jump to navigation

Haagse Zuiderpark theater bruist weer augustus 13, 2019

Posted by jandewandelaar in den haag, zuiderpark.
Tags: , ,
trackback

Zakelijk directeur Remco Engels (rechts) met drie van zijn meer dan 60 vrijwilligers. © Henriette Guest

Steeds meer mensen weten hun weg te vinden naar het Zuiderparktheater: ‘Het kan nog steeds misgaan’

AD 13.08.2019 Toekomst voor het Zuiderparktheater? Drie jaar geleden was het de vraag of die er wel was, nu is de stemming totaal omgeslagen. Toch waakt directeur Remco Engels voor euforie: ,,Het kan nog steeds misgaan.”

Eerst een paar getallen. In 2017 kwamen er 18.000 bezoekers, in 2018 20.000 en dit jaar beloven het er 25.000 te worden. Steeds meer mensen weten de weg te vinden naar shows en concerten van lokale en steeds vaker ook internationale artiesten. ,,Ja, we zijn flink gegroeid”, constateert Remco Engels in het bescheiden clubhuis van het Zuiderparktheater. En dat midden in Escamp, een van de armste wijken van heel Nederland, waar theaterbezoek bepaald niet vanzelfsprekend is

Lees ook;

Graham Nash in Zuiderparktheater: Pensioen? Dat woord kan ik niet eens spellen!

Lees meer

Deze zomer openluchtconcerten, opzienbarende tentoonstellingen en hard lachen in Den Haag

Lees meer

Die groei komt steeds makkelijker tot stand, legt de 49-jarige zakelijk directeur uit. ,,Als je groter groeit, vergroot dat je naamsbekendheid. Dat maakt het eenvoudiger om grote namen te strikken.”

Waarvan akte. Deze zomer hebben bijvoorbeeld Nick & Simon, Harrie Jekkers en The Nits er al opgetreden. Maar ook internationale toppers als Graham Nash (van Crosby, Stills, Nash & Young) en de vijfvoudige Grammy Award-winnaars Blind Boys of Alabama.

De oudste is 78 jaar, de jongste is net 15 jaar geworden

Engels

De muziekliefhebbers die daarop afkomen, worden in goede banen geleid door een leger van inmiddels meer dan 60 vrijwilligers. Zij vormen, zoals Engels het noemt, ‘de kurk waarop wij drijven’. Het is een bont gezelschap. Met alleenstaande ouderen die graag weer onder de mensen komen, met jongeren die zich aan een problematische jeugd ontworstelen, met integrerende statushouders. Zij zijn te vinden op alle afdelingen van het openluchttheater: ticketverkoop, onderhoud, marketing en techniek. ,,En ze zijn van alle leeftijden”, voegt Engels eraan toe. ,,De oudste is 78 jaar, de jongste is net 15 jaar geworden.”

Talenten

Omgekeerd biedt het Zuiderparktheater de vrijwilligers ook het nodige. Mensen die door welke oorzaak dan ook van het pad zijn geraakt, kunnen hier weer wennen aan een leven met enige structuur én met perspectief. ,,Wij helpen vrijwilligers bij het ontdekken van hun talenten. Maar het is hier geen speelplaats. Vrijwillig is iets anders dan vrijblijvend. Als je zegt: ‘ik kom als ik zin heb’, dan werkt het niet.”

De voorstelling Dans om de Wereld ging eerder in première in het Zuiderparktheater. Foto ter illustratie.

De voorstelling Dans om de Wereld ging eerder in première in het Zuiderparktheater. Foto ter illustratie. © Frank Jansen

De geschiedenis van het theater gaat terug tot de jaren 40 van de afgelopen eeuw. Het was en is nog steeds van de gemeente, die het lang in eigen beheer exploiteerde. Engels: ,,Dat ging goed totdat de meest betrokken ambtenaar met pensioen ging. Daarna hebben andere partijen het beheer gevoerd, waarna het theater enige tijd leeg kwam te staan.”

Alles keerde ten goede toen opnieuw één man, in dit geval één vrouw, het verschil maakte. Het was Marijke Reuvers – ze zou ook bij het gesprek aanwezig zijn, maar moest wegens ziekte afzeggen – die in 2015 met bijna niks opnieuw begon. ,,Zij heeft toen met nog een piepklein legertje vrijwilligers dag en nacht gewerkt”, zegt Engels over de huidige artistiek directeur. ,,Totdat het vorig jaar met 80 voorstellingen allemaal te veel werd en ik erbij kwam voor de zakelijke leiding.”

Ondanks alle hosanna tot nu toe durft hij er nog niet honderd procent op te vertrouwen dat de toekomst van het Zuiderparktheater is verzekerd. ,,We hebben subsidie voor vier jaar. Die periode loopt in 2020 af. Het gaat om een bescheiden bijdrage, anderhalve ton op jaarbasis. Maar dat bedrag is wel precies het verschil tussen pompen of verzuipen. Hoe het kunstenplan vanaf volgend jaar eruit komt te zien weet ik niet. Dat is nog niet besloten.”

Vooruitlopend daarop grijpt Engels zijn kans om voor een meer structurele subsidie te pleiten. ,,Daarmee zouden we in staat zijn om meer medewerkers een vast dienstverband aan te bieden. Met vrijwilligers en zzp’ers is niets mis, maar zij kunnen niet onbeperkt voor ons werken. Dat staat de belastingdienst niet toe.”

Buurtbewoners

,,Het kan nog steeds misgaan”, gaat hij door. ,,In het slechtste geval gaan we aan ons eigen succes ten onder. Maar ik wil niet te pessimistisch klinken. Tot nu toe is de gemeente ons goed gezind. En ondertussen benutten we de mogelijkheden om ook buiten de vijf zomermaanden dit podium te benutten. Zo komen straks na ons theaterseizoen buurtbewoners hier onder begeleiding sporten, waarmee we nog meer dan nu een sociale component toevoegen aan de culturele functie die we hebben.”

Hij geeft een voorbeeld waaruit blijkt hoezeer het theater nu al in sociaal opzicht in de buurt is verankerd. Een buurt waar theaterbezoek bepaald niet vanzelfsprekend is, midden in Escamp, een van de armste wijken van heel Nederland. Engels: ,,Wel eens gehoord van Building Better People? Dat is een stichting die mensen opleidt tot bijvoorbeeld beveiligers, die wij vervolgens weer hier inhuren. En via een andere stichting, Made in Moerwijk, waar ze mensen uit de bijstand helpen, hebben wij arbeidskrachten gevonden die onze kassahokjes in elkaar hebben getimmerd.”

Zomermaanden

Verder heeft directeur Engels samen met zijn kompaan Reuvers de samenwerking gezocht en gevonden met andere Haagse podia, zoals het Paard, Dakota, Diligentia en Musicon. ,,In de zomermaanden zijn die theaters doorgaans gesloten. Dan kunnen wij een interessante mogelijkheid bieden voor hen om bij ons openluchtvoorstellingen te programmeren.”

Dit hier is toch het allermooi­ste kantoor van Den Haag?, aldus Anita Smit.

Eenmaal weer buiten geniet vrijwilligerscoördinator Anita Smit samen met twee oudere onderhoudsmannen van enkele zonnestralen, die voorzichtig door de wolken breken. ,,Zeg nou zelf”, zegt ze, terwijl ze wijst op het groen dat haar omringt, ,,dit hier is toch het allermooiste kantoor van Den Haag?”

 

Reacties»

No comments yet — be the first.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: