jump to navigation

Haagse Rotterdamsebaan versierd met grafitti mei 31, 2017

Posted by jandewandelaar in Uncategorized.
Tags: , , , , ,
add a comment

Afzetting Rotterdamse baan ondergespoten met graffiti

Den HaagFM 31.05.2017 Leerlingen van het Stanislascollege in Rijswijk mochten woensdag legaal graffiti spuiten. Dat deden zij in Den Haag op een afzetting die bij de aanleg van de Rotterdamsebaan hoort.

De Rotterdamsebaan, de nieuwe ontsluitingsweg van Den Haag, verbindt knooppunt Ypenburg met de Centrumring. En de aanleg van zo’n project is niet bepaald mooi te noemen. Het leidt tot wat visuele overlast zoals opengebroken wegen en bouwverkeer. Daarom werd er een houten afscherming geplaatst. Maar Marita van der Meer van het Satislascollege vond dat niet bepaald mooi. “Ik fiets hier elke dag langs”, vertelt de docente. “En op een dag dacht ik dat onze leerlingen die wand wel kunnen opleuken. Ik heb de aannemer gebeld en die was meteen enthousiast.”

De leerlingen mochten zelf een ontwerp maken en die dan op de wand spuiten. Zo ook Joey, die vol creativiteit zijn eigen naam spuit. “Ik mag dit legaal doen. Dat is echt heel leuk”, lacht hij. De weg heet de Rotterdamsebaan, maar daar moet natuurlijk een Haags tintje aan worden gegeven. Daarom staat er, in fel groen/geel, Rottâhdamsuhbaan. …lees meer

Legaal graffiti spuiten om de aanleg van de Rotterdamsebaan wat mooier te maken

OmroepWest 31.05.2017 Leerlingen van het Stanislascollege in Rijswijk mochten woensdag legaal graffiti spuiten. Dat deden zij op een afscherming die bij de aanleg van de Rotterdamsebaan hoort.

De Rotterdamsebaan, de nieuwe ontsluitingsweg van Den Haag, verbindt knooppunt Ypenburg met de centrumring. En de aanleg van zo’n project is niet bepaald mooi te noemen. Het leidt tot wat visuele overlast zoals opengebroken wegen en bouwverkeer.

Daarom werd er een houten afscherming geplaatst. Maar Marita van der Meer van het Stanislascollege vond ook die afscherming niet bepaald mooi. ‘Ik fiets hier elke dag langs’, vertelt de docente cultuur aan Omroep West. ‘En op een dag dacht ik dat onze leerlingen die wand wel kunnen opleuken. Ik heb de aannemer gebeld en die was meteen enthousiast!’

Rottâhdamsuhbaan

De leerlingen mochten zelf een ontwerp maken en die dan op de wand spuiten. Zo ook Joey, die vol creativiteit zijn eigen naam spuit. ‘Ik mag dit legaal doen. Dat is echt heel leuk’, lacht hij. De weg heet in de volksmond de Rotterdamsebaan, maar daar moet natuurlijk een Haags tintje aan gegeven worden. Daarom staat er, in fel groen/geel, Rottâhdamsuhbaan.

Meer over dit onderwerp: ROTTERDAMSEBAAN DEN HAAG RIJSWIJKSTANISLASCOLLEGE GRAFFITI

Huize Frankendael – tentoonstelling ‘Wild care, tame neglect’ mei 30, 2017

Posted by jandewandelaar in Uncategorized.
Tags: , , , ,
add a comment

De kunstenaar die één met het park werd

Trouw 30.05.2017 Om uit de tentoonstellingssleur te breken, besloot kunstenaar Edward Clydesdale Thomson (1982) twee jaar lang op één plek te werken. Dat werd Huize Frankendael, een achttiende-eeuwse buitenplaats in de Amsterdamse Watergraafsmeer.

Edward Clydesdale Thomson draagt een uniform. Een schort tot aan zijn knieën, een jasje met het patroon van een stalen hek erop gedrukt, en een grijs t-shirt met betonpatroon. Het is zijn kunstenaarsuniform, waarmee hij net als de tuinman en de bediening in het restaurant in functie herkenbaar is. Hij draagt het bij de rondleidingen over het terrein van de vroegere buitenplaats Frankendael in Amsterdam.

Thomson is daar sinds mei vorig jaar zeker drie dagen per week aan het werk. Hij maakt niet alleen fysieke kunstwerken, zoals het hek rond de vijver waar we straks langskomen, hij nodigt ook andere kunstenaars uit voor optredens of workhshops met het publiek, en hij schrijft teksten.

Die komen op de website, samen met de foto’s die hij maakt, vertelt Thomson in de tuin, soms overstemd door rondom nestelende blauwe reigers. “Het zijn overdenkingen over mijn ervaringen hier, associaties, ideeën. Ik besloot die teksten voor te lezen aan belangstellenden, misschien is het het begin van een nieuw kunstwerk.”

Kaarsrechte paden

Huize Frankendael wordt sinds 2008 commercieel geëxploiteerd. Er is een restaurant in het achttiende-eeuwse pand, de andere kamers en het koetshuis zijn te huur voor vergaderingen en feesten. De tuin erachter, met kegelvormig gekapte dennen en kaarsrechte paden, staat open voor iedereen. Daarnaast stimuleert en financiert de Frankendael Foundation kunstenaars om in en om het huis te exposeren. Zo werd ook Thomson er gevraagd om een tentoonstelling te maken.

Thomson groeide op in Schotland, en kwam na kunstacademies in Glasgow en Kopenhagen in Nederland terecht. Hij maakt vaak installaties en films over de door mensen getemde natuur: bij de Rijksakademie in Amsterdam maakte hij een installatie waarbij hij tuinhekken in de expositieruimte zette, zijn kunstwerken, metalen frames van huizen en gebouwen, stonden in de tuin, het raam van de expositieruimte haalde hij weg.

Hij verwondert zich in zijn werk over de beperkingen die mensen zichzelf en de dieren en planten opleggen in openbare ruimtes, en over de vrijheden. Hoe gaan mensen met hun omgeving om, wat doen ze in een park of dierentuin? Wat zoeken ze er, welke ingrepen passen ze toe?

De jaren na zijn afstuderen voelde Thomson zich vaak bekneld door het keurslijf van kortdurende tentoonstellingen in een kleine ruimte. Hij dacht aan Little Sparta, de tuin van beeldhouwer en dichter Ian Hamilton Finlay (1925-2006) in Schotland. Finlay maakte van de tuin zijn tentoonstellingsruimte en kon zo in eigen tempo en naar eigen inzicht werken, exposeren en de ruimte aanpassen. In plaats van die eenmalige tentoonstelling te maken, besloot Thomson, in overleg met de conservator, twee jaar lang op Frankendael aanwezig te zijn.

Edward Clydesdale Thomson © Patrick Post

Wild en tam

Thomsons project heet ‘Wild care, tame neglect’, een woordenspel met de tegenstellingen wild en tam, en zorg en verwaarlozing. Naast het fysiek maken en neerzetten van nieuwe kunstwerken horen ook zijn aanwezigheid, de rondleidingen en de website met logboek bij het kunstwerk.

Zijn betrokkenheid als kunstenaar maakt hem voor langere tijd onderdeel van het huis en de tuin – een zeldzaamheid in het snelle kunst- en galeriewereldje. In een verwilderd deel bouwde hij een schuur om zijn spullen op te slaan, daar is kort geleden een kas naast gekomen, waarin hij kan werken. Ook het uniform hoort bij het project, hij liet het speciaal ontwerpen door kunstenaar Jason Coburn.

Thomson gaat voor naar een vijver, in het midden van de tuin. Er staat een klein laagje water in het bassin, rondom plastic reigers, de rug naar het water. Met hun bek dragen ze samen een gesloten ketting van zwarte plastic vissen en krabbenscharen. De dieren vormen een hek rondom de vijver.

De kunstenaar leest voor. Over de vijver, waar hij een eenvoudig hekje omheen ziet staan. Het is kapot. “Misschien is het mijn taak om dit hek te vervangen? Moet ik het maken of zal ik er iets anders voor in de plaats zetten?”

Even verderop vertelt hij hoe hij op een dag door de dierentuin liep, op zoek naar een oplossing voor het hek. Bij de terugweg stuit hij op een rij reigers. Ze staan naast elkaar, opportunistisch wachtend op de vis die voor de dierentuinvogels is bedoeld. Thomson: “Zijn zij het echte hek? Bepalen zij wat er tot de fictie van de dierentuin behoort, en wat er tot het drama van de werkelijkheid wordt toegelaten?”

Edward Clydesdale Thomson © Patrick Post

Reiger-en-vissenhek

Op de website is te zien hoe Thomson het reiger-en-vissenhek vervolgens maakte. Hoe hij experimenteerde met de materialen. “Of het een kunstwerk is of een functioneel ding, ik weet het niet. Maar ik vind het interessant om bezoekers die vraag ook mee te geven.”

Begin augustus staat er tóch een tentoonstelling op de agenda. Thomson: “Een overblijfsel van het oorspronkelijke plan. Het blijkt zo lastig om van die traditie af te wijken, mensen klampen zich er graag aan vast. Dus er komen een poster en een plattegrond. Waar het om gaat, is dat mensen hier komen en het project ervaren. Het is elke dag weer anders.”

Er komen meer zichtbare kunstwerken in de tuin, zo blijkt uit de rondleiding. Een metalen standaard die uit een grote heg moet komen, met waterbekkens voor de vogels en een brievenbus waarin bezoekers vragen en opmerkingen kunnen achterlaten voor de kunstenaar. En als tegenhanger van het klassieke beeld van Orpheus dat nu eenzaam langs de rand van de tuin staat, maakt hij een beeld van een tuinman. Diens kruiwagen heeft Thomson al in de schuur.

‘Wild care, tame neglect’ van Edward Clydesdale Thomson is nog tot oktober 2018 bezig in Huize Frankendael in Amsterdam. Via wildcaretameneglect.nl kan ook een afspraak worden gemaakt.

Geveltekst Golden Earring Haagse Terletstraat mei 1, 2017

Posted by jandewandelaar in Uncategorized.
Tags: , , , , , , , , ,
add a comment

Geveltekst Terletstraat

Op zaterdag 6 mei 2017 wordt op de gevel boven het portiek van de Terletstraat 13 de tekst ‘It’s always good to be back home’ onthuld.

Aansluitend wordt een mini-festival opgezet waar ook (ex-)leden van de Golden Earring aan zullen meewerken. Dit alles georganiseerd door Patrick Lejewaan van de naastgelegen tabakzaak Het Prijspaleis. Het festival vindt plaats op de hoek van de Terlet­straat en de Hulshorststraat.

De tekst wordt om 14.00 uur onthuld door Rinus Gerritsen himself. De viering duurt van 12.00 tot 17.00 uur.

In navolging van de Q65 wordt ook de Haagse rockband Golden Earring geëerd met een geveltekst. Er is al een begin gemaakt met het aanbrengen van een songtekst op de plek waar de bandleden ooit voor het eerst oefenden.

De kiem voor de band werd begin jaren zestig gelegd in de Terletstraat, vlakbij het Zuiderpark, waar bassist Rinus Gerritsen op nummer 13 woonde.

Op nummer 21 woonde Fred van der Hilst, de eerste drummer van de groep. In dat huis oefenden de muzikanten.

Gitarist George Kooymans woonde om de hoek in de Hulshorststraat 145. Zanger Frans Krassenburg in de Schaarsbergenstraat op nummer 154. De band heette toen nog The Tornadoes. Het nummer ‘Please go’, dat later de eerste single zou worden van ‘The Golden Earrings’, werd daar in de oefenruimte door de bandleden gecomponeerd.

programma 6 Mei festival Terletstraat

muurtekst Golden Earring Den Haag

Eerbetoon aan Golden Earring in de Terletstraat | Den Haag | AD.nl 05.04.2017

Haags eerbetoon aan de Earring | Heaven

Eerbetoon aan Golden Earring in de Terletstraat | Haaglanden – Drimble

Golden Earring – Startpagina | Facebook

Biografie | Golden Earring

zie ook Spreuken op de Haagse muren

zie ook 50 jaar Golden Earring in Haags Historisch Museum

zie ook Muurgedichten in de Haagse wijken

zie ook: Golden Earring-graffiti in Poeldijk gered

Gevel ‘Golden Earrings’ gered als museumstuk Bouwbedrijf Knaap 2015

Golden Earrings-muur in Poeldijk opnieuw beklad, maar dan met een …  OmroepWest 04.04.2015

Stuk muur met graffiti Golden Earrings verplaatst  Westlanders 30.03.2015

Golden Earringsmuur wordt uit gevel getrokken AD 28.03.2015

‘Golden Earrings’ verdwijnt van de muur HvN 18.02.2015

Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Volgende

zie ook: 6 mei onthulling geveltekst Golden Earring Haagse Terletstraat

Eerbetoon aan Golden Earring op Haagse woninggevel onthuld

OmroepWest 06.05.2017 Haagse muziektrots Golden Earring heeft sinds vandaag een eigen muurtekst. Het speciale eerbetoon is vandaag officieel onthuld.

De tekst is aangebracht op de gevel tussen nummer 11 en 21 in de Terletstraat in Den Haag. De plek is gekozen omdat bassist Rinus Gerritsen hier in het begin van de zestiger jaren woonde. Het is de plek waar de bandleden ooit voor het eerst oefenden.

Het citaat op de muur komt uit een van hun eigen nummers van de band. De tekst luidt: ‘It’s always good to be back home’.

Meer over dit onderwerp: GOLDEN EARRING MUURTEKST

Drukte bij onthulling geveltekst Golden Earring (fotoserie)

Den HaagFM 06.05.2017 In navolging van de Q65 Is zaterdag ook de Haagse rockband Golden Earring geëerd met een geveltekst. Op de plek waar de bandleden ooit voor het eerst oefenden, is een citaat uit een van hun songs op de muur onthuld door wethouder Joris Wijsmuller van Cultuur.

De kiem voor de band werd begin jaren zestig gelegd in de Terletstraat, vlakbij het Zuiderpark, waar bassist Rinus Gerritsen op nummer 13 woonde. Op nummer 21 woonde Fred van der Hilst, de eerste drummer van de groep. In dat huis oefenden de muzikanten.

Gitarist George Kooymans woonde om de hoek in de Hulshorststraat 145. Zanger Frans Krassenburg in de Schaarsbergenstraat op nummer 154. De band heette toen nog The Tornadoes. Het nummer ‘Please go’, dat later de eerste single zou worden van ‘The Golden Earrings’, werd daar in de oefenruimte door de bandleden gecomponeerd.

Zaterdag werd op de gevel boven het portiek de tekst ‘It’s always good to be back home’ onthuld. Aansluitend was er een concert waar ook (ex-)leden van de Golden Earring aan meewerkten. Honderden mensen kwamen af op de onthulling en het optreden. De politie moest daarom enige tijd de straat afzetten. …lees meer

Gerelateerd;

Zaterdag onthulling geveltekst Golden Earring

1 mei 2017

Ook Golden Earring geëerd met geveltekst

13 maart 2017

Songtekst van Golden Earring aangebracht op gevel

18 april 2017

Chaotische onthulling van geveltekst Golden Earring

AD 06.05.2017 Ja, de Golden Earring is nog populair. Zeker 500 mensen kwamen vanmiddag af op de onthulling van een geveltekst van de beroemde Haagse band  in de Terletstraat. De politie moest de straat afsluiten om ongelukken te voorkomen

It’s always good to be back home’, staat er op de gevel aan de Terletstraat. © AD

Op de gevel van het ouderlijk huis van bassist Rinus Gerritsen en van het huis ernaast waar de band ooit begon met oefenen staat vandaag een toepasselijke liedtekst van de Golden Earring: ‘It’s always good to be back home’.

https://video.ad.nl/iframe.html?ec=9zdWQzYjE6Jps12Bv6wZ-xYnetEWTcVo&pbid=665b0121ec844ac7a9d7fce2291b64a7&pcode=p4dmQyOsCE4guGeAXQ6wbJ0tbWH9

Hobby
Mooi, bijzonder, eervol? Rinus Gerritsen reageert zoals het een muzikant betaamt: kort maar krachtig. ,,Dit is té veel eer voor een hobby”, zegt hij in het voorbijgaan. Drummer Cesar Zuiderwijk houdt het bij een vriendelijke glimlach als hij met enige moeite door de enthousiaste Haagse menigte wordt geleid.

Zuiderwijk laat liever zijn drumstokken spreken. Zoals Gerritsen liever de bas oppakt. Op de hoek van de straat stappen ze op het podium, alwaar ze met bevriende muzikanten ‘een potje gaan jammen’. Dat is overigens een wel heel zuinige benaming voor wat er vervolgens uit de speakers komt. Loeistrakke, dampige funk en rock ’n roll.

Q65
Sinds een jaar staat er ook een tekst van een andere Haagse succesgroep, Q65, op de gevel van een flat aan het Almeloplein. Het is het refrein van de hit The life I live.

Lees ook;

Barry Hay geeft koning Willem Alexander advies

Lees meer

Op de hoek Hulshorststraat-Terletstraat geven Gerrits en Zuiderwijk een mini-concert dat de nodige belangstelling trekt. © AD

Golden Earring anno 2017 nog steeds Still Going Strong

Passend eerbetoon aan Haagse Golden Earring

AD 03.05.2017 Den Haag is trots op ‘zijn’ Golden Earring. Het is hoog tijd voor een passend eerbetoon. Op zaterdag 6 mei a.s. wordt een geveltekst onthuld die recht doet aan de indrukwekkende staat van dienst van deze Haagse superband. De band wordt opgericht in 1961 en heet dan nog The Tornado’s om na enige tijd omgedoopt te worden tot The Golden Earrings. Ze zijn een van de oudste Nederlandse rock ’n roll bands. Hele generaties zijn opgegroeid met hun muziek. Met Haags bravoure slaan ze zich gedurende al die jaren door voor- en tegenspoed.In hun lange bestaan maakt de band grote ontwikkelingen door. Van een immens populair beatband gaan ze vervolgens op de psychedelische tour om vanaf 1970 stevige rock te laten horen dat wereldwijd scoort met de verkoop van miljoenen albums en singles. Golden Earring geniet in de jaren zeventig en tachtig een internationale sterrenstatus tot en met de Verenigde Staten. In de jaren zestig van de vorige eeuw zijn ze al erg geliefd en scoren met zanger Frans Krassenburg hits als Please Go, Daddy buy me a girl en That Day, Ook Fred van Hilst, Peter de Ronde en later Jaap Eggermont maken in die eerste periode deel uit van The Golden Earrings, toen nog met een s. Frans Krassenburg moet in 1968 in dienst en Barry Hay volgt hem op als zanger.

Met hun beatmuziek staan The Golden Earrings tijdens die onvergetelijke jaren zestig in Nederland aan de top. Met de verandering van het geluid lonkt ook internationaal succes. Met de Byrds-klassieker Eight Miles High maakt Golden Earring indruk in de Verenigde Staten waar in 1969 getoerd wordt van ‘coast to coast’. Amerikaanse rocksterren en publiek gaan voor de band op haar knieën. Onder meer in The Fillmore West in San Francisco waar de Golden Earring eveneens furore maakt. De basgitaarsolo van Rinus Gerritsen trekt zelfs belangstelling van gitaarfenomeen Jimi Hendrix. Naar verluidt is er zelfs interesse om  Rinus te vragen voor zijn band: The Jimi Hendrix Experience.

De nieuwe Earring is al te horen op de dubbelelpee On the Double (1968) Het album scoort en is nog steeds een klassieker.  Drummer Eggermont wordt vervangen door Sieb Warner, die in 1970 op zijn beurt plaats moet maken voor Cesar Zuiderwijk.. Op 18 mei 1970 treden ze in deze samenstelling op tijdens de eerste editie van het popfestival Pinkpop te Geleen. De echte muzikale omslag komt met de single Back Home in 1970. De single scoort hoog en staat op nr. 1 in de jaarlijst van de Hilversum 3 Top 30. Hits als Holy holy life (1971), She Flies On Strange Wings (1971), Buddy Joe (1972) en Stand By Me (1972) volgen. In 1972  doet Golden Earring een tournee door Europa in het voorprogramma van The Who.  Eelco Gelling en Robert Jan Stips maken enige tijd deel uit van de band en gaan mee op internationale tournees.

Grote hits als Radar Love, When the Lady Smiles, Twilight Zone, Weekend Love volgen en verkopen uitstekend.  Albums als Moontan en Cut scoren tot in Amerika toe. In 1974 volgt in de States hun magnum opus met Radar Love.  Barry Hay wordt ‘King of the Road’ met de legendarische songtekst:  No more speed I’m almost there”, Dé ultieme American car-song ,Gotta keep cool now, gotta take care.” onderwijl trapt menig chauffeur zijn gaspedaal nog eens extra in en gaat zijn autoradio op  volume 10. Het concert op het Scheveningse strand in 1986 is legendarisch. Na een dipje eind jaren tachtig scoort de band opnieuw in de jaren negentig.  The Naked Truth (1992) verkoopt een half miljoen exemplaren. Ook in de jaren daarna blijft Golden Earring het boegbeeld van de Nederrock en scoort vele hits!

Op 4 december 2015 verschijnt de EP ‘The Hague’ en de single ‘Je Regrette’ ter gelegenheid van het vijftigjarig (platen) bestaan van de band. Er volgt een jubileumconcert in het Ziggo Dome dat ook op televisie wordt uitgezonden. In september 2016 volgt een concert aan het strand in Scheveningen waar zeer velen op afkomen.

We zien de mannen van de Earring nog regelmatig in Den Haag. Barry presenteert er vorig jaar zijn boek Hay. George ‘speelt de planken uit het podium’ met zijn aandeel bij Vreemde Kostgangers in het Zuiderstrandtheater, Cesar geeft drum clinics en is jaarlijks met The Clarks te bewonderen tijdens Kaderock.  Rinus doet mee aan jamsessies in Pier 32, is te gast is bij Parkroad Café en je kunt hem zo maar in onze stad jammend aantreffen met tal van andere Haagse rockers.

Onthulling geveltekst

Zaterdag 6 mei a.s. zal  Rinus Gerritsen de officiële onthulling gaan doen van een geveltekst, die uiteraard verwijst naar Golden Earring. Deze tekst is aangebracht aan de gevel boven het portiek waar hij in zijn jeugdjaren woont en waar Haagse rockhistorie wordt geschreven.  Frans Krassenburg woont in de jaren zestig in de Schaarsbergenstraat, George in de Hulshorststraat en Rinus in de Terletstraat.  Joop Oonk van The Jumping Jewels woont een portiek verder dan George in die periode.
Het publiek kan a.s. zaterdag ook genieten van een daverend optreden met bekende Haagse namen uit de rock ’n roll zoals:
John Burki, Roy Croes, Peter Wassenaar, Milko Lippe, Patrick Lejewaan, Bastiaan Paardekooper, Jaap de Jonckheere, Willem Augustijn, Rooie Ruud, Roan Plomp, Rinus Gerritsen, Matthijs Sepers, Rick Spangenberg, Ron Lezer, Bluezofeel: met Nicko Christiansen, Marius Bos, Dean Curtis, Ben Berendsen en Leo Unger

Die Haagse Golden Earringstraat moet er nu ook maar eens snel komen. Wethouder Joris Wijsmuller is aanwezig a.s. zaterdag en een mooie gelegenheid om dit nog eens op te gooien en draagvlak te creëeren in de Haagse gemeentepolitiek.  Het evenement begint om 12 uur. De officiële onthulling gebeurt door Rinus Gerritsen om 14.00 uur.  Deze middag zal museum RockArt aanwezig zijn met leuke gadgets,  er is veel livemuziek en zijn er authentieke Puch’s uit Den Haag Beatstad.

Zaterdag onthulling geveltekst Golden Earring

Den HaagFM 01.05.2017 In navolging van de Q65 wordt ook de Haagse rockband Golden Earring geëerd met een geveltekst. Op de plek waar de bandleden ooit voor het eerst oefenden, wordt zaterdag een citaat uit een van hun songs op de muur onthuld.

De kiem voor de band werd begin jaren zestig gelegd in de Terletstraat, vlakbij het Zuiderpark, waar bassist Rinus Gerritsen op nummer 13 woonde. Op nummer 21 woonde Fred van der Hilst, de eerste drummer van de groep. In dat huis oefenden de muzikanten. Gitarist George Kooymans woonde om de hoek in de Hulshorststraat 145. Zanger Frans Krassenburg in de Schaarsbergenstraat op nummer 154. De band heette toen nog The Tornadoes. Het nummer ‘Please go’, dat later de eerste single zou worden van ‘The Golden Earrings’, werd daar in de oefenruimte door de bandleden gecomponeerd.

Zaterdag wordt op de gevel boven het portiek de tekst ‘It’s always good to be back home’ onthuld. Aansluitend wordt door Patrick Lejewaan van de naastgelegen tabakzaak Het Prijspaleis een minifestival opgezet waar ook (ex-)leden van de Golden Earring aan meewerken. …lees meer

Gerelateerd

Ook Golden Earring geëerd met geveltekst

13 maart 2017

Songtekst van Golden Earring aangebracht op gevel

18 april 2017

Golden Earring: “Eindelijk legale gevelteksten”

14 maart 2017