jump to navigation

Het Haagse Spuiforum na het coaltieakkoord 2018 – 2022 juni 1, 2018

Posted by jandewandelaar in cultuurplein, spuiForum.
Tags: , , , , , , , , , , , ,
add a comment

Hoe nu verder met het Spuiforum !!   

De nieuwe ploeg koopt echt geen dure flexvloer, bleek dus eerder deze week. De nieuwe coalitie trekt namelijk geen cent extra uit voor het Spuiforum. 

Een beweegbare vloer moet popconcerten en festivals in het nieuwe cultuurpaleis mogelijk maken. Maar de flexvloer komt er niet. In een felle strijd tussen de nieuwe coalitie en ‘het ancien régime’ sneuvelt het extraatje dat 2,5 miljoen euro kost. ‘Het wordt gewoon te duur, en de vertraging wordt erger’.

De architecten van het nieuwe college wilden ‘geen oordeel’ geven over de vloer en daardoor kwam de bal terug bij Wijsmuller en co. Maar het ‘ancien régime’ schuift de hete aardappel doodleuk weer terug op het bord bij de opvolgers:

‘Laat de nieuwe wethouders de beroerde boodschap aan de cultuurclubs maar overbrengen’, lijkt het devies !!

AD 01.06.2018

Extra geld

De nu nog verantwoordelijk wethouder Joris Wijsmuller (Haagse Stadspartij) maakte eind maart al duidelijk dat als er een beweegbare vloer in het complex moet komen, de gemeenteraad daarvoor extra geld ter beschikking moet stellen.

Deze week schreef hij een nieuwe brief over de kwestie aan de gemeenteraad.  Hij noemt het een ‘lastige samenloop van omstandigheden’ dat juist in deze periode waarin bijna een nieuw college aantreedt er een besluit moet worden genomen over de vloer. Vanwege de grote gevolgen heeft hij de kwestie voorgelegd aan de toen nog onderhandelende partijen voor een nieuw college. Wijsmuller: ‘De onderhandelingstafel heeft in een reactie laten weten dat men geen oordeel wilde geven over het alsnog wel of niet realiseren van een beweegbare vloer.’

SvZ 15.09.2018 

Optimaal

Vandaar dat hij wethouder Boudewijn Revis (VVD) – die in het aanstaande college verantwoordelijk wordt voor het complex – hoopt te kunnen overtuigen van het belang van zo’n vloer. ‘Bij een nieuw gebouw moet je willen dat het optimaal wordt. Ik begrijp best dat je twaalf miljoen euro niet terug kan verdienen. Maar je moet niet met dat bedrag rekenen. Wij willen er graag alles aan doen dat die beweegbare vloer er toch komt.’

De discussie over de vloer sleept al een poosje. Een concertvloer die zowel vlak als hellend kan, levert een fikse plus op in de exploitatie van het gebouw, is de gedachte, omdat behalve klassieke concerten dan ook pop-optredens en festivals geprogrammeerd kunnen worden in het cultuurcomplex naast het stadhuis.

zie ook https://jandewandelaar.wordpress.com/2018/09/16/het-nieuwe-onderwijs-en-cultuur-complex-op-het-spuiplein-svz-15-09-2018/
zie ook: https://jandewandelaar.wordpress.com/2018/08/29/de-eerste-paal-voor-het-nieuwe-onderwijs-en-cultuur-complex-op-het-spuiplein/
zie ook https://jandewandelaar.wordpress.com/2018/07/04/het-gedonder-met-het-spuiforum-gaat-vrolijk-weer-verder/

zie ook Het Haagse coalitieakkoord 2018 – 2022

en zie ook: Crisis en nog meer vertraging nieuwe plannen Haags Spuiforum

verder zie ook: Bouw Haags cultuurpaleis gaat eindelijk beginnen

dan zie ook: Nieuwe plannen Haags Spuiforum definitief

zie dan ook: Nog meer vertraging nieuwe plannen Haags Spuiforum – deel 8

zie verder ook: Vertraging nieuwe plannen Haags Spuiforum – deel 7

zie ook nog: Vertraging nieuwe plannen Haags Spuiforum – deel 6

en zie ook dan: Nieuwe plannen Haags Spuiforum bijna definitief – deel 5

dan zie ook: Nieuwe plannen Haags Spuiforum – deel 4 definitief

en zie dan ook: Nieuwe plannen Haags Spuiforum – deel 3

zie verder ook: Nieuwe plannen Haags Spuiforum – deel 2

zie dan ook nog: Nieuwe plannen Haags Spuiforum – deel 1

Discussie beweegbare vloer in cultuurcomplex nog niet voorbij

Den HaagFM 31.05.2018 De toekomstige huurder van het onderwijs- en cultuurcomplex Henk Scholten hoopt het nieuwe college te kunnen overhalen om een bewegende vloer te laten bouwen. Directeur Scholten van het Dans- en Muziekcentrum (DMC) was al vaker onderdeel van de discussie over een bewegende vloer in het pand aan het Spuiplein. “Het is gewoon zonde voor de stad zijn als de het nieuwe complex niet zo veelzijdig wordt als dat het kan zijn”, vertelde Scholten op Den Haag FM.

In een poging om het nieuwe bestuur alsnog te overtuigen reageert Scholten op het coalitieakkoord van afgelopen dinsdag. Al lijkt het hem niet te gaan om de andere wethouder op de positie in kwestie. “Zo lang het niet af is en ik kan blijven pleiten voor een beweegbare vloer, doe ik dat.”

Grote zalen in andere steden hebben zo’n beweegbare vloer, zegt hij. Scholten vreest dat het complex onder gaat doen voor deze zalen. “Het pand moet ook gewoon winst opleveren, en dat wordt moeilijk op deze manier. Beurzen en diners zijn niet geschikt op een vloer onder een hoek van vier graden.”

Richard de Mos van Groep de Mos/Hart voor Den Haag liet dinsdag weten dat ook het nieuwe college geen extra geld wil uitgeven aan de beweegbare vloer. “Dat ik begrijp ik ook wel,” zei Henk, “maar naar ons idee is die vloer iets wat we hebben ‘besteld’ aan het begin van het proces.”…lees meer

Gerelateerd

Henk Scholten directeur Spuitheaters 12 juni 2012

Gebied rond Cultuurcomplex op Spuiplein moet anders worden ingericht om geld te besparen 30 oktober 2017

Crisisoverleg op stadhuis vanwege Cultuurcomplex: conflict met bouwer 22 december 2017

 

Gebruikers nieuwe Haags cultuurcomplex teleurgesteld over vloer in concertzaal

OmroepWest 31.05.2018 De gebruikers van het nieuwe cultuurcomplex op het Spuiplein in Den Haag vinden het ‘uitermate teleurstellend’ dat het in de concertzaal geen beweegbare vloer komt. Directeur Henk Scholten van het Dans- en Muziekcentrum (DMC), de toekomstige huurder van het gebouw, hoopt het nieuwe college dat volgende week aantreedt toch nog te kunnen overhalen zo’n vloer aan te leggen. ‘Het zou zonde zijn als die er niet in komt, want nu wordt die zaal veel minder goed te gebruiken’, zegt hij.

De discussie over de aanleg van een beweegbare vloer speelt al enige tijd. De gebruikers, bouwer Cadanz en de gemeente verschillen van mening over wat er destijds in het programma van eisen is vastgelegd. De gebruikers – onder meer het Nederlands Danstheater, Residentie Orkest en Koninklijk Conservatorium – vinden dat destijds wel degelijk is vastgelegd dat de vloer vlak gemaakt moest kunnen worden. De gemeente zegt dat dit onderdeel was van ‘een pluspakket’. De bouwer stelt dat het wel kan, maar daarvoor extra geld moet worden betaald.

Dat er geen beweegbare vloer komt, betekent in de praktijk dat de concertzaal straks schuin gaat aflopen. Daardoor zou hij vooral geschikt zijn voor klassieke concerten, maar veel minder voor pop en bijvoorbeeld congressen. Scholten zei daarover eerder dat een schuine vloer ‘erg onhandig’ is. ‘Eigenlijk is niemand daar blij mee. Want bij een helling van vier procent, kijk je bij klassieke concerten nog steeds tegen het hoofd van de man of vrouw voor je aan. En het is ook niet handig bij andere gelegenheden.’

Extra geld

De nu nog verantwoordelijk wethouder Joris Wijsmuller (Haagse Stadspartij) maakte eind maart al duidelijk dat als er een beweegbare vloer in het complex moet komen, de gemeenteraad daarvoor extra geld ter beschikking moet stellen.

Deze week schreef hij een nieuwe brief over de kwestie aan de gemeenteraad.  Hij noemt het een ‘lastige samenloop van omstandigheden’ dat juist in deze periode waarin bijna een nieuw college aantreedt er een besluit moet worden genomen over de vloer. Vanwege de grote gevolgen heeft hij de kwestie voorgelegd aan de toen nog onderhandelende partijen voor een nieuw college. Wijsmuller: ‘De onderhandelingstafel heeft in een reactie laten weten dat men geen oordeel wilde geven over het alsnog wel of niet realiseren van een beweegbare vloer.’

Dankbaar

Richard de Mos van de grootste partij in Den Haag, Groep de Mos/Hart voor Den Haag, liet dinsdag bij Omroep West weten dat ook de nieuwe coalitie geen geld wil uittrekken voor een beweegbare vloer. En dat de gebruikers ‘dankbaar’ moeten zijn voor alles wat er wel komt.

Volgens Henk Scholten van DMC is dat besluit waarschijnlijk mede gebaseerd op verkeerde aannames. Want bouwer Candanz zou aan de gemeente hebben voorgerekend dat zo’n beweegbare vloer twaalf miljoen euro extra kost: twee miljoen voor de vloer zelf en tien miljoen vanwege twintig weken extra bouwtijd. ‘Dat is bizar,’ zegt Scholten. Want recent hebben onder meer theaters in Haarlem en Arnhem zalen geopend waarin een beweegbare vloer werd ingebouwd voor rond de twee miljoen.

Optimaal

Vandaar dat hij wethouder Boudewijn Revis (VVD) – die in het aanstaande college verantwoordelijk wordt voor het complex – hoopt te kunnen overtuigen van het belang van zo’n vloer. ‘Bij een nieuw gebouw moet je willen dat het optimaal wordt. Ik begrijp best dat je twaalf miljoen euro niet terug kan verdienen. Maar je moet niet met dat bedrag rekenen. Wij willen er graag alles aan doen dat die beweegbare vloer er toch komt.’

Dat De Mos verklaarde dat de gebruikers ‘dankbaar’ moeten zijn, snapt Scholten ook niet helemaal. ‘Dit is een gebouw voor de stad. Niet voor mij. Je zegt ook niet tegen een directeur van een ziekenhuis dat hij dankbaar moet zijn voor een nieuw gebouw.’

Meer over dit onderwerpCULTUURCOMPLEX BEWEEGBARE VLOER BOUDEWIJN REVISJORIS WIJSMULLER HENK SCHOLTEN

Stille strijd over cultuurpaleis: flexvloer komt er niet

AD 31.05.2018 Een beweegbare vloer moet popconcerten en festivals in het nieuwe cultuurpaleis mogelijk maken. Maar de flexvloer komt er niet. In een felle strijd tussen de nieuwe coalitie en ‘het ancien régime’ sneuvelt het extraatje dat 2,5 miljoen euro kost. ‘Het wordt gewoon te duur, en de vertraging wordt erger’.

De nieuwe coalitie trekt geen cent extra uit voor de bouw van het cultuurcomplex. © Frank Jansen

Precies op de dag dat het nieuwe Haagse coalitieakkoord gepresenteerd wordt, stuurt het zittende college nog een briefje naar de Haagse gemeenteraad. De boodschap van Spuiforum-wethouder Joris Wijsmuller: dit stadsbestuur gaat in zijn laatste uren aan het roer niet besluiten over zo’n ingrijpende kostenpost bij het meest besproken bouwproject van de stad. ,,Wij hebben niet het mandaat om een besluit te nemen over de beweegbare vloer”, schrijft Wijsmuller.

De discussie over de vloer sleept al een poosje. Een concertvloer die zowel vlak als hellend kan, levert een fikse plus op in de exploitatie van het gebouw, is de gedachte, omdat behalve klassieke concerten dan ook pop-optredens en festivals geprogrammeerd kunnen worden in het cultuurcomplex naast het stadhuis.

In het oorspronkelijke plan is de vloer niet standaard meegenomen, dus de politiek moet bepalen of hiervoor nog eens 2,5 miljoen euro uitgetrokken wordt. En er is haast: de deadline voor het besluit is deze week. De bouw van het Spuiforum vordert immers gestaag en inpassing van de vloer vergt tijd.

Maar gezien de gevoeligheid van het dossier en de hoogte van het bedrag wil het huidige college zijn vingers er niet aan branden. ,,Dus hebben we het voorgelegd aan de onderhandelingstafel”, aldus Wijsmuller.
Zonder resultaat: de architecten van het nieuwe college wilden ‘geen oordeel’ geven over de vloer en daardoor kwam de bal terug bij Wijsmuller en co. Maar het ‘ancien régime’ schuift de hete aardappel doodleuk weer terug op het bord bij de opvolgers: ‘Laat de nieuwe wethouders de beroerde boodschap aan de cultuurclubs maar overbrengen’, lijkt het devies.

Want de nieuwe ploeg koopt echt geen dure flexvloer, bleek eerder deze week. De coalitie trekt geen cent extra uit voor het Spuiforum. ,,De vloer is duur, de vertraging loopt dan alleen maar op, dus dit gaan we niet doen, nee”, zei een van de kopstukken dinsdag.

Advertenties

Haags pamflet Kunst en Cultuur in de stad april 5, 2018

Posted by jandewandelaar in Uncategorized.
Tags: , , , , , , , , , , ,
add a comment

Acht instellingen willen stad meer laten profiteren van kunst en cultuur

Den HaagFM 04.04.2018 Acht culturele instellingen hebben een pamflet opgesteld om Den Haag meer te laten profiteren van de kunst en cultuur in de stad. De deelnemende partijen zijn het Paard, Gemeentemuseum, Nederlands Danstheater, Het Nationale Theater, Filmhuis, Zuiderstrandtheater, Residentieorkest en Mauritshuis.

De instellingen komen met zes concrete voorstellen, onder andere over de herinrichting van het Energiekwartier. Ook voor de ontwikkeling van De Binckhorst en de voormalige Amerikaanse ambassade zijn plannen opgesteld. Het onderscheid tussen de organisatie Den Haag Marketing en de afdeling citymarketing van de gemeente is volgens de partijen moeilijk te begrijpen. Het bundelen van de krachten van beiden in de samenwerking met cultuur vinden ze effectiever en efficiënter.

Het is niet toevallig dat deze plannen worden gepresenteerd kort na de gemeenteraadsverkiezingen. De cultuursector hoopt zo invloed uit te oefenen op de besprekingen over een nieuw stadsbestuur.  …lees meer

LEES OOK: Oproep kunstinstellingen aan nieuw te vormen stadsbestuur: “Stop cultuur niet in een hokje”

Gerelateerd;

Oproep kunstinstellingen aan nieuw te vormen stadsbestuur: “Stop cultuur niet in een hokje” 25 maart 2018

VERKIEZINGEN 2010: Stadspartij plaatst ooievaar 2 maart 2010

Spannende dag voor culturele instellingen 25 april 2012

Meer uitleg Rotterdamse beelden januari 16, 2018

Posted by jandewandelaar in Uncategorized.
Tags: , , , , ,
add a comment

Wethouder Eerdmans bij De Verwoeste Stad RTV RIJNMOND

“Het is een prachtig beeld, maar mensen zien niet meer dan dit”, zegt hij tegen RTV Rijnmond. “Als je ervoor staat, zie je de details niet. Waar gaat het over? Waar stond Zadkine voor? Wat deed het bombardement met de stad?” Al die informatie komt straks op de muur bij het naastgelegen Maritiem Museum te staan.

‘Bekende Rotterdamse beelden moeten meer uitleg krijgen’

NOS 16.01.2018 Belangrijke beelden in Rotterdam moeten een plaquette krijgen met achtergrondinformatie over het beeld. Volgens wethouder Joost Eerdmans (Buitenruimte) hebben bezoekers van de stad vaak geen idee waar de kunstwerken over gaan. En dat is zonde, vindt de wethouder van Leefbaar Rotterdam.

Het eerste beeld waar een uitgebreide uitleg bij komt te hangen is De Verwoeste Stad van Ossip Zadkine op Plein 1940. Bij het beeld staat al een bord met wat informatie, maar volgens de wethouder is dat niet genoeg.

 

Bombardement

“Het is een prachtig beeld, maar mensen zien niet meer dan dit”, zegt hij tegen RTV Rijnmond. “Als je ervoor staat, zie je de details niet. Waar gaat het over? Waar stond Zadkine voor? Wat deed het bombardement met de stad?” Al die informatie komt straks op de muur bij het naastgelegen Maritiem Museum te staan. Mensen moeten voor informatie over de oorlog volgens de wethouder nu echt nog naar een museum.

Santa Claus, ook wel bekend als Kabouter Buttplug ANP

Als het aan Eerdmans ligt, krijgt niet alleen De Verwoeste Stad een plaquette met informatie. Ook bij andere beelden zoals Santa Claus, ook bekend als Kabouter Buttplug, moeten borden met meer informatie komen.

Wanneer de plaquettes worden opgehangen, is nog niet duidelijk. Die bij De Verwoeste Stad komt er in elk geval als eerste. “Daar zijn al centen voor.”

Kunst in de wijk november 21, 2017

Posted by jandewandelaar in Uncategorized.
Tags: ,
add a comment

 

 

Verborgen Kunst in Iran januari 4, 2017

Posted by jandewandelaar in Uncategorized.
Tags: , , , , , , , , , , ,
add a comment

107 toppers voor 3,6 miljoen dollar

Hoeveel miljoenen dollars Farah Diba’s kantoor precies neertelde voor welke kunstwerken is onduidelijk. Er is geen overzicht bewaard gebleven, als het er ooit al was.

Zo zei journalist en conservator van het Tehran Museum of Contemporary Art David Galloway dat hij in acht maanden voor ruim 16 miljoen dollar had gekocht.

Oprichter, architect en eerste directeur Kamran Diba (foto) liet, om niet beticht te worden van fraude, een gespecificeerde lijst maken: tussen 1977 en ’78 werd 3,6 miljoen dollar betaald voor 107 kunstwerken.

Westerse kunstcollectie met Picasso, Warhol en Pollock ligt te verpieteren in Iran

VK 04.01.2017 De Volkskrant kreeg – niet zonder slag of stoot – toegang tot de kelder van het Tehran Museum of Contemporary Art en trof er de schat van de Iraanse keizerin Farah, de mooiste collectie westerse kunst buiten het Westen.

Het moet toch lukken. Achter de kluisdeur met cijferslot ligt naar verluidt de ‘beste verzameling westerse moderne kunst buiten het Westen’. Voor die deur staat evenwel een besnorde Chef Kelder die ons de weg verspert. Of we niet gewoon weer naar huis willen gaan?

Drie maanden onderhandelen, mailen en bellen heeft het gekost om tot in de kelder van het Tehran Museum of Contemporary Art door te dringen. In het depot moet het volhangen met meesterwerken van Mark Rothko, Francis Bacon, Roy Lichtenstein, Andy Warhol en een van de beste ‘drippings’ van Jackson Pollock: Mural on Indian Red Ground, uit 1950, een topjaar.

PERPLEX

Maar de deur blijft gesloten. Totdat de meegereisde Nederlandse ambassadrice haar machtswoord uitspreekt, waardoor zelfs de kelderchef geïmponeerd raakt en de Volkskrant achter de deur de inderdaad imponerende schilderijen van Rothko en Lichtenstein mag bekijken, de beelden van Picasso, Sol LeWitt, Giacometti en Max Ernst. Hoe slecht ook geconserveerd, de verzameling doet je perplex staan.

Al sinds de Islamitische Revolutie in 1979 bevinden de schilderijen en beelden zich onder in de museumkelder, hermetisch afgesloten voor pottenkijkers en rechtgeaarde kunstliefhebbers. Aangekocht in de jaren zeventig, met geld van het kantoor van keizerin Farah Diba, is het nu al bijna veertig jaar besmet kunstbezit: te imperialistisch, te Amerikaans en te veel refererend aan het foute regime van de sjah.

Al bijna veertig jaar is het besmet kunstbezit: te imperialistisch, te Amerikaans en te veel refererend aan het regime van de sjah

DRIE MILJARD EURO

Lees hier de volledige reportage

Pollocks en Picasso’s in een kelder in Iran
De volledige reconstructie van de zoektocht naar de sleutel van het Iraanse depot. Vanuit Amsterdam, Berlijn, Málaga en Teheran. (+)

Slechts twee jaar heeft de collectie, waarvan de waarde wordt geschat op drie miljard euro, in Teheran op zaal gehangen. Daarna is ze nog alleen incidenteel te zien geweest of uitgeleend. En de kans dat dat nog eens zal gebeuren, is kleiner geworden. Onlangs besloot Duitsland een tentoonstelling van de Iraanse collectie af te blazen. Hoewel de Iraanse regering drie miljoen euro voor de expositie zou krijgen, treuzelde ze lang met een exportvergunning. Te lang, volgens de Duitsers.

Een gemiste kans, blijkt als de depotchef uiteindelijk het rek met de Pollock naar buiten trekt. Hoe spaarzaam het kelderlicht ook is, in de schemering licht het roodbruin van de onderschildering op, net als de glanzend zwarte en witte verfslierten die de Amerikaan met zwierige armbewegingen op het canvas heeft geslingerd. Al het gesoebat van de afgelopen maanden om überhaupt in het depot te kunnen komen – het is meer dan de moeite waard geweest.

Volg en lees meer over:  KUNST  SCHILDERKUNST  IRAN  BEELDENDE KUNST  SHOWBIZZ & CULTUUR

Van kunst, dementie en Parkinson januari 4, 2017

Posted by jandewandelaar in Uncategorized.
Tags: , , , , , , , , ,
add a comment

Kunstwerk verraadt parkinson en alzheimer

Trouw 31.12.2016 Wat een verzameling schilderijen al niet over de geestelijke gezondheid van de maker kan zeggen. Stevent hij af op dementie? Parkinson? Wiskundigen uit Liverpool bekeken de schilderijen van zeven bekende schilders als Willem de Kooning, Norval Morrisseau en Salvador Dalí. Hun veranderende stijl liep steeds synchroon met hun ziekteverloop, schrijven ze in vakblad Neuropsychology.

De manier waarop iemand zich uit, verraadt soms een neerwaartse spiraal in de gezondheid. Zo wisten onderzoekers eerder een verband te leggen tussen het stijgende aantal stopwoordjes dat wijlen Ronald Reagan in zijn speeches gebruikte en de alzheimer die hij uiteindelijk zou krijgen.

Zoiets moet volgens de Britse onderzoekers ook in schilderkunst te ontwaren zijn. In plaats van op stopwoordjes richtte de groep uit Liverpool zich op wiskundige patronen in de schilderijen, fractals genaamd. Het zijn figuren die min of meer uit miniatuurversies van zichzelf zijn opgebouwd. Bij het inzoomen duiken ze steeds opnieuw op. In de natuur zijn ze ruim vertegenwoordigd, van de spiraal in een slakkenhuis tot de bladeren van varenplanten.

Op welke manier die voorkomen op een schilderij blijkt eigen aan een schilder. Zoals elke schrijver een ander ‘stemgeluid’ hanteert, waaraan kenners hem blind herkennen. In het geval van fractals is dat met het blote oog niet te classificeren, maar digitaal wel. Computerprogramma’s gebruiken ze al als een soort vingerafdruk om echte van vervalste schilderijen te onderscheiden. Maar kunnen ze ook iets zeggen over aftakeling?

Snoekduik

Ja, zagen ze in Liverpool toen ze van zeven bekende schilders 2092 schilderijen analyseerden. Dalí, De Kooning, Monet, Picasso ¿ de lijst bevatte twee schilders met alzheimer, twee met parkinson en drie gezond oud geworden schilders.

Waar de ‘fractale dimensie’ (een maat voor die patronen) bij de gezonde schilders met de jaren bleef stijgen, maakte ze bij de schilders met alzheimer een snoekduik. De grafiek van de schilders die aan parkinson leden, vertoont een piek: even stijgt de creativiteit, waarna verlies van spiercontrole de boventoon voert.

Zeven schilders, dat is niet echt een grote groep. “Maar dat compenseren we met het grote aantal schilderijen dat we van ieder van hen hebben”, mailt onderzoeker Ronan Reilly. Het door zijn team gelegde verband doorstond daarom statistische betrouwbaarheidstesten, vervolgt hij. “Vooral bij alzheimer was dat verband met veranderende fractals heel sterk. Bij parkinson iets minder.”

Alex Forsythe, ook deel van het onderzoeksteam, voegt hieraan toe dat ze vooral hopen andere wetenschappers te inspireren tot soortgelijk onderzoek. De gemiddelde patiënt is er in ieder geval nog lang niet mee geholpen. Voordat zo’n statistische analyse hout snijdt, zou je honderden tekeningen of schilderijen moeten maken. Met een paar schetsjes naar de psychiater lopen heeft dus geen zin.

Verwant nieuws;

Meer over; Alzheimer Kunst  Parkinson  Gezondheid

De Haagse NachWach december 25, 2016

Posted by jandewandelaar in Uncategorized.
Tags: , , , , ,
add a comment
VIDEO

De Kraaien vereeuwigd in verf in Haagse NachWach

AD 24.12.2016 Rapband De Kraaien is door Marcello en Els op hun eigen versie van de Nachtwacht vereeuwigd . Het schilderij heet heel toepasselijk NachWach.

Bij binnenkomst van Marcello’s Art Factory and Rock Gallery aan de Koningin Emmakade valt het gelijk op. Dit is niet zomaar een kunstgalerie, dit is een rockgalerie. Grote doeken van muzieklegendes als David Bowie, Jimi Hendrix en Freddy Mercury hangen aan de muren.

Aan de werktafel zijn Marcello en Els bezig met het vastschroeven van de lijsten van de kleinere prints van de NachWach. ,,Voor verkoop aan bijvoorbeeld fans van De Kraaien”, legt Marcello uit.

Marcello bij de Nachwach. ,,Hoog tijd om naast oude rockhelden ook de jongere garde te schilderen.” © Anjali Ramnandanlall

De jongens van Di-rect zien er goed uit. Bij deze wil ik een oproep aan ze doen om hen te schilderen, aldus Marcello.

Rollator
Het idee voor het schilderij ontstond bij het Park Road Café. ,,Bij de opening dacht ik: ‘Het lijkt hier wel rock ’n rollator’. De gemiddelde bezoeker was van AOW-leeftijd.”

Het stel vond dat het hoog tijd werd om naast oude rockhelden ook de jongere garde te schilderen. ,,We vroegen De Kraaien, de meest kleurrijke band van Europa, of ze het leuk vonden. Ze waren direct enthousiast.” Tussen neus en lippen: ,,Eerlijk gezegd kwamen zij wel met het idee van de Nachtwacht.”

Marcello en Els hopen dat de NachWach de aftrap is van een serie schilderijen van jonge Haagse rockartiesten en bands. De naam voor de reeks is al bedacht: ,,Van Rock ’n Rollator naar HedenHaags.” Er is al een idee wie de opvolger van De Kraaien is. ,,De jongens van Di-rect zien er goed uit. Bij deze wil ik een oproep aan ze doen om hen te schilderen.”

De onthulling van de NachWach is op kerstavond in het Paard van Troje bij een optreden van De Kraaien. Daar blijft het doek tot de zomer van 2017 hangen. Het schilderij is wel te koop. Wie niet zoveel muurruimte heeft kan een kleinere print van 50 bij 60 centimeter op de kop tikken.

Ongewenste Kunst in de openbare ruimte december 17, 2016

Posted by jandewandelaar in Uncategorized.
Tags: ,
1 comment so far

Nee bedankt, zegt de burger tegen kunst

Kunst in de openbare ruimte legt het steeds vaker af tegen mondige burgers.

Trouw 16.12.2016  Een ‘misbaksel’ in het park. De inwoners van Oudewater vinden de sculptuur van kunstenaar Gabriël Lester maar niks. De invloed van burgers op kunst in de openbare ruimte neemt toe. ‘Dus nu plempen ze dat gedrocht maar hier neer.’

Het lastige aan het creëren van beeldende kunst voor op straat is dat je nooit weet wie je publiek is.

De bange droom van Willie Wortel’ noemt Jaap de Wit (68) het kunstwerk waar hij sinds kort vanuit zijn huis in Oudewater op uitkijkt. Hij windt zich dusdanig op over de goud-witte periscoopsculptuur van kunstenaar Gabriël Lester, dat zijn jongste dochter het object als Sinterklaassurprise voor hem namaakte.

Hangend boven het knutselwerk kijkt de varkensvleeshandelaar uit het raam, naar het origineel in de verte. “Zes weken geleden zag ik ineens een vreemde schittering aan de horizon. Wat bleek? De gemeente had zo veel moeite om een plekje te vinden voor dit gedrocht van een staketsel, dat ze het hier maar hebben neergeplempt, midden in deze prachtige, ruige polder.”

De Wit is niet de enige die zich roert. De gemoederen over het kunstwerk, door Oudewatenaren inmiddels ‘de sigarettenboom’ genoemd, liepen hoog op in het stadje onder Woerden, waardoor de gemeente zich begin vorige maand genoodzaakt zag om uitleg over de gang van zaken te geven op haar website.

Het gesteggel is al langer gaande. Voordat de sculptuur naar park Ruyghe Wey verhuisde, stond het op het plein van het Cultuurhuis, waarin onder meer twee basisscholen en een bibliotheek schuilgaan. Speciaal voor de bouw van dit centrum werd het werk in 2012 ontworpen, als kunstzinnig speelobject voor kinderen.

“Het is een bosje periscopen”, legt kunstenaar Lester uit. “In de Renaissance werden de eerste lenzen – waaronder die voor periscopen – ontwikkeld. Daarmee konden mensen verder zien, dieper en anders. Mijn werk staat daar symbool voor. Op school en in de bieb leer je immers om vanuit allerlei perspectieven naar de wereld te kijken.”

http://www.at5.nl/video/iframe?m=45506

Video: Reportage van AT5 uit 2011.
Tijdens de Amsterdamse manifestatie ‘Kunst aan de Schinkel’ in 2011, veroorzaakte het beeld ‘Blijf!’ van Hester Oerlemans veel hilariteit en verwarring. De levensechte, aaibare nep-golden retriever stond met een strak gespannen lijn vast op een brug. Elke keer wanneer die open ging voor passerende schepen, bleef de hond braaf staan. Dit leidde tot zodanig veel meldingen bij de dierenambulance en de dierenbescherming, dat de politie besloot om Blijf! te verwijderen van de brug.
Op de hei

Hoewel er commentaar kwam, bleef het kunststuk vier jaar op het plein staan. “Maar dit jaar vroeg de gemeente mijn toestemming voor herplaatsing. De gebruikerseisen van het plein waren veranderd, zeiden ze, er moest ruimte komen voor andere speeltoestellen. Een aantal alternatieve plekken bleek niet geschikt en nu staat het op de hei. Ook prima.”

Wat de kunstenaar betreft, althans. Omdat definitief verwijderen van de omstreden constructie vanwege contractueel vastgelegde afspraken – het werk moet minstens tien jaar worden getoond – onmogelijk bleek, hebben twee raadsleden van coalitiepartij De Onafhankelijken klimop rondom de reusachtige periscopen geplant, in de hoop dat ze overwoekerd raken.

Jammer, vindt Lester. “Het is nooit leuk als mensen je werk niet mooi vinden. Aan de andere kant ben ik wel iets wijzer geworden. Want het lastige aan het creëren van beeldende kunst voor op straat is dat je nooit weet wie je publiek is. Je maakt het voor iedereen. Ach, wie weet raken de stadsbewoners gewend aan het bosje en vinden ze het over een tijdje wel leuk.”

De consternatie in Oudewater verbaast lector Kunst en Publieke Ruimte Jeroen Boomgaard van de Rietveld Academie in Amsterdam niet. “Kunst in de openbare ruimte levert altijd reacties op. Het op gang brengen van een gesprek in de samenleving is ook haar functie.”

Bovendien is de macht van de burger toegenomen. “De laatste tien, vijftien jaar worden inwoners van een stad of dorp steeds vaker bij de besluitvorming over dergelijke kunstwerken betrokken.” Willen de scholen dat de periscopen verdwijnen van het plein? Dan worden ze verplaatst.

© ANP. In 2001 kocht de gemeenteraad van Rotterdam ‘Santa Claus’ aan. Het beeld van de Amerikaanse kunstenaar Paul McCarthy stuitte direct op verzet. Want hoewel het een kerstman met een kerstboom in zijn hand moet voorstellen, hadden vele inwoners het beeld omgedoopt tot ‘Kabouter Buttplug’. Het staat sinds 2008 op het Eendrachtsplein.

© Werry Crone. Het omstreden kunstwerk van Gabriël Lester in Oudewater. Buurtbewoner Jaap de Wit vindt het getuigen van wansmaak

Bange gemeenten

Plannen voor kunst verdwijnen vaker in de prullenmand door toedoen van de burger

Gemeenten zijn bang voor hun burgers, stelt Boomgaard. “Die zijn ook steeds mondiger geworden. Hoewel de manier waarop een kunstwerk in de publieke ruimte tot stand komt per gemeente verschilt, zie ik wel dat ze steeds meer rekening houden met het publiek.”

Kunstobjecten in de openbare ruimte worden tegenwoordig niet zozeer weggehaald – net als in Oudewater staat meestal zwart op wit dat het werk minimaal zoveel jaar te zien moet zijn -, maar wel vaker verplaatst naar een andere plek binnen de gemeente.

Zorgwekkender vindt de lector dat de plannen voor kunst vaker in de prullenbak verdwijnen als gevolg van inspraak van de burgers. Als voorbeeld noemt hij ‘Westland Wells’. Dat drietal video-installaties van kunstenares Femke Schaap wordt ondanks acht jaar voorbereiding niet geplaatst, besloot de gemeente Amsterdam in april, terwijl meer dan honderd bezwaarschriften eerder stuk voor stuk zijn afgewezen.

Dat geplande kunstwerken met enige regelmaat worden afgeblazen door toedoen van boze buurtbewoners, beaamt Siebe Thissen van het Centrum Beeldende Kunst Rotterdam. “Op alle maatschappelijke fronten is de participatie van burgers toegenomen en dus ook binnen de kunst. Toen de Rotterdamse gemeenteraad de omstreden ‘Kabouter Buttplug’ in 2001 aankocht, hebben ze de inwoners daar echt niet bij betrokken. Nu is dat anders.”

Hij refereert onder meer aan ‘Kissing Earth’ van de Deens-IJslandse kunstenaar Olafur Eliasson. Dat kunstwerk, bestaande uit twee wereldbollen die elkaar raken op de plek van Rotterdam, moest in dit najaar op het Rotterdamse Stationsplein worden geplaatst.

Maar direct nadat een commissie het kunstwerk in 2014 uit vijf verschillende ontwerpen koos, raakte het beeld in opspraak. Er kwam een Facebookpagina ‘Pleurt op met je ballen’, die ruim tienduizend keer werd geliket.

© Flickr/FaceMePLS. Een paard dat dood op de grond ligt; uit zijn opengereten buik komt een motor tevoorschijn. De inwoners van Oudewater gruwelden in 2012 van een kunstwerk dat de strijd tegen de Spanjaarden moest uitbeelden.

Te groot, te lelijk

Kunst in de openbare ruimte bevordert de publieke opinie

Rotterdammers vonden het object, dat al gauw werd omgedoopt tot ‘de ballen van Rotterdam’ te groot en te lelijk. Eind juni zag het college af van plaatsing van de enorme stalen globes.

Zonde, vindt Thissen de ontwikkeling dat plannen kunst steeds moeilijker tot uitvoering komen. “Met name omdat kunst in de openbare ruimte het al lastig heeft.”

Hij legt uit dat het straatbeeld sinds de jaren vijftig van de vorige eeuw wordt verfraaid met kunst. “In de zestiger jaren kwam er een officiële percentageregeling: bij nieuwe rijksgebouwen, zoals een gerechtshof, moest een deeltje van de bouwsom worden besteed aan openbare kunst. Maar de laatste jaren is die percentageregeling langzamerhand losgelaten door gemeenten. Rotterdam is er bijvoorbeeld in 2005 mee gestopt.”

Bij begrotingsproblemen is kunst een gemakkelijke besparing, noemt Thissen als verklaring. Daarnaast zijn veel gemeentelijke diensten als ziekenhuizen, scholen en sporthallen geprivatiseerd. “Dat waren de voornaamste partijen die kunstwerken voor de publieke ruimte aankochten. Ook is de bouwsector veranderd – de overheid bouwt minder zelf, en laat de markt het werk opknappen – en is het steeds moeilijker om kunst te financieren.”

En daardoor komen er in bepaalde gemeenten geen of nauwelijks nieuwe beelden bij. Is dat erg? Jazeker, zegt Thissen. “Kunst in de openbare ruimte bevordert de publieke opinie. Aan de hand van zulke objecten ventileren mensen hun mening over de stad. Ook belangrijk is dat het gratis voor iedereen beschikbaar is, ook voor mensen die normaliter geen toegang hebben tot kunst.”‘

© ANP. In 2014 kreeg het beeld ‘Bikinibar’ langs het spoor in Lisse een andere plek. Meerdere NS-machinisten namen aanstoot aan de creatie van Joep van Lieshout. Het beeld deed hen denken aan aanrijdingen met personen. Volgens de kunstenaar heeft het object geamputeerde ledematen, omdat er alleen budget was voor een romp.

‘De verwoeste stad’

Tot slot kleven de verhalen van de stad aan de objecten die het straatbeeld her en der sieren. “Kunst in de openbare ruimte is een bloemlezing van de omgeving.” Zo herinnert het beeld ‘De verwoeste stad’ Rotterdammers aan het bombardement van hun stad in mei 1940. “En het verklaart de architectuur van onze stad.”

Starend uit zijn raam in Oudewater haalt meneer De Wit zijn schouders op. “Het kan kunst zijn, maar dat misbaksel memoreert de inwoners hier vooral aan de wansmaak van onze bewindslieden. Ons stadje heeft zo veel moois te bieden, ook qua kunst, en dan vervuilen ze de horizon met zoiets.”

Ergert u zich aan een kunstwerk in uw dorp of stad? Of is er iets waar u heel blij mee bent? Mail een foto met titel, locatie en korte toelichting naar kunst@trouw.nl. Een selectie verschijnt op http://www.trouw.nl.

Verwant nieuws

Kunst in de Van Koetsveldstraat Den Haag oktober 24, 2016

Posted by jandewandelaar in Uncategorized.
Tags: , , , ,
add a comment

Van Koetsveldstraat in Spoorwijk opgepimpt

 
Van Koetsveldstraat opgefleurd!
De bewoners, waaronder de buurvrouwen Sonja en Joke, vonden dat de straat wel wat vrolijker kon. Samen met de kinderen in de straat en steun van Stichting Mooi en de gemeente hebben ze vanmiddag de grote grijze bloembakken onder handen genomen. Een super leuk initiatief vinden wij en het resultaat mag er zijn. De Van Koetsveldstraat is een stuk vrolijker geworden en de bewoners hebben samen iets leuks gedaan!
Zie ook nog…. !!!!

Beschildering ‘Vogels in het water’ op Transformatorhuisje in de Newtonstraat oktober 15, 2016

Posted by jandewandelaar in Uncategorized.
Tags: , , , , , , ,
add a comment

zie ook Graffitikunst Haags politieburo Hoefkade

‘Vogels in het water’ wint wedstrijd transformatorhuisje Newtonstraat

Den HaagFM 14.10.2016 Het transformatorhuisje in de Newtonstraat ter hoogte van huisnummer 1 krijgt een nieuwe muurschildering. Op het huisje staan nu nog lachende zebra’s afgebeeld.

Bezoekers van Denhaag.nl konden kiezen uit drie ontwerpen. In totaal brachten 69 mensen een stem uit. Het ontwerp ‘Vogels in het water’ won de wedstrijd.

De kunstenaar Maedist (pseudoniem voor Sjors Kouthoofd) zal binnenkort de schildering aanbrengen op het transformatorhuisje.…lees meer