jump to navigation

DSM Delft 150 jaar december 7, 2019

Posted by jandewandelaar in delft, DSM.
Tags: ,
add a comment

AD 24.12.2019

Kunst nabij DSM Delft 30.11.2019 november 30, 2019

Posted by jandewandelaar in delft, DSM.
Tags: ,
add a comment

Pieter de Hooch “Binnenplaats van een huis in Delft” uit 1658 terug in Delft oktober 3, 2019

Posted by jandewandelaar in delft, museum, Pieter de Hooch, Prinsenhof.
Tags: , , , , ,
add a comment

AD 03.10.2019

Pieter de Hooch

Het wereldberoemde werk van de schilder, die samen met Johannes Vermeer internationaal wordt beschouwd als de belangrijkste Delftse meester uit de Nederlandse Gouden Eeuw, is hét pronkstuk in de toekomstige tentoonstelling met Pieter de Hooch in Delft.

Telegraaf 09.10.2019

AD 08.10.2019

In de tentoonstelling, getiteld ‘Pieter de Hooch in Delft. Uit de schaduw van Vermeer’ ligt de nadruk dan ook op het leven van De Hooch in Delft. De expositie is te zien van 1 oktober 2019 tot en met 16 februari 2020.

Vingerafdruk gevonden op schilderij van Pieter de Hooch

OmroepWest 26.11.2019 Op het schilderij ‘Kaartenspelers in een zonovergoten ruimte’ uit 1658 van Pieter de Hooch is een vingerafdruk gevonden, vermoedelijk van de kunstenaar zelf. De vingerafdruk werd ontdekt toen het schilderij werd uitgepakt voor een tentoonstelling in Delft.

Het schilderij is eigendom van koningin Elizabeth II van Groot-Britannië en is uitgeleend door de Royal Gallery. De duimafdruk is hoogstwaarschijnlijk van de schilder zelf. Volgens medesamenstelster Anita Jansen is dat vrijwel zeker omdat de afdruk nog tijdens het maakproces op het doek is beland.

Het schilderij hangt sinds 11 oktober 2019 samen met bijna dertig andere werken van de schilder op een tentoonstelling in museum Prinsenhof in Delft. Daar bracht De Hooch acht jaar door van 1652 tot 1660. Hier maakte hij onder andere kennis met Johannes Vermeer.

Meerdere ontdekkingen

Tijdens infrarood onderzoek van ‘Hollandse Binnenplaats’, een ander werk van De Hooch uit dezelfde periode, zijn door de National Gallery of Art in Washington D.C. scheepsmasten ontdekt. Die masten zijn niet met het blote oog te zien. Op het schilderij ‘De Goudweegster’ uit 1664 zijn fragmenten van een signatuur ontdekt. Die ontdekking werd gedaan door de Gemäldegalerie Staatliche Museen in Berlijn.

Meer over dit onderwerp: PIETER DE HOOCH DELFT TENTOONSTELLING

Schilderijen van Pieter de Hooch na 400 jaar terug in Delft

Britse koningin leent schilderijen uit aan Museum Prinsenhof

Schilderijen Pieter de Hooch na vier eeuwen weer terug in Delft

Smalste huis ter wereld staat in Delft en jij kan er naar binnen… als het past

Museum Prinsenhof toont gezinsportret van Delftse kunstenaar Pieter de Hooch

Museum Prinsenhof Delft eert Jan Schoonhoven met expo o    

‘Delftse’ Pieter de Hooch één keer uit de schaduw van Vermeer

AD 08.10.2019 Uit de schaduw van Vermeer is het onderschrift van de expositie van schilder Pieter de Hooch, die vanaf vrijdag in Museum Prinsenhof in Delft is te zien. En niet zonder reden.

Anita Jansen, senior conservator van het museum, is heel duidelijk. Het is een illusie om te denken dat Pieter de Hooch nu opeens groter wordt dan Johannes Vermeer. Dat is ook nooit de inzet van de expositie geweest. Maar het is tegelijkertijd op zijn zachtst gezegd vreemd dat De Hooch 340 jaar heeft moeten wachten op een overzichtstentoonstelling in Nederland. Want De Hooch was, zeker in zijn Delftse periode, een grootheid.

Lees ook;

Fotogalerij: Deze straattekeningen sieren de Delftse binnenstad

Lees meer

‘Allermooiste werk’ van Pieter de Hooch weer op Delftse bodem

‘Allermooiste werk’ van Pieter de Hooch weer op Delftse bodem

Lees meer

,,Ik wil voorop stellen dat de beste Delftse schilders van die tijd elkaar beïnvloeden, het was een wisselwerking”, meent Jansen. ,,Maar De Hooch was de eerste die kwam met het schilderen van de binnenplaatsen met zijn doorkijkjes en inspireerde daarmee de anderen, dus ook Vermeer. Het straatje van Vermeer is waarschijnlijk daardoor ontstaan.” Maar Vermeer is zeker in de 20ste eeuw zo groot geworden, dat bijna iedere schilder in zijn schaduw is gedrukt. ,,En daarom wilden we voor De Hooch deze expositie: om hem één keer uit de schaduw te laten treden.”

Onderzoek

Daarbij is de Prinsenhof niet over één nacht ijs gegaan. Al in 2017 ontstond het idee voor de expositie, waarmee het museum zelfs een prijs won en daardoor ook geld kreeg voor het inrichten van de tentoonstelling. Maar er is ook in het kader daarvan voor het eerst uitgebreid onderzoek gedaan naar het leven en de ontwikkeling van De Hooch.

En dat leidde tot verrassende nieuwtjes. Zo blijkt de in Rotterdam geboren De Hooch veel Delftser dan gedacht, want zijn moeder bleek Delftse roots te hebben. Ook was zijn moeder niet twee, maar drie keer getrouwd. Zijn vader was metselaar en dat zou kunnen verklaren waarom De Hooch zijn muurtjes met zoveel perfectie schilderde.

© Daniella van Bergen

Ook is zijn jaar van overlijden niet langer 1684, maar wordt het nu weergegeven als in of na 1679, om de simpele reden dat er na zijn verhuizing naar Amsterdam na dat jaar niets meer te vinden is over hem in de officiële archieven. Lang werd gedacht dat hij in 1684 in een gekkenhuis was omgekomen, maar dat bleek om zijn gelijknamige zoon te gaan, die trouwens ook schilderde.

Werkplaats

Ook voor de ontwikkeling van zijn techniek is Delft bepalend geweest. Het wordt gezien als zijn beste periode ooit. De Hooch begon met zogenaamde kortegaardjes, kleine schilderijtjes van soldaten, waarbij hij zich liet inspireren door de Delftse schilder Antonie Palamedesz. Verder werkte hij samen met zijn zwager Hendrick van der Burgh. Mogelijk hadden ze zelfs samen een werkplaats.

De Hooch maakte de overstap naar perspectieven, waarbij hij spelden gebruikte om de lijnen uit te zetten. Maar al in Delft bleek dat hij aan één speld genoeg had om het beeld weer te geven dat hij voor ogen had.

 

© Daniella van Bergen

Overigens bleek ook uit het onderzoek van restaurator Anna Krekeler van het Rijksmuseum, dat De Hooch al schilderend zijn mening nog weleens veranderde en figuren weghaalde of op een andere plek zette. Zo is op een 3 te zien dat op een eerste versie nog een man en vrouw staan, die in de definitieve versie zijn verdwenen. En op een schilderij uit zijn Amsterdamse periode is – zelfs zonder scan – te zien dat een hond op het uiteindelijke schilderij een paar meter naar rechts is geschoven.

Zijn Amsterdamse periode was uiteindelijk niet zo’n groot succes. De interieurs werden wel rijker, gelijk de opdrachtgevers die er in woonden, maar het aantal nam wel af. Toch was er na zijn dood wel vraag naar zijn werk. Het stuk Een vrouw met een kind in de kelderkamer leverde op een veiling in 1789 2600 gulden op. Het melkmeisje van Vermeer bracht toen ruim duizend gulden minder op. Het is een uitkomst die nu moeilijk is voor te stellen.

© Daniella van Bergen

Eregalerij

In totaal heeft Pieter de Hooch ongeveer 160 schilderijen nagelaten, dertig tot veertig daarvan komen uit zijn Delftse periode, die liep van 1652 tot ongeveer 1660. ,,Door toedoen van liefst 21 bruikleengevers hebben wij hier een eregalerij van De Hooch kunnen samenstellen, waar we ongelooflijk trots op zijn”, zegt Janelle Moerman, directeur van Prinsenhof. De schilderijen komen uit Amerika, maar ook van het Britse koninklijk huis, de National Gallery in Londen en de familie Rothschild.

Aan de expositie heeft het museum ook een stadswandeling gekoppeld, waarbij de deelnemers worden gewezen op gebouwen die in het werk van De Hooch terugkeren, zoals de Nieuwe en Oude kerk. Maar hij liet zich ook inspireren door de vele binnenplaatsen die waren ontstaan op de plek waar ooit het St. Hiëronymusklooster aan de Oude Delft heeft gestaan.

Pieter de Hooch in Delft. Uit de schaduw van Vermeer. Van 11 oktober tot 16 februari 2020, Museum Prinsenhof in Delft.

Schilderijen van Pieter de Hooch na 400 jaar terug in Delft

OmroepWest 05.10.2019 Ze komen overal vandaan: de 29 schilderijen van Pieter de Hooch, die je vanaf 11 oktober kunt zien in Museum Prinsenhof in Delft. De meest vooraanstaande collecties ter wereld leenden hun werken uit aan de eerste tentoonstelling ooit gewijd aan deze Hollandse meester, die in de stad woonde en werkte. ‘Het is fantastisch dat deze werken na 400 jaar terug zijn op de plaats waar ze zijn gemaakt’, zegt conservator Anita Jansen van het museum.

Bij Delft denk je eerder aan Vermeer. Het beroemde betonnen melkmeisje van Wim T. Schippers staat al jaren naast de Nieuwe Kerk in Delft en vanuit menig winkelruit staart het meisje met de parel je verwachtingsvol aan. Delft ‘ademt’ Vermeer, hoewel de stad zelf geen werk van de Hollandse meester in zijn bezit heeft. In het Sint Lucasgilde is Vermeer ongetwijfeld zijn collega Pieter de Hooch vaak tegengekomen. Zij waren collega’s en tijdgenoten.

‘Er is geen archivarisch bewijs voor, maar ze moeten elkaar gekend hebben. En dat ze ook naar elkaars werk hebben gekeken staat vast’, zegt Jansen. ‘Als zij samen hier in Delft aan het werk zijn, kun je zeggen dat Pieter de Hooch de innovator is. Dat hij degene is die voorop loopt en Vermeer inspireert. Toch is hij altijd in de schaduw van Vermeer blijven staan. Reden om hem eens op een voetstuk te plaatsen.’

‘Hij woonde om de hoek’

De stad zoals De Hooch hem zag, is er nog. ‘Hij woonde hier om de hoek, op de Binnenwatersloot, bij zijn schoonouders’, legt Anita uit. Dat is pas sinds kort bekend. Voor deze tentoonstelling deed het museum uitgebreid onderzoek naar leven en werk van de schilder. Daaruit bleek ook dat De Hooch vaak werkte op een steenworp afstand van zijn huis. Om precies te zijn: op de plek waar nu de tuin van het vorige stadskantoor ligt. Nu een kale, wat troosteloze locatie.

Op die plek lag ooit het Sint Hiëronimusklooster. Dat is al eind zestiende eeuw gesloopt, maar op het binnenterrein stonden woningen. Ook zijn er na de sloop nieuwe huizen neergezet. Huizen met typische Delftse binnenplaatsjes, waarvan De Hooch er heel wat vastlegde. Uit het onderzoek blijkt dat dit de plek was waar hij zijn standpunten koos. Vaak met zowel de toren van de Oude als de Nieuwe Kerk op de achtergrond. ‘En dat laatste is opmerkelijk’, zegt Anita Jansen. ‘Omdat de beide torens op die plek helemaal niet in één beeld zijn te vatten. Het geeft aan hoe hij zijn schilderijen componeerde. Dat waren echt elementen uit de stad die hij samenbracht in een schilderij.’

Delftse motieven

De binnenplaatsen en burgerlijke huizen in Delft, vlakbij zijn eigen woning. Dat zijn de Delftse motieven, die van De Hooch een van de grootste Hollandse meesters maakten. In 1655 keerde hij de stad de rug toe en vertrok naar Amsterdam. Waar hij zou gaan werken op dezelfde manier: ook hier werd zijn nabije nieuwe leefomgeving de grootste inspiratiebron voor zijn werk.

De tentoonstelling ‘Pieter de Hooch, uit de schaduw van Vermeer’ is vanaf 11 oktober te zien in Museum Prinsenhof in Delft.

LEES OOK: Britse koningin leent schilderijen uit aan Museum Prinsenhof

Meer over dit onderwerp: PIETER DE HOOCH DELFT

Gerelateerd;

Britse koningin leent schilderijen uit aan Museum Prinsenhof

Schilderijen Pieter de Hooch na vier eeuwen weer terug in Delft

Museum Prinsenhof toont gezinsportret van Delftse kunstenaar Pieter de Hooch

Ook Fransen in de rij voor Delfts Melkmeisje van Vermeer

controle schilderij Pieter de Hooch © Fred Leeflang

‘Allermooiste werk’ van Pieter de Hooch weer op Delftse bodem

AD 03.10.2019 Gespannen stonden senior conservator Anita Jansen en Janelle Moerman, directeur van Museum Prinsenhof, gisteren te wachten op bezoek uit Londen. Het ‘allermooiste werk’ van Pieter de Hooch kwam aan in Delft.

Het wachten was op medewerkers van de gerenommeerde National Gallery. En ze hadden iets meegenomen ook, iets om met fluwelen handschoenen aan te pakken: het schilderij ‘Binnenplaats van een huis in Delft’ uit 1658, van Pieter de Hooch.

Lees ook;

Lees meer

Lees meer

Het wereldberoemde werk van de schilder, die samen met Johannes Vermeer internationaal wordt beschouwd als de belangrijkste Delftse meester uit de Nederlandse Gouden Eeuw, is hét pronkstuk in de toekomstige tentoonstelling Pieter de Hooch in Delft. Uit de schaduw van Vermeer, van 11 oktober tot en met 11 februari. In Prinsenhof zijn dan 29 topwerken te zien van De Hooch, in bruikleen van musea uit de hele wereld. Ook komt er een ‘De Hooch’ uit de Royal Collection Trust, de privécollectie van de Britse koningin Elizabeth II. Het betreft de meest ambitieuze tentoonstelling ooit in het museum, zegt Janelle Moerman.

Minutieus

Alvorens het beroemde werk van De Hooch op te hangen, onderzochten medewerkers van The National Gallery het stuk minutieus, op zoek naar eventuele beschadigingen. Maar met de conditie van De Hooch’s meesterwerk bleek niets mis. ,,Dit schilderij is één van zijn allermooiste werken”, meent conservator Anita Jansen, medesamensteller van de tentoonstelling. ,,Het schilderij dateert uit 1658, het jaar waarin De Hooch tot volle bloei kwam. Daarnaast is het werk zeer karakteristiek voor Delft, met de gevelsteen boven de poort en het typische doorkijkje. We zijn trots dat het ‘Delftse’ schilderij hier te zien is in Museum Prinsenhof.’’

Binnenplaats van een huis in Delft noemt ze ‘een sleutelstuk in de tentoonstelling en tevens beelddrager van de campagne’.

Pieter de Hooch in Delft. Uit de schaduw van Vermeer focust op de bloeiperiode van de kunstenaar (ongeveer 1655-1660), waarin Delft een hoofdrol speelt.

In het centrum van Delft ligt de kunst op straat september 14, 2019

Posted by jandewandelaar in Bastiaansplein, Pieter de Hooch, streetart.
Tags: , , , , , , , ,
add a comment

3D-streetart in centrum van Delft | Foto: Omroep West

Kunst steekt uit de straatstenen in Delft

OmroepWest 12.09.2019 In het centrum van Delft ligt de kunst op straat. Artiesten uit binnen- en buitenland werken letterlijk op straat aan 2D- en 3D-tekeningen. Daardoor lijkt de kunst uit de straat te steken, maar schijn bedriegt. Maar liefst elf straatkunstwerken zijn er de komende tijd te zien tijdens het Madonnari-festival in Delft. Daarmee viert de stad de Gouden Eeuw.

Straatkunstenaar Leon Keer schildert op zijn knieën grote wasmachines op het Bastiaansplein. Ze lijken uit de straatstenen te steken door de 3D-techniek. Keer maakt een moderne vertaling van een Pieter de Hooch-werk, waarop een vrouw lakens op een bleekveld legt.

Als mensen alle elf de straatkunstwerken willen zien, kunnen ze vanaf het Bastiaanplein 2,5 kilometer naar het Centraal Station lopen. Het is hard doorwerken’, zegt kunstenaar Keer. ‘Morgen, vrijdag dus, moeten alle kunstenaars de werken hebben afgemaakt voor de opening. Gisteren hadden we een dagje regen, dus vandaag zullen we een paar uurtjes ’s avonds door moeten werken.’ Omdat alle werken met verf zijn opgezet, kan iedereen een maand of vijf van de streetart genieten.

Meer over dit onderwerp: DELFT MADONNARI KUNST STREETART

Gerelateerd;

‘Op deze manier wordt het nog eens wat met Zoetermeer’, street art-artiest maakt kunst van slooppand

Het Straatje van Vermeer in 3D op het Bastiaansplein in Delft

Schilderijen Pieter de Hooch na vier eeuwen weer terug in Delft

Museumnacht Delft ‘groot succes dankzij nieuwe aanpak’

‘In de toekomst meer schilderijen van Vermeer naar Delft’

Roofkunst: ook regionale musea hebben het misschien in bezit

Muurschildering in de Delftse Kloksteeg juli 30, 2019

Posted by jandewandelaar in gevelkunst, Graffiti, kloksteeg, muurkunst, Oude Delft, Phoenixstraat.
Tags: ,
add a comment

Wil je zien: de gigantische muurschildering in de Kloksteeg is af

IDB 29.07.2019 Wie de afgelopen twee weken over de Phoenixstraat is gelopen of gefietst, heeft het vast gezien. In de Kloksteeg werd hard gewerkt aan een enorm schilderij. En het resultaat mag er zeker zijn!

De Kloksteeg lag er tot voor kort niet zo florissant bij. Er was veel illegale graffiti en het was er ook nogal grijs en saai. Maar daar heeft kunstenaar Micha de Bie nu verandering in gebracht. In opdracht van Gemeente Delft, de SCMD en Rotterdams bedrijf Hiphop in je Smoel heeft hij de afgelopen twee weken (ja – dus óók tijdens die gigantische hitte) de muur aan de kant van de Phoenixstraat aangepakt.

Lees ook

14 x toffe streetart in Delft

In Delft ligt de kunst letterlijk op straat, je moet alleen weten waar je moet kijken. Menig kunsten…

De Bonte Ossteeg van dichtbij: wat doet die neuspeuteraar daar?

Iedere toerist die in Delft komt maakt minstens zes foto’s van deze vrolijke steeg. Alle Delftenaren…

Kunst nabij Centraal station Delft mei 11, 2019

Posted by jandewandelaar in delft.
Tags: , , , , ,
add a comment

Zo zonde! Het kartonnen bouwwerk bij het station is ingestort [+VIDEO]

IDM 010.05.2019 Donderdagmiddag 09.05.2019 maakten we nog een lyrisch filmpje van een supertof, kartonnen bouwwerk van Stylos. Maar toen we vrijdagochtend 10.05.2019 langs het station fietsen, brak ons hart een beetje. Het hele kartonnen kolos is ingestort.

De studievereniging van Bouwkunde, Stylos, was al vijf dagen bezig met het grote kartonnen project. Eerder deze week werden de onderdelen van het 18 meter hoge bouwwerk in elkaar gezet, donderdag werden alle stukken aan elkaar geplakt met heel veel rollen tape (bekijk hier de video!).

Het was de bedoeling dat het bouwwerk deze vrijdag nog te bezoeken en bewonderen was. Maar helaas: de regen en wind heeft het bouwwerk in de nacht van donderdag of vrijdag verwoest. Het moment van instorten is gefilmd door Stylos.

Stylos en Olivier Grôssetete bouwen kartonnen kunstwerk met Delft

Voor haar 25e lustrum heeft Stylos samen met inwoners van Delft een kartonnen kunstwerk gebouwd. Onder leiding van de Franse kunstenaar Olivier Grôssetete is zo het project ‘Bouwen met Delft’ gerealiseerd. Lees verder >

Boodschap van Stylos; Stylos zelf heeft de volgende boodschap:

‘We hebben spectaculair samengewerkt tijdens Bouwen Met Delft, waaraan meer dan 500 vrijwilligers hebben bijgedragen. Samen hebben wij het landelijk nieuws gehaald en hebben wij Delftenaren en studenten dichterbij elkaar gebracht. Vanwege de hevige regen en wind van vannacht heeft het bouwwerk de nacht helaas niet overleefd.

Om het project alsnog feestelijk af te sluiten nodigen wij heel Delft uit om samen de dozen plat te stampen op het tulpenveld naast het station Delft, deze vrijdag om 17.30 uur. Er zal een foodtruck aanwezig zijn en live muziek voor iedereen. Heb je nog mooie foto’s, selfies of filmpjes gemaakt tijdens de opbouw of van het eindresultaat? Stuur deze dan op naar info@stylos.nl. We gaan een aftermovie maken en een napublicatie, dus houd vooral de sociale media van Stylos in de gaten.’

Kortom: het feestje deze vrijdagmiddag ging gewoon door!

Zo zag het eruit

app-facebook

Sylvia Paalvast

op donderdag

Commotie om poortje Prinsenhof Delft juli 27, 2018

Posted by jandewandelaar in museum, Oude Delft, Phoenixstraat, Prinsenhof, Sint Agathaplein.
Tags: , , , , ,
add a comment

Het Poortje 

Commotie in Delft om het markante poortje bij Museum Prinsenhof. Een architect heeft op verzoek van de gemeente een heel nieuw ontwerp gemaakt voor het beroemde museum.

Eén van zijn voorstellen is om het poortgebouwtje en een andere aanbouw te slopen. Dit omdat die delen later zouden zijn bijgebouwd. Een aantal Delftenaren is boos over dat idee. De politiek sluit zich nu aan bij dat verzet.

AD 27.08.2018

Het poortgebouwtje is tegen de zijkant van de Waalse Kerk gebouwd en is daarmee onderdeel van het voormalig kloostercomplex. In een ontwerp van architectenbureau Merk X voor het vernieuwde Prinsenhof moet het poortje verdwijnen. Volgens de architect zou op die manier de kerk weer beter zichtbaar worden.

AD 22.09.2018

Dat het poortje te nieuw zou zijn, is onzin, volgens Coby de Koning van Stadsbelangen Delft. ‘Het dateert van 1648. Het maakt gewoon deel uit van het complex.’ Daarnaast is in het gebouwtje nog een stukje van de oude kloostermuur verwerkt. De Koning: ‘Dat zou je dan ook slopen. Dit is geen Amsterdam of Berlijn, we hoeven hier geen Museumplein. Dit is Delft, Klein-Venetië, laat dit een rustige plek blijven.’

‘Plan Prinsenhof met hele stad uitwerken’

Onlangs stond het Sint Agathaplein vol met Delftenaren die bedenkingen hebben tegen (onderdelen van) de plannen voor Museum Prinsenhof en het Sint Agathaplein. De Delftse Brie van Klaveren had op die dag het initiatief ‘Agathaplein zo houden’ georganiseerd, als protest tegen de plannen. Zij was ‘zich te pletter geschrokken’ van deze plannen.

Verantwoordelijk wethouder Bas Vollebregt was aanwezig om een kijkje te nemen. “De organisatoren kunnen terugblikken op een geslaagde actie,” zegt hij. “Het Sint Agathaplein is een unieke, groene plek die gekoesterd moet worden. Deze actie laat zien hoe gehecht Delftenaren zijn aan hun plein. Ik waardeer dat bijzonder en ga graag het gesprek aan. Er ligt een visie, maar nog geen concreet plan. We gaan het plan met de hele stad verder uitwerken. Ik nodig iedereen uit te reageren.”

Reageren

Wie wil reageren op de plannen of elementen uit de plannen, kan een digitale enquête invullen. Ruim 2.900 Delftenaren hebben dat inmiddels gedaan. De enquête kan nog tot 1 september worden ingevuld.

En dan?

Na 1 september maakt de gemeente een verslag van de enquêteresultaten. Dat wordt naar de gemeenteraad gestuurd en op delft.nl/prinsenhof gepubliceerd. De raad neemt naar verwachting in het najaar een besluit.

Meer informatie over de plannen en antwoorden op veel gestelde vragen vindt u op www.delft.nl/prinsenhof. (Foto: twitter, Aad van Tongeren).  Lees meer

Het Prinsenhof en Agathaplein zijn belangrijk voor Delft. Daarom gaat de gemeente graag het gesprek aan met alle Delftenaren die mee willen denken over de ruimtelijke ontwikkelingsvisie voor het Prinsenhof en het Agathaplein.

AD 30.07.2019

Delfts doen

Dit gebeurt volgens de principes van de Delftse Participatieaanpak Delfts Doen. Een duidelijk proces met heldere spelregels voor participatie, die de gemeente samen met de stad heeft opgesteld voor initiatieven in de stad.

Planning

Vanaf mei 2018 start een communicatie- en participatietraject voor de buitenruimte, waarbij de stad op verschillende manieren en momenten uitgenodigd wordt. De buitenruimte betreft het Agathaplein en de Prinsentuin. De uitkomst van het participatietraject wordt samen met de uitkomsten van de diverse onderzoeken na de zomer aangeboden aan de gemeenteraad.

Inloopavond 2 juli 2018

Ongeveer 50 inwoners kwamen op 2 juli naar de inloopavond over de visie op het Prinsenhof/Sint Agathaplein. Zij staan overwegend positief tegenover onderdelen van de visie, maar er zijn ook bedenkingen.

Geef uw mening

Tot 1 september 2018 kunt u uw mening doorgeven via de digitale enquête. Daarna maakt de gemeente een verslag met de opmerkingen en ideeën uit de enquête en de inloopavond van 2 juli. Het verslag komt op deze pagina te staan en wordt meegegeven aan de gemeenteraad. De gemeenteraad neemt naar verwachting in het najaar een besluit.

Veelgestelde vragen Prinsenhof en Sint Agathaplein

Waarom moet het Sint Agathaplein veranderen?

Het buitengebied rond het Prinsenhof is versnipperd. Het moet één geheel worden. Een bijzondere ruimte in de binnenstad, een groene oase. Het is een unieke plek die bewaard en gekoesterd moet blijven. Vanuit de Phoenixstraat wordt dit dé toegangspoort naar de Oude Delft. De entree van het museum wordt duidelijk gemaakt in het midden van deze groene oase.

Komen er meer evenementen op het Sint Agathaplein?

Nee, het is niet de bedoeling dat op het rustige Sint Agathaplein meer evenementen komen dan tot nu toe is toegestaan op deze locatie. In beperkte mate staat de gemeente het organiseren van evenementen op het Sint Agathaplein nu al toe. De gemeente heeft voor de hele stad vastgesteld hoeveel dagen er evenementen op de verschillende locaties en pleinen mogen plaatsvinden en welke geluidsnorm hierbij geldt. Voor het Sint Agathaplein zijn recent de geluidsnormen omlaag gebracht. Het maximum evenementendagen blijft onveranderd. Het aantal en aard van het evenement moet passen bij de sfeer en de beleving van het plein.

Verdwijnt het grote sierhek aan de Phoenixstraat?

Nee. In de visie blijft het sierhek staan. In de visie staat wel de suggestie om de muur met hek binnen op het plein rond de tuin weg te halen. In de visie worden het plein en de Prinsentuin samengevoegd en in zijn geheel groen ingericht. Op die manier ontstaat een groene oase in de binnenstad.

Verdwijnt het poortje aan de Oude Delft?

Nee, dat poortje wordt niet veranderd. Wel is in de visie een (transparante) uitbouw getekend boven dit poortje en voor de Waalse Kerk langs op de eerste verdieping. Deze ruimte zorgt voor een doorlopende routing in het museum en kan gaan fungeren als museumfoyer. Op die manier is aan de binnenstadzijde ook beter te zien dat op die plek Museum Prinsenhof is gevestigd.

Wordt het binnenpoortje naast het museum gesloopt?

In de visie staat aangegeven dat het binnenpoortje met de bovenwoning een latere toevoeging is aan het Middeleeuwse complex. Volgens de architect is het fraaier dat poortje weg te halen. Op die manier wordt namelijk de Waalse Kerk in zijn geheel zichtbaar. In gesprekken met betrokken Delftenaren blijkt dat veel mensen dit poortje juist heel erg waarderen. Ook in de online enquête wordt overwegend negatief gereageerd op het advies van de architect. Al die meningen doen ertoe als het college een besluit neemt. Het staat dus helemaal niet vast dat het poortje verdwijnt.

Kan ik invloed hebben op de besluitvorming?

Ja dat kan. Allereerst door de online enquête in te vullen. Ruim duizend personen hebben dat al gedaan. U kunt meedoen tot 1 september. Daarna publiceren we de resultaten. Pas dan gaat het college de visie van de architect laten vertalen in een concreet plan. Over dat plan leest u op de website van de gemeente. Op verschillende momenten kunt u uw mening geven.

Museum Prinsenhof © Koninklijk Nederland

Hoe moet het Prinsenhofgebied eruit gaan zien?

AD 30.07.2019 Een klooster, het hof van Prins Willem van Oranje en tegenwoordig een museum: het Prinsenhof in Delft heeft door de eeuwen heen al vele functies gehad. Hoe moet het museum en het omliggende gebied er in de toekomst uit gaan zien? Werkgroep Prinsenhofgebied heeft drie scenario’s uitgewerkt.

,,In het eerste scenario gaat het om de hoognodige technische reparaties en in het tweede scenario wordt het plan aangevuld met een tentoonstellingsruimte”, vertelt Peter Jonquiere van de werkgroep Prinsenhofgebied.

Hij houdt zich al jaren bezig met de historische panden in Delft in de commissie Behoud Stadsschoon van de historische vereniging Delfia Batavorum. ,,In het derde scenario wordt het hele gebied, dat wij ‘de hectare’ zijn gaan noemen, aangepast. De kern van ons advies is om dit hele buitengebied ook mee te nemen.”

Gemeente Delft wil meer tijd nemen voor uitwerking Prinsenhof

OmroepWest 21.09.2018 Voor de uitwerking van het ‘nieuwe’ museum Prinsenhof wil het college van de gemeente Delft meer tijd nemen. Het voorstel zou eigenlijk deze maand klaar zijn, maar naar verwachting komt het pas eind januari 2019 op tafel. Het college wil de komende tijd gesprekken met inwoners van de stad gaan voeren om zo draagvlak te creëren voor de uiteindelijke keuze die gemaakt moet worden.

In juli van dit jaar ontstond er in Delft namelijk commotie over het Prinsenhof. Op verzoek van de gemeente maakte een architect een heel nieuw ontwerp voor het museum. Eén van zijn voorstellen was om het markante poortgebouwtje en een andere aanbouw te slopen. Een aantal Delftenaren was boos over dat idee. Ook in de politiek ontstond er onrust.

Sinds mei is de gemeente in gesprek met de stad over het Prinsenhof. De bedoeling is dat er in januari volgend jaar drie ideeën zijn. De gemeenteraad kan dan een keuze maken. Ook in het uitwerken van de plannen wil het college bewoners vragen

Meer over dit onderwerp: PRINSENHOF DELFT COLLEGE GEMEENTE

Duizenden handteke­nin­gen tegen verbouwing Prinsenhof

AD 29.08.2018 Duizenden handtekeningen zijn er inmiddels verzameld van Delftenaren die het niet eens zijn met de gang van zaken rond de verbouwingsplannen die de  gemeente heeft voor Museum Prinsenhof.

Wethouder Bas Vollebregt (STIP) kreeg vanmiddag bij het Agathaplein van bewoonster Brie van Klaveren een petitie overhandigd met daarin de bezwaren. De bewoners vrezen dat de verbouwing van Prinsenhof en het plein ‘ten koste gaan van het historisch karakter van het Prinsenhof, Agathaplein, de kloostertuin en een deel van de gevel van het museum aan de Oude Delft’.

De overhandiging van de handtekeningenactie aan wethouder Bas Vollebregt © Fred Leeflang

De overhandiging van de handtekeningenactie aan wethouder Bas Vollebregt © Fred Leeflang

 

Protest tegen verbouwing: 2050 keer ‘nee’

AD 28.08.2018 Bewoner Brie van Klaveren overhandigt morgen een petitie met daarop 2050 handtekeningen van bewoners die tegen de huidige verbouwingsplannen van Museum Prinsenhof zijn.

Met name de ingrepen bij het Agathaplein stuiten op weerstand.  Wethouder Bas Vollebregt (STIP) zal de petitie in ontvangst nemen. Van Klaveren: ,,Wij hebben begrepen dat de gemeente, in samenwerking met een Amsterdams architectenbureau een visie heeft ontwikkeld om Museum Prinsenhof, het Agathaplein, de Prinsentuin en de Waalse kerk ingrijpend te verbouwen.

Een deel van de historie daar zal verloren gaan. Bovendien zal volgens deze visie het Agathaplein en de Prinsentuin zodanig verbouwd gaan worden, dat de oase van rust, het mooie verstilde plein, verdwijnen.”

Kritiek Delfia Batavorum op plannen Prinsenhof

AD 27.08.2018 De plannen voor een grootscheepse renovatie van Museum Prinsenhof en de directe omgeving, zoals het Agathaplein, houden onvoldoende rekening met de monumentale en historische waarden van het gebouwencomplex. Dat stelt de historische vereniging Delfia Batavorum.

De plannen presenteren een oplossing zonder dat goed onderzocht is wat de problemen en de mogelijkheden zijn. Ook moet er meer ruimte zijn voor inbreng vanuit de inwoners van Delft. Dat schrijft Delfia Batavorum aan het Delftse college in een reactie op de plannen, die de gemeente en Museum Prinsenhof hebben gepresenteerd. Als voorbeelden noemt Delfia Batavorum de ingrepen in de Waalse Kerk, aan de bestaande gevel aan de kant van de Oude Delft en de beoogde nieuwe ingang aan de westkant.

Delfia Batavorum dringt bij de gemeente aan op een zorgvuldige besluitvorming en pleit er voor de inwoners meer ruimte te geven mee te denken. ,,Uit de reacties uit alle geledingen van de stad valt op te maken dat Delftenaren zich sterk verbonden voelen met Het Prinsenhof. Iedereen heeft zo zijn herinneringen aan het museum. Plannen worden er beter van, als zij op draagvlak bij de inwoners kunnen rekenen”, stelt Delfia Batavorum-voorzitter Theo Thomassen.

Lees ook

SP wil enquête over verbouwing Prinsenhof en Agathaplein

Lees meer

Koningshuis moet trekpleister Delft worden

Lees meer

Maatregelen

De huidige verbou­wings­plan­nen zijn zo ingrijpend dat het historisch karakter wordt aangetast, aldus Brie van Klaveren.

Hij benadrukt dat Delfia Batavorum ‘niet tegen aanpassingen als zodanig is’. ,,Niets doen is geen optie. Maatregelen zijn nodig om het Prinsenhof in stand te houden en aan de eisen van de tijd te laten beantwoorden. Maar bij het formuleren van die eisen en maatregelen moeten alle belangen zorgvuldig worden meegewogen”, meent Thomassen. Naast economische motieven (toerisme, bezoekerscijfers van het museum) moet volgens de historische vereniging ook worden gekeken naar de presentatie van de collectie Delft en de monumentale en erfgoedwaarden van het hele complex.

Delftenaren zijn al massaal te hoop gelopen tegen de plannen. Tijdens een tweetal acties op het Agathaplein haalde initiatiefneemster Brie van Klaveren duizenden handtekeningen op. En een online petitie is inmiddels al door 1852 steunbetuigers getekend. Woensdag overhandigt Van Klaveren de handtekeningen en de petitie aan wethouder Bas Vollebregt (STIP).

Brie van Klaveren: ,,Het belangrijkste oogmerk van de gemeente Delft voor de verbouwingsplannen is van economische aard: namelijk om meer toeristen naar Delft te halen. De huidige verbouwingsplannen zijn zo ingrijpend dat het historisch karakter van het Prinsenhof, Sint Agathaplein, de kloostertuin en een deel van de gevel aan de Oude Delft wordt aangetast.”

Mogelijke sloop poortje Prinsenhof leidt tot onrust in Delft

OmroepWest 26.07.2018 DEN HAAG – Commotie in Delft om het markante poortje bij Museum Prinsenhof. Een architect heeft op verzoek van de gemeente een heel nieuw ontwerp gemaakt voor het beroemde museum.

Eén van zijn voorstellen is om het poortgebouwtje en een andere aanbouw te slopen. Dit omdat die delen later zouden zijn bijgebouwd. Een aantal Delftenaren is boos over dat idee. De politiek sluit zich nu aan bij dat verzet.

Het poortgebouwtje is tegen de zijkant van de Waalse Kerk gebouwd en is daarmee onderdeel van het voormalig kloostercomplex. In een ontwerp van architectenbureau Merk X voor het vernieuwde Prinsenhof moet het poortje verdwijnen. Volgens de archtitect zou op die manier de kerk weer beter zichtbaar worden.

Dat het poortje te nieuw zou zijn, is onzin, volgens Coby de Koning van Stadsbelangen Delft. ‘Het dateert van 1648. Het maakt gewoon deel uit van het complex.’ Daarnaast is in het gebouwtje nog een stukje van de oude kloostermuur verwerkt. De Koning: ‘Dat zou je dan ook slopen. Dit is geen Amsterdam of Berlijn, we hoeven hier geen Museumplein. Dit is Delft, Klein-Venetië, laat dit een rustige plek blijven.’

Luisteren naar inwoners

Verantwoordelijk wethouder Bas Vollebregt (STIP) benadrukt dat het helemaal nog niet vaststaat dat het poortgebouw wordt gesloopt. Hij stelt dat het ontwerp van de architect ‘een visie’ is en nog geen vaststaand plan. Bovendien mogen Delftenaren nog meepraten. ‘We zijn blij met de betrokkenheid van de bewoners en ik wil iedereen oproepen om mee te blijven denken. Dit signaal uit de bevolking gaan we echt wel meenemen bij de uitwerking.’

Groen

Wel is het volgens de wethouder nodig dat er iets gebeurt. ‘Het openbaar groen op het Sint Agathaplein, naast het museum, kan veel toegankelijker worden gemaakt.’ Ook moet de looproute door het museum worden verbeterd. ‘Zodat het museum weer klaar is voor de toekomst.’

Nog niks zeker

De sloop van het poortje en een ander gebouw aan het Sint Agathaplein dat later is aangebouwd, zijn dan ook nog allerminst zeker. Delftenaren kunnen hun mening nog geven via de website van de gemeente.

Toch is niet iedereen daardoor gerustgesteld. Zo mist Eric Geevers, één van de inwoners die zich verzet tegen de sloop, de mogelijkheid dat alles bij het oude blijft. ‘Er is nu alleen dit idee voor vernieuwing.’ En dan is er nog het financiële aspect. De verbouwing van het Prinsenhof gaat misschien wel dertig miljoen kosten, stelt Coby de Koning van Stadsbelangen. Zij vreest dat het project kan leiden tot een nieuw financieel debacle, te vergelijken met het aanleggen van de spoortunnel. ‘Je kunt je afvragen of je dat moet willen.’

lees: Ruimtelijke_Toekomstvisie_Museum_Prinsenhof

Meer over dit onderwerp: DELFT PRINSENHOF MUSEUM GEMEENTE STADSBELANGENCOBY DE KONING BAS VOLLEBREGT STIP

Kunstenaar Teun van Staveren uit Delft juni 19, 2017

Posted by jandewandelaar in Uncategorized.
Tags: , , , , ,
add a comment

Romeinse voorstellingen, gewoon in Delft gemaakt. Kunstenaar Teun van Staveren is de enige Nederlander die deze speciale werken vervaardigt.

Van Staveren maakt furore met Romeinse werken

AD 18.06.2017 Als je aan de eettafel zit, kijken tientallen Romeinse helden je vanuit de hoek van de woonkamer aan. Aan het plafond hangen zwevende dansers van giethars en aan de muur hangen schilderijen van het Libanese Baalbek. Welkom in het atelier en soms ook de expositieruimte van Teun van Staveren.

De Delftse kunstenaar exposeert momenteel in het Rijksmuseum van Oudheden, waar tot 17 september de tentoonstelling Casa Romana te zien is. Hier bieden een collectie archeologische voorwerpen, schilderijen en modern design de bezoeker een kijkje in het rijke leven van de bewoners van een chique Romeinse stadsvilla.

Aan de wand van deze villa hangen de schilderijen van Van Staveren. Stukken die de indruk wekken dat ze in de Romeinse tijd zijn geschilderd, maar niets is minder waar. De werken zijn 15 to 20 jaar geleden tot stand gekomen, toen Teun zijn fantasie over het Romeinse leven de vrije loop gaf in zijn Delftse atelier.

© Fred Leeflang

Wat je op deze percelen ziet is mijn fantasie, geïnspireerd door observaties in vooral Rome en Pompeï, aldus Teun van Staveren.

Pompeï
Deze ‘Romeinse fase’ kwam niet zomaar uit de lucht vallen. In 1981 bracht hij een jaar door in Rome en toen heeft hij de Romeinse kunst goed kunnen bestuderen. ,,Wat je op deze percelen ziet is mijn fantasie, geïnspireerd door observaties in vooral Rome en Pompeï. Als klein jongetje was ik al gefascineerd door kunst en archeologie uit de klassieke oudheid. Op een dag besloot ik zelf een Romeins huis te maken. Dat project bleek iets te ambitieus op die leeftijd. Nu zijn mijn schilderijen onderdeel van een grote presentatie over het Romeinse leven. Wie had dat ooit gedacht?” zegt Van Staveren.

Hij is tot dusverre de enige Nederlandse kunstenaar die Romeinse werken maakt. ,,In Nederland vind je bijna geen originele Romeinse schilderijen. Dan zou je naar Italië moeten gaan. De directeur van het museum heeft er echter voor gekozen mijn werk tentoon te stellen, wat ik natuurlijk geweldig vind.”

Van Staveren werkte jarenlang als archeoloog en volgde een postdoctorale opleiding in restauratie van architectuur en kunstwerken. In 1987 nam hij ontslag om zich te richten op wat hij het liefste doet: schilderen en beeldhouwen.

In 2000 werd hij wat hij vandaag ook nog is: vrij kunstenaar. Sindsdien heeft hij op tal van plekken geëxposeerd. ,,Het is de beste keuze in mijn leven geweest. Ik wil graag dingen maken die ik zelf mooi vind, zonder na te denken over of het iets opbrengt of niet. Ik haal voldoening uit de blijdschap van mensen die mijn werk bewonderen. Ik wil dit altijd blijven doen.”

kunstenaar Teun van Staveren © Fred Leeflang

Het Vermeerstraatje in Delft maart 14, 2016

Posted by jandewandelaar in delft, straatje Vermeer, vermeer.
Tags: , , , , , , , , , ,
add a comment

Het straatje – Vlamingstraat Delft

Aan de ontdekking van Het Straatje werd van 20 november 2015 t/m 13 maart 2016 een presentatie in het Rijksmuseum gewijd, en ook nog aansluitend van 25 maart t/m 17 juni 2016 in Museum Prinsenhof in Delft.

Onlangs werd ons rustige leventje hier in het oude stadsdhart opgeschud met de mededeling dat het Straatje van Vermeer eindelijk gevonden was. Niet het schilderij natuurlijk want dat was altijd al onder ons, maar het straatje zelf. De Amsterdamse hoogleraar Grijzenhout was er na bestudering van Delftse belastingleggers uit de zeventiende eeuw achtergekomen dat het de Vlamingstraat 40-42 moest zijn.

Het straatje is een schilderij van de Hollandse meester Johannes Vermeer. Het schilderij staat ook bekend onder de naam Gezicht op huizen in Delft. Het is een van de twee stadsgezichten van Vermeer die bekend zijn. Wikipedia

KunstenaarJohannes Vermeer

Afmetingen: 54 cm x 44 cm

LocatieRijksmuseum Amsterdam

Gemaakt: 1657–1658

Genre: Genrestuk

Medium: Olieverf

budgetschilderij.nl‎

06 20191508‎

Schilderijen van Vermeer‎

Handgeschilderd, olieverf op canvas‎ Topreproducties, al vanaf € 199,-!‎‎

kunstreplica.nl‎

Vermeer reproducties‎

In opdracht voor u geschilderd -‎ Top kwaliteit en goede service‎‎

foto’s

Gerelateerd

Meer nieuws over vermeer straatje delft

Frans Grijzenhout

Als onderzoeker is Grijzenhout verbonden aan het Amsterdams Centrum voor de Studie van de Gouden Eeuw, een interdisciplinair programma van de UvA. Hij was het die in 2006 samen met zijn collega, de historicus Niek van Sas, de ware identiteit wist te onthullen van de figuren op het schilderij De burgemeester van Delft en zijn dochter van Jan Steen.

Dat doek, destijds de duurste aankoop van het Rijksmuseum ooit, heet nu Portret van Adolf en Catharina Croeser. Voor zijn onderzoek maakte Grijzenhout tien jaar geleden gebruik van een belangrijke historische bron, de Legger van het diepen der wateren binnen de stad Delft uit 1667.

Twijfel over plek straatje Vermeer

AD 29.06.2017 Het is misschien een vraag waar nooit een zeker antwoord op komt: Waar heeft Johannes Vermeer toch zijn beroemde schilderij het Straatje van Vermeer op gebaseerd? Even leek dé locatie gevonden te zijn: de Vlamingstraat 40-42 in Delft. Maar die theorie van kunsthistoricus Frans Grijzenhout wordt opnieuw in twijfel getrokken.

Jarenlang kwamen er allerlei adressen in Delft voorbij waar de twee afgebeelde huizen vroeger zouden hebben gestaan. Geen enkele daarvan was overtuigend genoeg om de locatie vast te stellen. Tot eind 2015. Kunsthistoricus Frans Grijzenhout zou de plek hebben gevonden waar Vermeer zijn schilderij op baseerde: de Vlamingstraat op de plek waar nu huisnummers 40 tot 42 zijn.

Hij achterhaalde het adres door onder meer een belastingregister uit 1667 te raadplegen. Daaruit bleek dat op die plek twee huizen stonden van elk zo’n 6,30 meter breed met daartussenin twee poorten en daarachter een steegje. Een constructie die overeenkomt met het schilderij én nergens anders voorkwam in Delft die tijd. Zijn ‘ontdekking’ werd groot nieuws.

Sindsdien is er echter veel kritiek geuit op de theorie van Grijzenhout. Nu opnieuw. In de nieuwste uitgave van het Tijdschrift voor Historische Geografie trekken kunsthistorici Gert Eijkelboom en Gerrit Vermeer de lezing van Grijzenhout in twijfel. Zo verwijzen ze naar de theorie van Philip Steadman die stelt dat de aangehaalde gegevens uit het belastingregister van 1667 niet overeenkomen met de gegevens van de vroegste kadastrale kaart uit 1832. Want daar mist een steegje.

Kortom: de conclusie van Eijkelboom en Vermeer? Werkelijk onweerlegbaar bewijs is er volgens hen niet dat het Straatje van Vermeer daadwerkelijk is gebaseerd op Vlamingstraat 40-42.

© Guus Schoonewille

Frans Grijzenhout, hoogleraar Kunstgeschiedenis aan de Universiteit van Amsterdam, heeft de oorspronkelijke locatie van het wereldberoemde Straatje van Vermeer is ontdekt. © ANP

Belasting
Zelf toont Grijzenhout zich niet erg onder indruk van de kritiek. ,,Dit artikel brengt niets nieuws. Philip Steadman heeft anderhalf jaar geleden al op hetzelfde gewezen.” Grijzenhout heeft een eenvoudige verklaring voor het verschil tussen de gegevens van het register uit 1667 en het kadaster uit 1832. ,,De eigenaren van het voorhuis van Vlaming-straat 40 betaalden belasting voor de breedte van de gevel, die van het achterhuis voor de steeg. Een deel van die steeg liep door een stukje van het voorhuis. Voor de breedte daarvan werd dus dubbel belasting betaald.”

Vanavond is in de uitzending van het tv-programma Kunstraadsels een computersimulatie van de veelbesproken plek te zien.

Ligt ‘Het straatje’ van Vermeer nu in Delft of toch niet?

Trouw 27.06.2017 Een paar jaar geleden wisten we het zeker: Johannes Vermeer had op zijn schilderij ‘Het straatje’ de Vlamingstraat 40-42 in Delft afgebeeld. Sindsdien leidt de gemeente Delft de toeristen naar dit adres en noemt het Rijksmuseum het schilderij ‘Gezicht op huizen in Delft’.

Maar in het laatste nummer van het Tijdschrift voor Historische Geografie zetten de twee architectuurhistorici Gert Eijkelboom en Gerrit Vermeer (geen familie) vraagtekens bij de theorie die professor Frans Grijzenhout in 2015 opstelde.

Volgens Grijzenhout kwam de typische situatie van twee poorten tussen twee huizen, zoals te zien op het schilderij, maar op één plek in de stad voor. In het 17de-eeuwse register voor belastingheffing staat de Vlamingstraat precies uitgetekend: een huis, een steegje, een steegje en weer een huis.

Maar daar zit nu juist het probleem. Want de maten kloppen niet, zeggen zijn critici nu. Dat blijkt als er wordt vergeleken met een 19de-eeuwse kaart uit het kadaster. Dan komt Grijzenhout precies een steegje te kort. Eerder merkte de Engelse Vermeer-deskundige Philip Steadman dit al op.

Voor Eijkelboom en Vermeer is het nu duidelijk: vergeet het maar, Vermeers straatje is geen weergave van de werkelijkheid. Je moet het mysterie van het schilderij ook niet willen terugbrengen tot een postcode, vindt Vermeer: “Ik beschouw het liever als een allegorie op een goed en een slecht huis. Het ene gesloten en in verval, het andere open en met een ijverig naaiende vrouw.”

Definitieve bewijs

Grijzenhout is ‘op geen enkele manier onder de indruk’ van de kritiek. “De maten in het register kloppen wel. Maar het linkersteegje, achter de gesloten deur, was gedeeltelijk bij het linkerhuis getrokken. De bewoners van het voorhuis betaalden voor de hele gevelbreedte, de bewoners van het achterhuis voor de steeg. De stad Delft ving dus dubbel belasting voor de breedte van de steeg. Dat lijkt niet eerlijk, maar die linkerpoort was zowel voor de bewoners van het voorhuis als die van het achterhuis de enige doorgang naar de straat.”

In het tv-programma ‘Kunstraadsels’ toont de kunsthistoricus donderdag (20.25, NPO2) nogmaals aan dat de twee huizen met de twee gangetjes ertussen exact daar gelegen moeten hebben. Grijzenhout: “We hebben met de computer een reconstructie gemaakt die zal verbazen.”

Het definitieve bewijs dus? Grijzenhout: “Honderd procent zekerheid zullen we nooit hebben. Vermeer schreef helaas geen ansichtkaart met ‘Groeten uit de Vlamingstraat. Ik ben hier heerlijk aan het schilderen’. Maar dit is beslist de meest aannemelijke optie. Er is maar één plek in Delft met twee poorten direct naast elkaar.”

Lees ook: Het Straatje van Vermeer heeft nu een adres

 

‘Vermeer verzon een deel van het straatje’

AD 01.07.2016 Rijksmuseum en Prinsenhof mogen er dan van overtuigd zijn dat Het Straatje van Vermeer echt heeft bestaan, Delftenaar Wim Weve heeft een eigen visie.

Alles links van het linkerpoortje moet door Vermeer zijn verzonnen, aldus Wim Weve.

De Amsterdamse hoogleraar Frans Grijzenhout concludeerde eind vorig jaar op grond van bronnenonderzoek dat Het Straatje bestaat en dat het geliefde stadsgezichtje van Vermeer zich bevond ter plekke van de huidige panden Vlaming­straat 42-44. Deze conclusie is op zijn minst gedeeltelijk onjuist, stelt
de Delftse bouwhistoricus Wim Weve. Zijn verhaal is ingewikkeld en vooral voer voor specialisten, maar het komt er in het kort op neer dat het linkerhuis op het schilderij is verzonnen. ,,Alles links van het linkerpoortje, met inbegrip van de osendrop, moet door Vermeer zijn verzonnen”, zegt Weve.

Pardon, de osendrop? ,,Eeuwenlang moest tussen twee huizen een smalle strook, de osendrop, open blijven om de rieten daken buiten de gevel uit te kunnen laten steken en om het hemelwater af te voeren”, doceert Weve. Op het schilderij is de plank met ventilatie-openingen te zien die de strook afsluit. Aangezien de osendrop zich altijd tussen twee panden in bevond, kan de weergave van Vermeer niet kloppen, concludeert de Delftenaar.

Geen overeenkomst
Het rechterhuis zou, mede door de vele details, wél een bestaand huis geweest kunnen zijn en mogelijk aan de Vlamingstraat gestaan kunnen hebben. Maar Weve heeft vastgesteld dat de gevellengtes die Grijzenhout ontleent aan de archieven, niet overeenkomen met die in de Vlamingstraat.

Weve licht zijn bevindingen op zondag 10 juli toe in het Prinsenhof. Er is dan een groot programma van activiteiten aan het begin van de laaste week van de tentoonstelling over Het Straatje.

Lees ook

http://images2.persgroep.net/rcs/ovEXvgZO-H9MSCDdfTr-jerz2GM/diocontent/67827896/_crop/63/2/1454/1058/_fill/93/70/?appId=21791a8992982cd8da851550a453bd7f&quality=0.6

‘Het geheim’ van Delfts blauw ontdekken op keramiekdagen

Lees meer

Straatje van Vermeer in 3D op plein in Delft is klaar

RTVWEST 11.05.2016 Het straatje van Vermeer in 3D in Delft is af. Op het Bastiaansplein heeft de Utrechtse kunstenaar Leon Keer het beroemde schilderij Van Vermeer op de straatsteen doen herleven.

Het kunstwerk trekt nu meer aandacht dan het echte schilderij dat in Museum het Prinsenhof hangt. De verf kan redelijk goed tegen de regen. Het werk is waarschijnlijk nog zo’n twee maanden te zien.

Keer maakt zijn kunstwerken over de hele wereld. Zo is zijn werk te zien geweest in Europa, de Verenigde Staten, de Verenigde Arabische Emiraten, Australië en meerdere Aziatische landen.

lees: Bewoonster Delfts Straatje van Vermeer: ‘Je bent verbaasd’

Escapebox kondigt komst van Het Straatje van Vermeer aan

RTVWEST 17.03.2016 Het wereldberoemde meesterwerk Het Straatje van Vermeer is vanaf 25 maart voor het eerst in 320 jaar weer te zien in Delft. Het meesterwerk van de Delftse schilder Johannes Vermeer keert terug, speciaal voor de tentoonstelling Vermeer Komt Thuis in het Museum Prinsenhof.

Tijdens de tentoonstelling wordt ook een speciaal gemaakte escapebox in gebruik genomen. Deze en komende week duikt de escapebox als voorproefje op in de stad van Vermeer. Woensdag was de eerste keer: op het Stanislaw College in Delft. En dat was meteen een groot succes.

LEES OOK: Delftse kunstenaar René Jacobs maakt van ‘Straatje van Vermeer’ een achterbuurt

De laatste keer dat er een Vermeer in Delft te bewonderen was, is al weer zestig jaar geleden. Directeur Patrick van Mil van Museum Prinsenhof is dan ook blij dat Het Straatje terugkeert naar Delft: ‘Het is geweldig dat dankzij het Rijksmuseum Vermeer wordt herenigd met zijn geboortestad.’

Delft op de kaart zetten als dé Vermeerstad

Volgens Van Mil is Vermeer één van de beroemdste schilders ter wereld: ‘Het Straatje is een fraai voorbeeld van de vernieuwing van de Delftse schilderkunst in het midden van de 17e eeuw. In combinatie met andere Delftse topstukken in onze collectie kunnen we dat in Museum Prinsenhof Delft prachtig laten zien.’

LEES OOK: Delft steekt tonnen in betere beveiliging tentoonstelling met Het Straatje van Vermeer

De tentoonstelling Vermeer Komt Thuis is van 25 maart tot en met 17 juli in het Museum Prinsenhof. Van Mil: ‘Dit biedt de kans om Delft weer op de kaart te zetten als dé Vermeerstad. Met bijvoorbeeld nieuwe wandelroutes door de stad, een speciale App en Vermeerarrangementen brengen we het Delft van Vermeer voor de bezoekers tot leven.’

Ontdekker Straatje Vermeer wijst Amerikaanse kritiek af

AD 14.03.2016 Johannes Vermeer schilderde zijn beroemde Straatje in de Vlamingstraat in Delft. De Amsterdamse kunsthistoricus prof. Frans Grijzenhout houdt vast aan zijn ontdekking, ook na vanuit de Verenigde Staten geuite twijfels.

,,Het is leuk als er nieuwe ideeën over de afgebeelde locatie op het schilderij worden gelanceerd. Maar deze suggestie is niet nieuw en overtuigt evenmin,” aldus Grijzenhout maandagochtend.

Hij reageert op kritiek van zijn Amerikaanse vakgenoot Benjamin Binstock, auteur van het boek Vermeer’s Family Secrets (2009). Binstock acht het onwaarschijnlijk dat Vermeer het huis van zijn tante aan de Vlamingstraat zou hebben geschilderd, omdat hij geen contact meer had met zijn protestantse familieleden, nadat hij katholiek was geworden. Verder vindt Binstock dat Grijzenhout te veel waarde hecht aan de registers uit 1667 die hij heeft geraadpleegd.

Aanzien
Maar Grijzenhout is allerminst overtuigd. ,,Het is niet waar dat Vermeer heeft gebroken met zijn familie. Er bleven contacten. Hij heeft zijn tante zelf financieel geholpen toen hij zelf een man van aanzien was geworden.” Verder is er volgens Grijzenhout geen enkel bewijs te vinden dat Vermeer op het Straatje zijn eigen huis aan de Oude Langendijk zou hebben afgebeeld, zoals Binstock beweert. ,,Er zijn geen feiten en er zijn ook geen visuele aanknopingspunten op oude kaarten. Ik ben altijd bereid mijn visie voor een betere in te ruilen, maar niet voor de theorie van Binstock.”

Het Straatje was zondag voorlopig voor het laatst te zien in het Rijksmuseum in Amsterdam. Het verhuist samen met andere Delftse werken naar het Prinsenhof voor de tentoonstelling ‘Vermeer komt thuis’. Daar is het wereldberoemde werk te zien vanaf 25 maart.

Het schilderij Gezicht op huizen in Delft is beter bekend als Straatje van Vermeer. Johannes Vermeer schilderde het in Delft rond 1658. © Rijksmuseum.

Lees ook;

Kunsthistoricus twijfelt aan plek Vermeers Straatje

AD 13.03.2016 Niet iedereen is overtuigd van de identificatie van Het Straatje van Vermeer als de Vlamingstraat in Delft. De Amerikaanse kunsthistoricus Benjamin Binstock zet vraagtekens bij de ontdekking van prof. Frans Grijzenhout.

Frans Grijzenhout, hoogleraar kunstgeschiedenis aan de Universiteit van Amsterdam. © anp.

Grijzenhout, hoogleraar kunstgeschiedenis aan de UvA, stelde op grond van archiefonderzoek vast dat Vlamingstraat 40-42 het adres is. De toenmalige bewoonster, Ariaentgen Claes van der Minne, was een tante van Vermeer.

Maar Binstock, auteur van het boek Vermeer’s Family Secrets (2009), heeft ernstige twijfels, meldt hetParool. Binstock acht het onwaarschijnlijk dat Vermeer het huis van zijn tante zou hebben geschilderd, omdat hij geen contact meer had met zijn protestantse familieleden, nadat hij katholiek was geworden. Verder vindt Binstock dat Grijzenhout te veel waarde hecht aan de registers uit 1667 die hij heeft geraadpleegd. Geschreven documenten kunnen volgens hem ‘misleidend’ zijn. Prof. Grijzenhout was zondag niet bereikbaar voor commentaar.

Ramen
De Amerikaan houdt vast aan een oudere hypothese. Vermeer zou gewoon zijn eigen woonhuis aan de Oude Langendijk hebben geschilderd. De vensters van het huis zouden overeenkomen met ramen die zichtbaar zijn op andere schilderijen  van Vermeer.

Het straatje was zondag voorlopig voor het laatst te zien in het Rijksmuseum in Amsterdam. Het verhuist samen met andere Delftse werken naar het Prinsenhof voor de tentoonstelling ‘Vermeer komt thuis’. Daar is het wereldberoemde werk te zien vanaf 25 maart.

Lees ook

Straatje van Vermeer …

Trouw 30.11.2015 Onlangs werd ons rustige leventje opgeschud met de mededeling dat het Straatje van Vermeer eindelijk gevonden was. Niet het schilderij natuurlijk want dat was altijd al onder ons, maar het straatje zelf. De Amsterdamse hoogleraar Grijzenhout was er na bestudering van Delftse belastingleggers uit de zeventiende eeuw achtergekomen dat het de Vlamingstraat 40-42 moest zijn. Vraag niet hoe precies, iets met de breedte van huizen en poorten waarvoor belasting betaald moest worden.

Geloof het nou maar. Iedereen blij natuurlijk want wat is er heerlijker dan ergens een gedenksteen in de muur te kunnen metselen of er met een groepje Japanners naartoe te kunnen wandelen… Helaas kwam de gebruikelijke partypooper algauw opdraven, bouwhistoricus Bollen (van het onmisbare ‘De ruimtelijke ontwikkeling van het Goudse woonhuis in de late Middeleeuwen’) meldde in een ingezonden brief in NRC dat het niet klopte.

Hij had de steentjes op Vermeers schilderij gemeten, vermenigvuldigd met een factor 22 à 25 waarmee ook de bankjes en de figuurtjes op het schilderij vergroot moeten worden, enfin… het klopte niet. Geloof het nou maar.

Wat moet je precies meten om achter de waarheid der dingen te komen? Ik ben er nog niet uit. Maar wat kan het mij eigenlijk schelen, vroeg ik mij intussen af. Ga ik nu het Straatje van Vermeer anders bekijken of de Vlamingstraat te Delft, inmiddels onherkenbaar veranderd?

Er bestaat een opmerkelijke hiërarchie in de wereld der schildersmodellen. Zo gaan we er klakkeloos van uit dat de zon en de maan op al die schilderijen wel onze eigen zon en maan zullen zijn.

Niemand haalt het in zijn hoofd om de authenticiteit van die picturale hemellichamen op te meten en te garanderen. Ook flora en fauna laten we wat dat betreft grotendeels met rust. Van wie was dat vogeltje in die kooi op de Jan Steen? Welke zonnebloemen stonden precies model voor die van Van Gogh? Van voorwerpen op schilderijen, tinnen kannen op stillevens, borden aan de muur, zijn we al tevreden als we weten dat ze in de tijd van de schilder inderdaad gebruikt werden. Maar locaties en mensen trekken onze aandacht. Waar en wie? Van wie is toch de beroemdste glimlach in het Louvre? De vraag is, zoals zo vaak, interessanter dan het antwoord, want dat, waarschijnlijk Lisa Gherardini, zegt ons niet zoveel: O die?

Helpt het ons over de streep als we weten dat die node gemiste Rembrandts die we nu weer half terugkrijgen Maerten Soolmans en Oopjen Coppit uitbeelden? Nee, maar zolang we het juist niet weten blijven we gefascineerd staan. ‘Meisjeskopje’ ‘Jongensportret’, wie o wie heeft model gestaan?

Zo raakte ook de ontdekking dat het Straatje van Vermeer al dan niet de voormalige Vlamingstraat 40-42 te Delft afbeeldt, waarvan nog slechts het penspoortje van Vermeers tante rest (hoe meer anekdote, hoe beter!) mij niet echt. Het bloed begon niet koken, ik nam niet de eerste de beste trein naar Delft, trok niet zelf de lineaal tevoorschijn. Het zal wel, dacht ik. Of het zal misschien wel niet.

Het Straatje van Vermeer heeft nu een adres …

Trouw 19.11.2015 Het Rijksmuseum krijgt om de een à twee jaar brieven met suggesties voor het juiste adres van Het Straatje (ca. 1658) van Vermeer. Maar nooit eerder was de argumentatie zo overtuigend als die voor de Vlamingstraat 40-42 te Delft.

Frans Grijzenhout, hoogleraar kunstgeschiedenis aan de Universiteit van Amsterdam, ontdekte dat er maar één plek in Delft is geweest met twee steegjes naast elkaar tussen de huizen: de Vlamingstraat ter hoogte van de huidige nummers 40-42. Daar stond een oud, middeleeuws huis dat aan de stadsbrand van 1536 was ontkomen. In Vermeers tijd al een bijzondere plek.

Grijzenhout baseert zich op een niet eerder geraadpleegde bron, zo vertelde hij gisteren in het Rijksmuseum: De legger van het diepen der wateren binnen de stad Delft uit 1667. In dit register werd bijgehouden hoeveel belasting ieder moest betalen voor het uitdiepen van de gracht en het onderhoud aan de kade. Dat hing af van de breedte van de huizen en van de stegen die leidden naar de huizen die niet direct aan de gracht lagen.

Dat Vermeer het huis van zijn tante schilderde, betekende dat hij niet niks van zijn familie wilde weten, Frans Grijzenhout.

Verder speuren in onder andere notariële akten maakte het mogelijk de ligging van huizen en tuintjes te reconstrueren. Het blijkt dat Vermeer de plek waarheidsgetrouw heeft weergegeven. En of dat nog niet genoeg is bleek het rechterhuis op het schilderij van Vermeers tante Ariaentgen Claes van der Minne te zijn geweest. Aan de overkant woonde zijn zus die hun moeder in huis had genomen.

De roots van Vermeer
Volgens Grijzenhout kan die persoonlijke band goed één van de redenen zijn geweest waarom Vermeer nu juist dit huis schilderde. “Vermeer trouwde al jong met een veel rijkere en bovendien katholieke vrouw. Hij begaf zich daardoor in andere kringen. We denken altijd dat dat heeft geleid tot een zekere afstand tot zijn roots. Maar dat hij dit huis van zijn tante schilderde is een teken dat hij niet niks van zijn familie wilde weten,” zegt Grijzenhout. “Op deze manier vertelt het adres van Het Straatje ons ook iets over de persoon Vermeer.”

De vondst van de precieze plek van het schilderij dwingt ons ook om anders te denken over het werk van Vermeer. Vaak wordt benadrukt dat Vermeer de schilder is van kleurvlakken en lichteffecten, niet van reëel bestaande situaties. Zo wordt bij ‘Het gezicht’ op Delft altijd gewezen op de wijzigingen die Vermeer in het uitzicht op de stad aanbracht om de compositie te vervolmaken. Juist omdat we zo weinig van zijn leven weten zijn we geneigd te denken dat er geen band is tussen zijn werk en de realiteit. Maar nu zien we dat hij wel degelijk een ‘portret’ van het huis en de steegjes heeft gemaakt.

Grijzenhout: “Vervolgens zet hij de werkelijkheid wel naar zijn hand. Bijvoorbeeld door zijn keuze van de uitsnede. het huis staat er niet helemaal op. Hij geeft diepte door het poortje en de daken van de huizen. En: hij laat de gracht die er liep, weg. Maar je kunt aan het schrobgootje met water zien dat er water voor de huizen loopt.”

Voor Delft is de vondst van de plek waar Vermeer schilderde een opsteker. Om te beginnen voor Museum Prinsenhof waar in het voorjaar van 2016 voor het eerst Het Straatje van Vermeer te zien zal zijn als onderdeel van een tentoonstelling over de vondst van Grijzenhout. Die tentoonstelling is tot 13 maart 2016 in het Rijksmuseum te zien.

Raadsel opgelost: adres wereldberoemd Vermeers straatje ontdekt

VK 19.11.2015 Van dat ronde poortje ontbreekt ieder spoor. En ook naar de bekende trapgevel is het vergeefs zoeken. En toch is het precies dit perceel aan de Delftse Vlamingstraat (nummers 40-42), dat te zien is op Johannes Vermeer’s (1632-1675) wereldberoemde schilderij Het Straatje (1658). Dit blijkt uit archiefonderzoek dat Professor dr. Frans Grijzenhout (hoogleraar Kunstgeschiedenis aan de Universiteit van Amsterdam) vanochtend bekend maakt in het Rijksmuseum.

Ik heb verkoopaktes en notarispapieren bekeken van de twee panden, maar ook van het huis in het steegje en het pand daar achter – alles bij elkaar zo’n drie kwart jaar werk, een flinke klus.

Grijzenhout, die eerder onthullingen deed over Jan Steens schilderij Adolf en Catharina Croeser aan de Oude Delft (1655), baseerde zich hiervoor op De legger van de diepen der wateren binnen de stad Delft (ook wel bekend als Het Register op het kadegeld), een register gebruikt om zogenaamde kade-belasting te innen. Dat document bevat een tot op de decimeter gedetailleerde inventarisatie van alle huizen én tussenliggende gangen en poorten. Grijzenhout: ‘Ik kende het uit mijn onderzoek naar Steen, en dacht toen al: daar moet ik meer mee doen.’

Het begin verliep vlot. ‘Het complete register telt zo’n vierhonderd pagina’s, maar na een uur of wat lezen bleven er vier potentiële plekken over. Drie daarvan kon ik snel wegstrepen. De vierde betrof een plek aan de Noordzijde van de Vlamingstraat, een smalle gracht, waar twee huizen van ieder 6.30 meter breed stonden met daartussen twee gangen van 1.20 meter.’

Het onderzoek daarnaar had wél voeten in de aarde: ‘Ik heb verkoopaktes en notarispapieren bekeken van de twee panden, maar ook van het huis in het steegje en het pand daar achter – alles bij elkaar zo’n drie kwart jaar werk, een flinke klus.’

MANIPULATIE
Wat frappeert is het gezichtspunt waaruit het geschilderd is: net boven straatniveau.

Een aantal zaken gaven de doorslag dat dit perceel wel het door Vermeer geschilderde móest zijn. De ritmiek van de gevels, bijvoorbeeld. En de locatie van de tuintjes. En die van de achterhuizen, en de huizen daar achter: ‘Allen kwamen overeen met het register.’

Heikel punt: de betrouwbaarheid van het schilderij zelf. Dat blijft ongewis. 17de eeuwse landschapsschilders manipuleerden; hoe zeker te weten dat de gevels exact zo waren als dat Vermeer ze schilderde? ‘Dat weten we niet. Maar dat is altijd zo. Ik ben op zoek gegaan naar een plek die geheel overeenkomt met het schilderij. Welnu, zo’n plek heb ik gevonden.’

Wat frappeert is het gezichtspunt waaruit het geschilderd is: net boven straatniveau: ‘Vermeer maakte zijn voorstudies waarschijnlijk vanaf een verhoging, een trap of een verhoogde vloer.’ Dat kan óók het interieur van het huis aan de overkant zijn geweest, meent Grijzenhout. ‘Het is zeer wel mogelijk dat Vermeer daar binnen heeft zitten tekenen.’

PENSPOORT

De schilder moet die omgeving goed gekend hebben. Zijn moeder en zus betrokken een pand schuin aan de overkant van de gracht.

De plek, in het Oosten van de binnenstad, was niet de meest welgestelde, weet de hoogleraar: ‘Het was een middenstandswijk: slagers, timmerlieden, mensen met kleine salarissen.’

De schilder moet die omgeving goed gekend hebben. Zijn moeder en zus betrokken een pand schuin aan de overkant van de gracht; het rechterpand op het schilderij behoorde toe aan de weduwe Ariaentgen Claes van der Minne, Vermeers tante. Zij was een moeder van vijf, een rol waarin zij voorzag door pens te verkopen – het poortje in het midden van het doek stond derhalve bekend als ‘de Penspoort.’

Grijzenhout’: ‘Je kunt opperen dat de handwerkende dame in de deuropening op het schilderij die tante is, maar dat gaat me wat ver. Het schilderij bevat geen portretten; het is eerder een herinnering. Iets van de innige band die Vermeer ermee had zie je er in terug.’

Bovendien: voor een schilder bood het een fijn motief: ‘Al die tegenstellingen – tussen het wit van het pleisterwerk en het rood-bruin van de baksteen, de geslotenheid van de gevels en de openheid van de poortjes – Vermeer moet daar een fijne uitdaging in hebben gezien.’

Inmiddels is de plek onherkenbaar veranderd. De trapgevels hebben plaatsgemaakt voor panden in Hollands classicistische stijl, de typerende kruiskozijnen voor hoge vensters. Het enige dat resteert van Vermeers straatje is de voornoemde ‘Penspoort’. En het geliefde doorkijkje.

BETER LOT

Delft is een prachtige stad, maar ook een stad die het cultureel en financieel gezien momenteel moeilijk heeft. Ze verdient wat mij betreft een beter lot.

Grijzenhout is niet de eerste die probeerde de locatie te achterhalen. Sinds het doek in de jaren twintig aan het Rijksmuseum werd geschonken deden onderzoekers, professioneel en amateur, pogingen de rechtmatige plek aan te wijzen – vruchteloos: ‘Die waarin De Voldersgracht – onderkomen van het Vermeer Centrum Delft – als waarachtige locatie werd aangewezen, om een bekende theorie te noemen, wordt al sinds de jaren vijftig niet meer serieus genomen.’

Dat de plek nu wél met hard bewijs kan worden aangetoond – Grijzenhout beschouwt het als een opsteker voor Delft: ‘Een prachtige stad, maar ook een stad die het cultureel en financieel gezien momenteel moeilijk heeft. Ze verdient wat mij betreft een beter lot. Het was niet mijn oorspronkelijke opzet, maar als dit onderzoek daaraan kan bijdragen: fijn.’

Doelt hij daarmee op de plek als potentieel toeristisch bedevaartsoord? ‘Bijvoorbeeld.’ Drommen Japanners op de Vlamingstraat dus? Hij lacht. ‘Mits ze flink kadegeld betalen.’

Volg en lees meer over: 

Nieuwe station Delft in 360-panorama februari 25, 2015

Posted by jandewandelaar in Uncategorized.
Tags: ,
add a comment

Voorproefje nieuwe station Delft in 360-panorama

AD 25.02.2015 [Bekijk hier de grote versie van Station Delft in 360°-panorama]

De laatste trein ging al over het spoor. Zaterdag wordt het splinternieuwe ondergrondse station Delft officieel geopend.

Het gewelfde plafond is een echte blikvanger. Ook krijgt het nieuwe station veel daglicht. Wie niet kan wachten tot de opening neemt hier alvast een kijkje met deze speciale 360-panorama

Lees ook;