jump to navigation

Revolutie straatnaamgeving in Delft ? augustus 7, 2021

Posted by jandewandelaar in Uncategorized.
trackback
Deze afbeelding heeft een leeg alt-atribuut; de bestandsnaam is Delft%2Bstraatnamen.jpg

Lees ook:  diarios de motocicleta – Bing

Zie ook: Straatnamen met Haagse Pophelden

‘Massamoordenaar hoort niet op straatnaambordje’

De één noemt hem een revolutionaire cultheld, de ander een racistische homohatende massamoordenaar. In het Delftse Tanthof prijkt de naam van guerrillaleider Ernesto ‘Ché’ Guevara al sinds de jaren 80 op een straatnaambordje’. Maar of dat zo blijft, is nog maar de vraag.

De Guevarastraat in Delft.
De Guevarastraat in Delft. © Fred Leeflang

Het iconische beeld van de Argentijn Ché Guevara uit 1960 kent bijna iedereen. Zijn verschijning met halflange donkere lokken, baret en daadkrachtige blik is nog vaak te zien op topjes van pubermeisjes, op T-shirts van  activisten en op vlaggen van zelfverklaarde revolutionairen tijdens protesten. Maar wie de geschiedenis van ‘cultheld’ El Ché, zoals hij vaak wordt genoemd, er nu op naslaat, ontdekt tegelijk ook de gitzwarte randjes daarvan. 

Lees ook;

Is Piet Hein een zeeheld of zeeschurk? Zes ‘foute’ straatnamen langs de deugmeter
Leed van Joodse Delftenaren klinkt 76 jaar na dato nog glashelder door: ‘Ik kijk met andere ogen naar deze stad’

POLL

Straatnamen zoals de Guevarastraat, kan dat nog?

  • Ja, waarom niet (43%)
  • Nee (39%)
  • Het maakt mij niet uit (18%)

525 stemmen

Gefusilleerd

Toen de communistische minister-president Fidel Castro in 1959 via een revolutie aan de macht kwam in Cuba, bekleedde Guevara al snel verschillende posten in zijn regering. Zo had El Ché bijvoorbeeld de leiding over het fort in Havana, waar tegenstanders van Fidel Castro massaal werden gefusilleerd. 

In de naar hem vernoemde Guevarastraat in Tanthof-West zullen zulke taferelen zich niet snel voordoen. Toch spoort een anonieme Delftenaar gemeenteraadsleden aan om de naam van de straat te veranderen. ‘Waarom noemt Delft een straat naar een moordenaar, mensenrechtenschender en assistent van een dictator?’, tekent de briefschrijver op.

‘Guevara had onder dit regime onder andere de leiding over de gevangenis van La Cabaña. In deze gevangenis was hij persoonlijk verantwoordelijk, de opdracht voor executie werd door Guevara gegeven, voor 55 tot 105 moorden.’

Keystraat

Dus, roept de bezorgde briefschrijver Delftse politici op om de naam te wijzigen in Keysstraat: ‘Het meest westelijke eiland Key West ligt 150 kilometer van Havana. Deze eilandengroep is het doel van Cubaanse vluchtelingen die het regime proberen te ontvluchten’, schrijft de Delftenaar. 

SP-raadslid Marjon Kok ziet dat niet per se zitten. ,,Je kunt de geschiedenis niet uitwissen. Het zou mooi zijn als we het bordje van context kunnen voorzien. Hij is wel een belangrijk persoon geweest.”

De SP’er hoopt dat ze er in ieder geval met de andere Delftse politici over in gesprek kan. ,,In Rotterdam staat een standbeeld van Pim Fortuyn. Voor de één was hij een held, voor de ander een drama. We moeten er gewoon over in discussie als raadsleden.” 

Persoon­lijk vind ik hem ook een moordenaar, een terrorist, aldus Jolanda Gaal , Onafhankelijk Delft

Jolanda Gaal van Onafhankelijk Delft ziet de naamswijziging ook niet als een oplossing. ,,Persoonlijk vind ik hem ook een moordenaar, een terrorist.” Maar als Delft begint aan het wijzigen van één straatnaam, dan zullen er nog talloze moeten volgen, denkt Gaal. ,,Dan vrees ik ook het ergste voor alle oudgedienden die op de bordjes in Wippolder staan.” 

Geschiedenis

Voorkomen is beter dan genezen, zegt ze. ,,Wel vinden we dat we zorgvuldig dienen om te gaan met nieuwe namen voor straten, pleinen of lanen. De geschiedenis leert ons dat dingen anders kunnen zijn dan hoe er jarenlang naar gekeken is”, legt Gaal uit. 

Net als Kok ziet ook Gaal wat in het idee om bij de bordjes uit te leggen wie de omstreden historische figuren precies waren. ,,Niet weghalen, ook niet de standbeelden”, benadrukt ze. ,,Maar uitleggen wie deze personen waren door middel van een bordje en dat bij het laagste huisnummer plaatsen.” Onafhankelijk Delft dient daar binnenkort een verzoek voor in bij het stadsbestuur. 

Tijdens het debat over de ingezonden brief (dat in het najaar door de raad wordt gevoerd) wil Gaal ook pleiten voor meer diversiteit op nieuwe straatnaamborden. ,,Neem de Muziekbuurt bijvoorbeeld, daar kunnen nog wel wat bordjes bij met namen van andere componisten, van diverser aard.”  

Ché? 

Argentijn Ernesto ‘Ché’ Guevara (1928-1967) groeide in de jaren 50 en 60 uit tot hét symbool van de Cubaanse revolutie. De rechterhand van de Cubaanse communistische minister-president Fidel Castro is al ruim vijftig jaar dood, maar nog steeds ongekend populair. 

Hoewel hij vooral bekend staat als de onverschrokken guerrillaleider die op kwam voor de armen, heeft Ché het in zijn jeugd lang niet slecht thuis. Zijn vader heeft een goed inkomen als architect in de Argentijnse stad Rosario. In 1951 besluit Guevara, die dan geneeskunde studeert, dat hij mensen met lepra wil helpen in Peru. Samen met zijn vriend biochemicus Alberto Granado stapt hij op de motor en reist met hem door Zuid-Amerika. Het avontuur is voor Guevara een eyeopener: pas daar ziet hij hoe mensen in extreme armoede leven. 

Zijn reis legt Guevara vast in zijn dagboek, dat later wordt uitgebracht als Diarios de motocicleta (Op de motor door Latijns-Amerika) en de verfilmde versie The Motorcycle Diaries is in 2004 te zien in de bioscoop.  

Voor vooral linkse activisten is Ché Guevara een held, omdat hij zich sterk verzet tegen het Westerse kapitalisme.  Wanneer de communistische minister-president Fidel Castro in 1959 middels een revolutie in Cuba aan de macht komt, ondersteunt Ché hem door dik en dun en wordt hij zelfs minister. Sterker nog, Ché is één van de grondleggers van het bewind dat vanaf dan in Cuba wordt gevoerd.

Voornamelijk linkse westerlingen zien hem als het boegbeeld van de gedroomde communistische samenleving op Cuba. De marxistische heilstaat die de ‘stoere revolutionair’ Ché met gebalde vuist bevocht, was volgens hen dé plek waar iedereen gelijk was en alle goederen en diensten eerlijk werden verdeeld. 

Maar wat de linkse idealisten dan waarschijnlijk niet weten, is dat Ché geen tegenspraak duldde en geweld niet schuwde. Guevara gaf opdracht om tegenstanders van het communistische regime te laten executeren. Zo liet hij tussen de 55 en 105 gevangenen in de tijdelijke gevangenis La Cabaña in Havana in 1959 fusilleren.

Uit officiële documenten blijkt dat Guevara in dat jaar gedurende elf maanden orders gaf om 176 tegenstanders van het communisme te laten vermoorden. Daarna was Ché in de jaren daarna als minister medeverantwoordelijk voor de concentratiekampen die op Cuba kwamen. 

In 1965 besloot Ché dat de rol van bestuurder niets voor hem was en trok hij naar Bolivia om daar weer als guerrillaleider het communisme te introduceren. Daar werd Guevara uiteindelijk door de CIA gepakt en gedood. Het bekendste portret van Ché Guevara werd tijdens een begrafenis in 1960 van hem gemaakt en na zijn dood verspreid.  

Ché Guevara, 5 maart 1960.

Ché Guevara, 5 maart 1960. © ANP

Reacties»

No comments yet — be the first.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: