zijn geroofd van Joden voor en tijdens de Tweede Wereldoorlog. Dat blijkt volgens dagblad Trouw uit een inventarisatie van de website Museale Verwervingen vanaf 1933. Landelijk staat de teller op 170 kunstwerken die wellicht onder de noemer roofkunst kunnen vallen. De regionale musea bezitten er samen 25.

De Lakenhal in Leiden en Gemeentemuseum Den Haag zeggen open te staan voor erfgenamen die zich melden voor kunststukken. ‘We willen altijd de dialoog aangaan’, zegt Minke Schat van het Leidse museum. Anne de Haij zegt dat Gemeentemuseum Den Haag open staat voor gespreken over de herkomst van kunstobjecten. De Prinsenhof kon woensdagmiddag nog geen reactie geven.

Er zijn verschillende redenen dat de kunstwerken een problematische herkomstgeschiedenis hebben. Zo kan het zijn dat het niet duidelijk is dat Joodse verzamelaars of handelaren het object op geheel vrijwillige wijze hebben verkocht of geschonken in de periode 1933 (jaar dat Hitler aan de macht kwam) tot 1945 (einde Tweede Wereldoorlog). Ook de kunstwerken die de Nederlandse autoriteiten in beslag hebben genomen vlak na de bevrijding kunnen dubieus zijn. Dit was vaak bezit van oorlogsdelinquenten of door de Duitsers achtergelaten.

Bedenkelijke veilinghuizen in Duitsland en Oostenrijk

Daarnaast waren er verschillende twijfelachtige veilingshuizen in Duitsland en Oostenrijk gedurende het Nazi-regime. De ingebrachte kunstwerken daar bestonden herhaaldelijk uit verbeurd verklaarde goederen van Joden. Van verschillende handelaren en particulieren is daarnaast bekend dat ze in de jaren 1933-1945 vaker roofkunst hebben verhandeld. Ook Nederlandse handelshuizen lieten zich niet onbetuigd. Een voorbeeld is het Haagse handelshuis Van Marle & Bignell dat vooral in 1942 en 1943 in beslag genomen Joodse inboedel op de markt bracht.

Ook waren er anonieme schenkingen aan musea in de jaren na 1945. Vooral schenkingen die kort na de oorlog plaatsvonden en waarvan de herkomst niet duidelijk is, krijgen het kenmerk problematische herkomst.

Dubieuze schilderijen in Delfts bezit

Aan de hand van drie voorbeelden is goed te zien hoe de kunsthandel tijdens de Tweede wereldoorlog eraan toeging. Zo heeft het Delftse museum Prinsenhof twee dubieuze schilderijen in het bezit. Het schilderij Allegorie op de gerechtelijke moord op Johan van Oldenbarneveldt is er daar één van. De maker is niet bekend. Het schilderij kwam tijdens de Tweede Wereldoorlog in handen van het Haagse handelshuis Van Marle & Bignell. Hoe het daar terecht is gekomen, is onbeken.Het is daarnaast niet te herleiden hoe het in 1950 in het bezit van Prinsenhof kwam.

Het Leidse museum De Lakenhal heeft vier kunstwerken die wellicht onder roofkunst vallen. Eén daarvaan is een stilleven van Jacob van der Merck. De kunstenaar overleed in 1664 in de Sleutelstad. Zijn schilderij heeft sindsdien een groot gedeelte van West-Europa gezien. In november 1935 kwam het schilderij aan bij handelshuis Mandelbaum & Kronthal uit Berlijn. Dit bedrijf was in juli van dat jaar ontdaan van alle niet-Arische invloeden. Onbekend is hoe het schilderij in het bezit kwam van het Duitse veilinghuis. Nadat het daar onder de hamer was gegaan, hing het schilderij in Stockholm en Amsterdam, totdat het vlak voor de oorlog in De Lakenhal terechtkwam.

Aanspraak erfenis

Het Gemeentemusem Den Haag heeft maar liefst negentien van de 170 bekende verdachte kunstwerken in zijn bezit. Eén daarvan is nu ook in het museum te zien. De rest staat in de depots. Het gaat daarbij om een object van aardewerk met de naam Albarello, dat het museum al sinds 1936 in bezit heeft. Het werd gekocht bij een veiling van Julius Böhler in München. Deze had hem uit de collectie van de joodse verzamelaar Margarete Oppenheim.

De familie Oppenheim woonde in de villa Oppenheim aan de Wannsee. Dat huis werd later bekend omdat de nationaalsocialisten er de Wannseeconferentie hielden. De weduwe Margarethe Oppenheim overleed in september 1935. De collectie werd in 1936 bij Julius Böhler in Berlijn geveild. Onduidelijk is of de erven Oppenheim ooit enige aanspraak op het tegoed van deze veiling hebben kunnen laten gelden.

LEES OOK:

Meer over dit onderwerp: DELFT DEN HAAG LEIDEN LAKENHAL PRINSENHOF GEMEENTEMUSEUM KUNST TWEEDE WERELDOORLOG

‘Mogelijk honderden kunstwerken in Nederlandse musea geroofd van Joden’

NOS 10.10.2018 Er zijn 170 schilderijen, tekeningen, sculpturen en andere kunstobjecten die mogelijk door de nazi’s zijn geroofd, in kaart gebracht.

In 42 Nederlandse musea staan kunstwerken die mogelijk zijn gestolen van Joden voor of tijdens de Tweede Wereldoorlog. Dat is de conclusie na jarenlang eigen onderzoek door musea, meldt Trouw.

Het gaat om 170 schilderijen, tekeningen, sculpturen en andere kunstobjecten die mogelijk door de nazi’s zijn geroofd. De werken bestaan soms uit meerdere stukken, waardoor het volgens de krant om honderden voorwerpen gaat. Op de website Museale Verwervingen vanaf 1933 staat een overzicht van alle objecten.

Salomé met het hoofd van Johannes de Doper van Jan Adam Kruseman in het Rijksmuseum is een van de kunstwerken waarvan de herkomst twijfelachtig is. Op de website staat dat het onduidelijk is wie dit schilderij heeft ingebracht bij een Amsterdamse veiling in 1943.

Een woordvoerder van de organisatie die sinds 2009 herkomstonderzoek doet bij Nederlandse musea zegt in een reactie dat dat onderzoek nog loopt.

De openbare inventarisatie is bedoeld om de gestolen kunst terug te geven aan de rechtmatige eigenaren.

De website met mogelijke roofkunstwerken; Website Museale Verwervingen vanaf 1933

Musea hebben 170 ’geroofde’ kunstwerken

Telegraaf 10.10.2018 Nederlandse musea hebben 170 kunstvoorwerpen in hun collecties die tussen 1933 en 1945 tijdens het naziregime (vermoedelijk) zijn geroofd, geconfisqueerd of gedwongen verkocht. Daaronder zijn 83 schilderijen, 26 tekeningen en 13 joodse rituele objecten. De stukken liggen momenteel in 42 Nederlandse musea.

Dit blijkt uit een jarenlang onderzoek naar de herkomstgeschiedenis van de collecties in musea. De Nederlandse museumvereniging vroeg haar leden in 2009 ’de roofkunst’ vanaf 1933 tot en met het einde van de Tweede Wereldoorlog in kaart te brengen. Aan het onderzoek deden 163 musea mee.

Dagblad Trouw meldt woensdag dat vrijwel alle musea nu klaar zijn met hun onderzoek en dat alleen het Rijksmuseum meer tijd nodig heeft. De hele inventarisatie stukken is te zien op de website van het project Museale Verwervingen. Het doel ervan is de eigenaren te vinden en het werk terug te geven. Museum Boijmans van Beuningen, dat dertig ’foute’ kunstwerken had, gaf er al zes terug, aldus Trouw.

Bekijk meer van;  kunstwerken musea roofkunst

‘Roofkunst Tweede Wereldoorlog gevonden in 42 Nederlandse musea’

NU 10.10.2018 Ruim 40 Nederlandse musea hebben in totaal 170 kunstvoorwerpen in bezit die mogelijk voor of tijdens de Tweede Wereldoorlog zijn gestolen van Joodse eigenaren, blijkt woensdag na jarenlang onderzoek door musea.

Sommige van de 170 kunstvoorwerpen bestaan uit meerdere stukken, zodat het uiteindelijk om enkele honderden voorwerpen gaat, meldt Trouw.

42 musea hebben voorwerpen met een dergelijke onduidelijke herkomst, staat in de inventarisatie op de website van het project Museale Verwervingen vanaf 1933. Het gaat onder meer om het werk Salomé met het hoofd van Johannes de Doper van de schilder Jan Adam Kruseman, dat in het Rijksmuseum in Amsterdam hangt.

De inventarisatie heeft tot doel de oorspronkelijke eigenaren te vinden en het werk terug te geven. De betrokken musea, die kunst afkomstig uit de Tweede Wereldoorlog in bezit hebben, onderzochten de afgelopen tien jaar of die kunst roofkunst zou kunnen zijn. De meeste musea hebben dat onderzoek nu afgerond, alleen het Rijksmuseum heeft meer tijd nodig vanwege de omvang van de collectie.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog roofden de nazi’s in Europa op grote schaal kunst. In Nederland werden duizenden schilderijen, tekeningen en andere kunstvoorwerpen geroofd of voor een te lage prijs gekocht. Ook is er door Joden veel kunst achtergelaten, toen zij tijdens de oorlog op de vlucht sloegen.

In 1997 startte de commissie-Ekkart onderzoek naar het kunstbezit van de Nederlandse Staat. Een jaar later zijn musea begonnen met onderzoek naar hun eigen collecties. Sinds 2002 zijn zo’n 460 kunstwerken teruggegeven.

Lees meer over: Tweede Wereldoorlog kunst

Geroofde kunst ontdekt in 42 Nederlandse musea

AD 10.10.2018 De Nederlandse musea hebben 170 kunstvoorwerpen in bezit die mogelijk voor of tijdens de Tweede Wereldoorlog zijn geroofd van Joodse eigenaren. Dat is de uitkomst van jarenlang onderzoek dat musea in hun collecties hebben gedaan. Vrijwel alle musea zijn daar nu mee klaar, alleen het Rijksmuseum heeft meer tijd nodig, meldt Trouw.

Sommige van die 170 voorwerpen bestaan uit meerdere stukken zodat het uiteindelijk om enkele honderden voorwerpen gaat. 42 Musea hebben met een dergelijke onduidelijke herkomst te maken, blijkt uit een inventarisatie op de website van het project Museale Verwervingen vanaf 1933. Het doel van deze inventarisatie is om de eigenaren te vinden en het werk terug te geven.

In 1997 startte de commissie-Ekkart onderzoek naar het kunstbezit van de Nederlandse staat. Een jaar later zijn de Nederlandse musea dat voor hun eigen collecties ook gaan doen. Sinds 2002 zijn al 460 kunstwerken teruggegeven.

 

Roofkunst terug naar Polen maart 2, 2017

Posted by jandewandelaar in Uncategorized.
Tags: , , , , , , , ,
add a comment

Zoon van nazi geeft kunst terug

Telegraaf 01.03.2017 Horst von Wächter heeft woensdag in de Poolse stad Krakau drie schilderijen teruggegeven die zijn vader Otto er tijdens de Tweede Wereldoorlog had meegenomen. Hij riep Duitsers en Oostenrijkers die ook zogenoemde roofkunst in bezit hebben op zijn voorbeeld te volgen.

Otto von Wächter (1901-1949) was een in Oostenrijk geboren advocaat, hoge nazi-politicus en SS-generaal. Gedurende de bezetting van Polen was hij een tijd gouverneur van het district Krakau. Hij werkte onder meer mee aan de vorming van het ghetto en de transporten van Joden.

De twee stukken zijn een achttiende-eeuwse antieke landkaart van Polen en een aquarel uit de negentiende eeuw. De kunstwerken werden in 1939 meegenomen door Von Wächter. De Poolse politica en wetenschapper Magdalena Ogorek wist beide werken te traceren.

Otto von Wächter stierf op 48-jarige leeftijd in het Vaticaan, waar hem door een Oostenrijkse bisschop onderdak was verleend.

LEES MEER OVER; POLEN TWEEDE WERELDOORLOG ROOFKUNST

Zoon van hoge nazi geeft gestolen kunstwerken terug aan Polen

NU 01.03.2017 Horst von Wächter heeft woensdag in de Poolse stad Krakau drie schilderijen teruggegeven die zijn vader Otto er tijdens de Tweede Wereldoorlog had meegenomen. Hij riep Duitsers en Oostenrijkers die ook zogenoemde roofkunst in bezit hebben op zijn voorbeeld te volgen.

Otto von Wächter (1901-1949) was een in Oostenrijk geboren advocaat, hoge nazi-politicus en SS-generaal. Gedurende de bezetting van Polen was hij een tijd gouverneur van het district Krakau. Hij werkte onder meer mee aan de vorming van het ghetto en de transporten van Joden.

De twee stukken zijn een achttiende-eeuwse antieke landkaart van Polen en een aquarel uit de negentiende eeuw. De kunstwerken werden in 1939 meegenomen door Von Wächter. De Poolse politica en wetenschapper Magdalena Ogorek wist beide werken te traceren.

Otto von Wächter stierf op 48-jarige leeftijd in het Vaticaan, waar hem door een Oostenrijkse bisschop onderdak was verleend.

Roofkunst Scheringa Museum weer terug juli 27, 2016

Posted by jandewandelaar in Uncategorized.
Tags: , , , , , ,
add a comment

Schilderijen roof Scheringa Museum terug

Het gaat om Adolescence van Salvador Dalí en La Musicienne van Tamara de Lempicka.

In 2015 kwam Arthur Brand een criminele organisatie op het spoor die de schilderijen als onderpand had gekregen bij een transactie. Dat spoor liep dood, maar acht maanden geleden kwam hij in contact met een Nederlander van Italiaanse afkomst. Hij zei te werken voor een bende die de geroofde werken in bezit had en gratis wilde teruggeven. Na een reeks ontmoetingen kreeg Brand de schilderijen uiteindelijk in handen.

Cultuurblog – Topstukken kunstroof Scheringa Museum weer terug

VK 27.07.2016 Twee topstukken die in 2009 werden gestolen uit het toenmalige Scheringa Museum gaan terug naar de rechtmatige eigenaar. Kunstroofjager Arthur Brand laat woensdag op Twitter weten dat hij ze heeft teruggevonden. Het gaat om Adolescence van Salvador Dalí en La Musicienne van Tamara de Lempicka.

In 2015 kwam Brand een criminele organisatie op het spoor die de schilderijen als onderpand had gekregen bij een transactie. Dat spoor liep dood, maar acht maanden geleden kwam Brand in contact met een Nederlander van Italiaanse afkomst. Hij zei te werken voor een bende die de geroofde werken in bezit had en gratis wilde teruggeven. Na een reeks ontmoetingen kreeg Brand de schilderijen in handen.

Brand denkt dat de doeken sinds de diefstal zeker tien keer van eigenaar zijn gewisseld. ‘In de acht à tien maanden dat ik er achteraan zat is het al drie keer gebeurd’, aldus Brand, die ook liet weten dat de schilderijen nog in goede staat zijn. Deze zijn inmiddels overgedragen aan een onderzoeker van het Britse Scotland Yard, die in contact staat met de eigenaar.

De schilderijen werden op 1 mei 2009 op klaarlichte dag uit het Scheringa Museum gestolen. De gewapende overvallers bedreigden de receptioniste en bewaking, waarna zij vervolgens recht op hun doel afliepen. Tot vorig jaar ontbrak elk spoor van de kunstwerken. Zelfs een tijdelijke beloning van een kwart miljoen euro voor het terugbrengen ervan leverde niks op.

Gestolen topstukken Scheringa Museum na zeven jaar terug

NU 27.07.2016 Twee topstukken die werden gestolen uit het Scheringa Museum zijn terug. Het gaat om doeken van Dalí en De Lempicka, die in 2009 uit het museum in Spanbroek werden gestolen. Daarover schrijft De Telegraaf.

Bij de roof op 1 mei 2009 werden door onbekenden de twee kostbaarste schilderijen uit het museum gestolen: Adolescence van Salvador Dalí en La Musicienne van Tamara de Lempicka.

Het politie-onderzoek leverde niks op, ondanks een kwart miljoen euro als beloning en aandacht in Opsporing Verzocht. Er werd gevreesd dat de doeken waren vernietigd.

Kunst-detective Arthur Brand heeft de doeken uiteindelijk kunnen terughalen. Acht maanden geleden kwam hij in contact met een Nederlander van Italiaanse komaf. Deze man wierp zich op als tussenpersoon voor een bende die de stukken in bezit had en wilde retourneren.

De misdaadgroep had de stukken via-via in handen gekregen en wist niet dat ze van roof afkomstig waren. Volgens Brand zijn de werken sinds de diefstal wel tien keer van eigenaar gewisseld: “In de acht à tien maanden dat ik er achteraan zat is het al drie keer gebeurd.”

Tussenpersoon

Brand heeft de politie buiten het contact met de tussenpersoon gehouden, om te voorkomen dat de doeken alsnog vernietigd zouden worden.

Na een reeks ontmoetingen met de tussenpersoon, kreeg Brand twee weken geleden de Dalí terug. Afgelopen week volgde de De Lempicka. Beide schilderijen zijn nog in “verbluffende staat”, aldus Brand.

De stukken zijn overgedragen aan een speciale kunstafdeling van Scotland Yard voor verder onderzoek.

Volgens Brand komt slechts 5 procent van de gestolen kunst weer boven water.

Lees meer over: Scheringa Museum

Gestolen topstukken Scheringa Museum na zeven jaar terug

Vastgoedondernemer koopt Scheringa Museum

Scheringa Museum online geveild voor 947.500 euro

Voormalig Scheringa Museum per opbod verkocht

Opmeer wil kindcentrum in Scheringa Museum

Kunstcollectie Scheringa geveild

Collectie Scheringa Museum in boek

Aanhoudingen kunstroof Scheringa Museum

Streep door Scheringa Museum Opmeer

Museum Scheringa failliet verklaard

Voorwaardelijke steun voor redding Scheringa Museum

PvdA maakt reddingsplan Scheringa Museum

Scheringa Museum opent deuren gratis

Gehavend Scheringa Museum gratis toegankelijk 

Schilderijen geroofd in Scheringa Museum

Laad meer artikelen 

Meesterzet met roofkunst

Telegraaf 27.07.2016 Tijdens een hondsbrutale roof drongen gewapende en gemaskerde overvallers op vrijdag 1 mei 2009 rond het middaguur het toenmalige Scheringa Museum in Spanbroek binnen. De circa twintig bezoekers en personeelsleden van het museum stonden doodsangsten uit. De gangsters zwaaiden met vuurwapens en schreeuwden tegen hun slachtoffers dat ze op de grond moesten gaan liggen.

„De overval was professioneel en goed voorbereid”, kijkt art-detective Arthur Brand van onderzoeksbureau Artiaz terug. „Doelgericht en razendsnel haalden de kunstdieven de twee kostbaarste schilderijen van de muur.” Met hun buit, de meesterwerken Adolescence van Dalí en La musicienne van De Lempicka, sloegen de misdadigers een paar minuten later in een zwarte VW Golf op de vlucht.

Het politieonderzoek naar de kunstroof had weinig succes, ondanks een beloning van een kwart miljoen euro en oproepen in Opsporing verzocht. Een jaar na de museumoverval en de ondergang van Dirk Scheringa’s DSB Bank, sloeg de recherche twee Brabanders in de boeien. Het duo kwam weer vrij bij gebrek aan bewijs.

Lees hier verder.

GERELATEERDE ARTIKELEN;

Teruggave Roofkunst aan Griekenland juli 13, 2016

Posted by jandewandelaar in Uncategorized.
Tags: , , , , , , , ,
add a comment

Roofkunst

Griekenland probeert de Elgin Marbles al tientallen jaren tevergeefs terug te krijgen. De Grieken willen de wereldberoemde stukken tentoonstellen in het Akropolis Museum in Athene, waar zich nu de rest van de marmeren friezen en andere beeldbouwwerken bevinden.

Velen zien de actie van Lord Elgin destijds als kunstroof.

Akropolis Museum

Griekenland is niet langer van plan Groot-Brittannië voor de rechter te dagen om de fameuze Elgin Marbles, een verzameling marmeren beelden uit het Parthenon, terug te krijgen.

Het land wil de langslepende kwestie oplossen ”via diplomatieke en politieke weg”, zo heeft de Griekse minister van Cultuur Nikos Xydakis donderdag gezegd.

Het marmer werd ruim tweehonderd jaar geleden door de Britse lord Elgin naar Engeland meegenomen. Toen hij geldproblemen kreeg verkocht hij in 1816 de kunstwerken aan de Britse regering, die ze sindsdien tentoonstelt in het British Museum.

zie ook: Elgin Marbles – Conflict Griekenland

De Elgin Marbles moeten terug naar huis

De Elgin Marbles – Leonard Victor Rutgers

Moeten de Parthenon Marbles terug naar Griekenland?

Actie Britse politici teruggave Elgin Marbles

Ruzie over Elgin Marbles speelt weer op

Elgin marbles: Grieken zien af van rechtszaak

Grieken zien af van rechtzaak rond ‘Elgin Marbles’

Grieken praten over teruggave delen Elgin Marbles

Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Volgende

Britse politici komen in actie voor teruggave Griekse sculpturen

NU 12.07.2016 Een groep Britse Lagerhuisleden doet een poging de Elgin Marbles, een verzameling marmeren beeldhouwwerken uit het Parthenon in Athene, terug te geven aan Griekenland.

Ze hebben een voorstel daartoe in de maak en zullen dat binnenkort voorleggen aan het parlement, aldus Britse media dinsdag.

De sculpturen, ongeveer de helft van wat zich in het Parthenon bevond, werden ruim tweehonderd jaar geleden naar Engeland meegenomen door Lord Elgin.

Vanwege geldproblemen verkocht hij de kunstwerken in 1816 aan de Britse regering, die ze sindsdien tentoonstelt in het British Museum. De Lagerhuisleden, van diverse partijen, grijpen het jubileum van twee eeuwen aan om hun voorstel in te dienen.

Akropolis Museum

Griekenland probeert de Elgin Marbles al tientallen jaren tevergeefs terug te krijgen. De Grieken willen de wereldberoemde stukken tentoonstellen in het Akropolis Museum in Athene, waar zich nu de rest van de marmeren friezen en andere beeldbouwwerken bevinden.

Velen zien de actie van Lord Elgin destijds als kunstroof.

Lees meer over: Griekenland Parthenon Elgin Marbles

Teruggave Elgin Marbles

Telegraaf 12.07.2016 Een groep Britse Lagerhuisleden doet een poging de Elgin Marbles, een verzameling marmeren beeldhouwwerken uit het Parthenon in Athene, terug te geven aan Griekenland. Ze hebben een voorstel daartoe in de maak en zullen dat binnenkort voorleggen aan het parlement, aldus Britse media dinsdag.

De sculpturen, ongeveer de helft van wat zich in het Parthenon bevond, werden ruim tweehonderd jaar geleden naar Engeland meegenomen door Lord Elgin. Vanwege geldproblemen verkocht hij de kunstwerken in 1816 aan de Britse regering, die ze sindsdien tentoonstelt in het British Museum. De Lagerhuisleden, van diverse partijen, grijpen het jubileum van twee eeuwen aan om hun voorstel in te dienen.

Griekenland probeert de Elgin Marbles al tientallen jaren tevergeefs terug te krijgen. De Grieken willen de wereldberoemde stukken tentoonstellen in het Akropolis Museum in Athene, waar zich nu de rest van de marmeren friezen en andere beeldbouwwerken bevinden. Velen zien de actie van Lord Elgin destijds als kunstroof.

Roofkunst gevonden in museum Moskou Rusland mei 19, 2016

Posted by jandewandelaar in Uncategorized.
Tags: , , , , , , , , , , ,
add a comment

Roofkunst gevonden in museum Moskou

Trouw 18.05.2016 In het Poesjkin-museum in Moskou zijn 59 verloren gewaande kunstwerken teruggevonden die in de Tweede Wereldoorlog door het Rode Leger uit Berlijn waren geroofd. De kunstschat bevat onder meer beeldhouwwerken van de Italiaanse meesters Donatello, Luca della Robbia en Giovanni Pisano, meldt de publieke Duitse zender Deutschlandradio Kultur.

Het Poesjkin-museum doet met Duitse hulp onderzoek naar roofkunst, aldus Deutschlandradio Kultur. Dankzij dat onderzoek kwamen de 59 werken boven water.

In Rusland en andere landen die voorheen deel uitmaakten van de Sovjet-Unie bevinden zich naar schatting nog ongeveer een miljoen uit nazi-Duitsland geroofde kunstwerken. Rusland heeft altijd volgehouden dat de kunst een bescheiden genoegdoening is voor door de oorlog geleden schade.

Roofkunst werken van Francis Bacon Madrid Spanje maart 14, 2016

Posted by jandewandelaar in Francis Bacon.
Tags: , , , , ,
add a comment

De verkoop van zijn werk Drie studies van Lucien Freud bracht drie jaar geleden een record bedrag van ruim 142 miljoen dollar op.

Kunstroof

De grootste kunstroof in Spanje ooit werd dit weekeinde onthuld. Dagblad El País meldde dat vijf werken van de Ierse schilder Francis Bacon uit een etagewoning in het oude stadscentrum van Madrid zijn ontvreemd. De roof, in de fraaie buurt Los Austrias naast de opera en het Koninklijk Paleis, is volgens de politie door een professionele bende uitgevoerd.

De werken hebben een gezamenlijke geschatte waarde van 30 miljoen euro, meldt de Spaanse krant El País zondag. Het gaat om een van de grootste kunstdiefstallen in Spanje.

Belangrijke schilder
Bacon (1909-1992) was een van de belangrijkste schilders van de vorige eeuw. Zijn werken worden voor recordbedragen geveild. De gestolen doeken waren eigendom van een voormalige vriend van Bacon, die ze van de kunstenaar erfde.

Bacon behoort tot de best verkochte moderne schilders van dit moment.

zie ook: Werken van Francis Bacon ontdekt

zie ook: Francis Bacon – Study for Self-Portrait voor zeven miljoen euro

zie ook: De Nieuwe Kerk Amsterdam toont Francis Bacon

zie ook: Three Studies of Lucian Freud – Francis Bacon

Zeven mensen gearresteerd om schilderijenroof Francis Bacon

NU 28.05.2016 De Spaanse politie heeft zeven mensen aangehouden op verdenking van betrokkenheid bij de roof van vijf schilderijen van Francis Bacon.

De doeken werden vorig jaar zomer gestolen uit de woning van een vriend en erfgenaam van de Iers-Britse schilder (1909-1992) en zijn naar schatting 25 miljoen euro waard.

De schilderijen zijn nog niet teruggevonden en ook andere kostbaarheden die uit het huis werden ontvreemd, zijn nog spoorloos, meldt de Spaanse krant El Mundo.

De politie kwam de werken op het spoor toen een onderzoeksbureau werd benaderd met niet eerder gepubliceerde foto’s van de schilderijen. De onderzoeker vond dat verdacht en schakelde de politie in.

Lees meer over: Francis Bacon

Gerelateerde artikelen;

Vijf schilderijen van Francis Bacon gestolen 

Arrestaties om roof schilderijen

Telegraaf 28.05.2016 De Spaanse politie heeft zeven mensen aangehouden op verdenking van betrokkenheid bij de roof van vijf schilderijen van Francis Bacon.

De doeken werden vorig jaar zomer gestolen uit de woning van een vriend en erfgenaam van de Iers-Britse schilder (1909-1992) en zijn naar schatting 25 miljoen euro waard.

De schilderijen zijn nog niet teruggevonden en ook andere kostbaarheden die uit het huis werden ontvreemd, zijn nog spoorloos, meldt de Spaanse krant El Mundo.

De politie kwam de werken op het spoor toen een onderzoeksbureau werd benaderd met niet eerder gepubliceerde foto’s van de schilderijen. De onderzoeker voelde nattigheid en schakelde de politie in.

Vijf schilderijen van Francis Bacon gestolen 

NU 13.03.2016 Uit een woning in het centrum van Madrid zijn vijf schilderijen van de Britse schilder Francis Bacon gestolen.

De werken hebben een gezamenlijke geschatte waarde van 30 miljoen euro, meldt de Spaanse krant El País zondag. Het gaat om een van de grootste kunstdiefstallen in Spanje.

De roof vond al in juni vorig jaar plaats, maar de autoriteiten hebben het tot nu toe geheim gehouden. De politie bevestigt nu de diefstal.

Records

Bacon (1909-1992) was een van de belangrijkste schilders van de vorige eeuw. Zijn werken worden voor recordbedragen geveild. De gestolen doeken waren eigendom van een voormalige vriend van Bacon, die ze van de kunstenaar erfde.

Volgens de krant grepen de dieven een korte afwezigheid van de kunstverzamelaar aan om toe te slaan. Ze wisten het alarm uit te schakelen en zonder vingerafdrukken of sporen achter te laten, te verdwijnen. Tot nu toe ontbreekt elk spoor.

Lees meer over: Francis Bacon

Gerelateerde artikelen;

Zeldzame Francis Bacon geveild voor 33 miljoen

Bacon legt het af tegen Rembrandt en Warhol

Schilderijen van Bacon van 30 miljoen…

Telegraaf 13.03.2016 Uit een privéwoning in het centrum van Madrid zijn vijf schilderijen van de Britse schilder Francis Bacon gestolen. De werken hebben een gezamenlijke geschatte waarde van 30 miljoen euro, meldt de Spaanse krant El País. Het gaat om een van de grootste kunstdiefstallen in Spanje.

De roof vond al in juni vorig jaar plaats, maar de autoriteiten hebben het tot nu toe geheim gehouden. De politie bevestigt nu de diefstal.

Bacon (1909-1992) was een van de belangrijkste schilders van de vorige eeuw. Zijn werken worden voor recordbedragen geveild. De gestolen doeken waren eigendom van een voormalige vriend van Bacon, die ze van de kunstenaar erfde.

Volgens de krant grepen de dieven een korte afwezigheid van de kunstverzamelaar aan om toe te slaan. Ze wisten het alarm uit te schakelen en zonder vingerafdrukken of sporen achter te laten, te verdwijnen. Tot nu toe ontbreekt elk spoor.

Grootste kunstroof in Spanje ooit: voor 30 miljoen aan schilderijen van Bacon gestolen

VK 13.03.2016 De grootste kunstroof in Spanje ooit werd dit weekeinde onthuld. Dagblad El País meldde dat vijf werken van de Ierse schilder Francis Bacon uit een etagewoning in het oude stadscentrum van Madrid zijn ontvreemd. De roof, in de fraaie buurt Los Austrias naast de opera en het Koninklijk Paleis, is volgens de politie door een professionele bende uitgevoerd. De waarde van de buit wordt op 30 miljoen euro geschat.

De kunstkraak werd al vorig jaar juni uitgevoerd, maar is zorgvuldig uit de publiciteit gehouden. De politie wilde de jaarlijkse Madrileense kunstbeurs Arco afwachten, die vorige maand plaatsvond. Tijdens de beurs zochten undercover informanten tevergeefs of de doeken op de een of andere manier zouden worden aangeboden aan de kopers. De politie gaat ervan uit dat de werken zich nog steeds in Spanje bevinden.

Francis Bacon (1909-1992) was een graag geziene gast in Madrid, dat hij veelvuldig bezocht vanwege zijn favoriete restaurants en een reeks aan jongere minnaars. Bij zijn laatste reis in april 1992, die hij tegen het uitdrukkelijke advies van zijn arts ondernam, moest Bacon worden opgenomen met een hartaanval, waarna de schilder overleed.

Aanleiding voor dit laatste bezoek aan Madrid was een verzoeningspoging met zijn toenmalige grote liefde José Capelo. De politie noemde zijn naam niet, maar het is duidelijk dat hij het slachtoffer is van de kunstroof.

PROFESSIONELE DIEVEN

Capelo erfde een groot aantal werken van Bacon. Een deel hiervan vond op discrete wijze zijn weg naar de kunstmarkt. Welke doeken nu geroofd zijn, is niet bekendgemaakt, behalve dat het gaat om werken van niet al te grote omvang. Daarnaast zouden enkele kunstobjecten zijn geroofd. De dieven gingen uiterst gericht en professioneel te werk. Het alarm in het huis bleek ongemerkt te zijn uitgeschakeld. Er werden geen vingerafdrukken gevonden, of andere aanwijzingen achtergelaten die op de mogelijke identiteit van de daders wijzen.

Bacon behoort tot de best verkochte moderne schilders van dit moment. De verkoop van zijn werk Drie studies van Lucien Freud bracht drie jaar geleden een record bedrag van ruim 142 miljoen dollar op.

Volg en lees meer over: KUNST KUNSTROOF SHOWBIZZ & CULTUUR SCHILDERKUNST BUITENLAND BEELDENDE KUNST

Schilderijen van Bacon van 30 miljoen gestolen

AD 13.03.2016 Uit een privéwoning in het centrum van Madrid zijn vijf schilderijen van de Britse schilder Francis Bacon gestolen. De werken hebben een gezamenlijke geschatte waarde van 30 miljoen euro, meldt de Spaanse krant El País zondag. Het gaat om een van de grootste kunstdiefstallen in Spanje.

De roof vond al in juni vorig jaar plaats, maar de autoriteiten hebben het tot nu toe geheim gehouden. De politie bevestigt nu de diefstal.

Bacon (1909-1992) was een van de belangrijkste schilders van de vorige eeuw. Zijn werken worden voor recordbedragen geveild. De gestolen doeken waren eigendom van een voormalige vriend van Bacon, die ze van de kunstenaar erfde.

Volgens de krant grepen de dieven een korte afwezigheid van de kunstverzamelaar aan om toe te slaan. Ze wisten het alarm uit te schakelen en zonder vingerafdrukken of sporen achter te laten, te verdwijnen. Tot nu toe ontbreekt elk spoor.

GERELATEERD NIEUWS;

Museum wilde docu over Bosch-expositie verbieden

MEER OVER; MADRID KUNST SPANJE

Schilderijen Bacon van 30 miljoen gestolen

Trouw 13.03.2016 Uit een privéwoning in het centrum van Madrid zijn vijf schilderijen van de Britse schilder Francis Bacon gestolen. De werken hebben een gezamenlijke geschatte waarde van 30 miljoen euro, meldt de Spaanse krant El País zondag. Het gaat om een van de grootste kunstdiefstallen in Spanje.

De roof vond al in juni vorig jaar plaats, maar de autoriteiten hebben het tot nu toe geheim gehouden. De politie bevestigt nu de diefstal.

Belangrijke schilder
Bacon (1909-1992) was een van de belangrijkste schilders van de vorige eeuw. Zijn werken worden voor recordbedragen geveild. De gestolen doeken waren eigendom van een voormalige vriend van Bacon, die ze van de kunstenaar erfde.

Volgens de krant grepen de dieven een korte afwezigheid van de kunstverzamelaar aan om toe te slaan. Ze wisten het alarm uit te schakelen en zonder vingerafdrukken of sporen achter te laten, te verdwijnen. Tot nu toe ontbreekt elk spoor.

Roofkunst België januari 27, 2016

Posted by jandewandelaar in Uncategorized.
Tags: , , , ,
add a comment

Onderzoek

Om een inventaris te maken van de roofkunst – waaronder doeken van prominente Vlaamse schilders als Peter Paul Rubens (1577-1640) en Jacob Jordaens (1593-1678) – wil Sleurs twee onderzoeken laten uitvoeren.

zie ook: Vlaamse roofkunst

België wil 178 gestolen schilderijen terug

VK 25.01.2016 Meer dan tweehonderd jaar na de Franse bezetting wil de Belgische staatssecretaris Elke Sleurs laten onderzoeken welke kunstwerken de Fransen toen hebben gestolen.

Volgens de staatssecretaris zijn in de periode 1794-1799 door Franse troepen 271 schilderijen en beelden meegenomen. Daarvan zijn er 93 later teruggekeerd. Eenderde van de werken hangt in Franse musea, eenderde is vermist.

Om een inventaris te maken van de roofkunst – waaronder doeken van prominente Vlaamse schilders als Peter Paul Rubens (1577-1640) en Jacob Jordaens (1593-1678) – wil Sleurs twee onderzoeken laten uitvoeren. Een kunsthistorisch onderzoek moet de werken opsporen en inventariseren. Een juridische studie moet bepalen of België, toen nog de Oostenrijkse Nederlanden, aanspraak kan maken op de kunstwerken.

Dat laatste is niet zo evident. ‘Internationale verdragen gelden voor de naoorlogse periode’, zegt Luc Dumillier, woordvoerder van de Belgische staatssecretaris. ‘Het is niet onze bedoeling de werken per se terug te halen. We willen geen diplomatieke problemen met Frankrijk.’ Volgens de woordvoerder zijn er goede redenen de kunst in Frankrijk te laten. Zo kunnen de schilderijen en beeldhouwwerken in Frankrijk een ambassadeursfunctie vervullen voor België. ‘Er zou dan met teksten aangeduid moeten worden dat de werken uit België afkomstig zijn’, zegt Dumillier. ‘Of bepaalde kunstwerken worden in bruikleen gegeven aan Belgische musea voor tentoonstellingen.’

Het idee van de Franse bestuurders in de bezette Nederlanden was om de kunst, die vooral in kerken of in bisschoppelijke vertrekken hing, samen te brengen in musea. In de geest van de Franse Revolutie (1789) zou de kunst op die manier toegankelijk worden voor het volk en niet gereserveerd blijven voor de clerus.

Ook uit het Mauritshuis zijn in 1795, tijdens de Bataafse Republiek, kunstwerken door Franse troepen meegenomen. ‘Het schilderijenkabinet van Willem V (1748-1806) is later als krijgsbuit in het Musée Napoleon, het huidige Louvre, geëxposeerd’, aldus Frits Duparc, oud-directeur van het Mauritshuis. ‘Na de slag bij Waterloo in 1815 is het grootste deel van die tweehonderd schilderijen naar Nederland teruggekeerd, maar een zestigtal is in Frankrijk gebleven. Daar zitten topwerken tussen van Gerrit van Honthorst (1592-1656) en Jan Davidsz. de Heem (1606-1684).’

In het Louvre hangen nog schilderijen die volgens de catalogus ‘niet zijn teruggenomen door Nederland in 1815’. Net als bij de Belgische doeken zijn er Nederlandse schilderijen in Frankrijk zoekgeraakt, bijvoorbeeld omdat ze in particuliere handen terechtkwamen. Een (anonieme) Franse familie verkocht in 2013 het doek Het Concert (1623) van Honthorst, dat volgens Duparc tot het kabinet van Willem V behoorde, aan de National Gallery in Washington.