jump to navigation

Roofkunst België januari 27, 2016

Posted by jandewandelaar in Uncategorized.
Tags: , , , ,
add a comment

Onderzoek

Om een inventaris te maken van de roofkunst – waaronder doeken van prominente Vlaamse schilders als Peter Paul Rubens (1577-1640) en Jacob Jordaens (1593-1678) – wil Sleurs twee onderzoeken laten uitvoeren.

zie ook: Vlaamse roofkunst

België wil 178 gestolen schilderijen terug

VK 25.01.2016 Meer dan tweehonderd jaar na de Franse bezetting wil de Belgische staatssecretaris Elke Sleurs laten onderzoeken welke kunstwerken de Fransen toen hebben gestolen.

Volgens de staatssecretaris zijn in de periode 1794-1799 door Franse troepen 271 schilderijen en beelden meegenomen. Daarvan zijn er 93 later teruggekeerd. Eenderde van de werken hangt in Franse musea, eenderde is vermist.

Om een inventaris te maken van de roofkunst – waaronder doeken van prominente Vlaamse schilders als Peter Paul Rubens (1577-1640) en Jacob Jordaens (1593-1678) – wil Sleurs twee onderzoeken laten uitvoeren. Een kunsthistorisch onderzoek moet de werken opsporen en inventariseren. Een juridische studie moet bepalen of België, toen nog de Oostenrijkse Nederlanden, aanspraak kan maken op de kunstwerken.

Dat laatste is niet zo evident. ‘Internationale verdragen gelden voor de naoorlogse periode’, zegt Luc Dumillier, woordvoerder van de Belgische staatssecretaris. ‘Het is niet onze bedoeling de werken per se terug te halen. We willen geen diplomatieke problemen met Frankrijk.’ Volgens de woordvoerder zijn er goede redenen de kunst in Frankrijk te laten. Zo kunnen de schilderijen en beeldhouwwerken in Frankrijk een ambassadeursfunctie vervullen voor België. ‘Er zou dan met teksten aangeduid moeten worden dat de werken uit België afkomstig zijn’, zegt Dumillier. ‘Of bepaalde kunstwerken worden in bruikleen gegeven aan Belgische musea voor tentoonstellingen.’

Het idee van de Franse bestuurders in de bezette Nederlanden was om de kunst, die vooral in kerken of in bisschoppelijke vertrekken hing, samen te brengen in musea. In de geest van de Franse Revolutie (1789) zou de kunst op die manier toegankelijk worden voor het volk en niet gereserveerd blijven voor de clerus.

Ook uit het Mauritshuis zijn in 1795, tijdens de Bataafse Republiek, kunstwerken door Franse troepen meegenomen. ‘Het schilderijenkabinet van Willem V (1748-1806) is later als krijgsbuit in het Musée Napoleon, het huidige Louvre, geëxposeerd’, aldus Frits Duparc, oud-directeur van het Mauritshuis. ‘Na de slag bij Waterloo in 1815 is het grootste deel van die tweehonderd schilderijen naar Nederland teruggekeerd, maar een zestigtal is in Frankrijk gebleven. Daar zitten topwerken tussen van Gerrit van Honthorst (1592-1656) en Jan Davidsz. de Heem (1606-1684).’

In het Louvre hangen nog schilderijen die volgens de catalogus ‘niet zijn teruggenomen door Nederland in 1815’. Net als bij de Belgische doeken zijn er Nederlandse schilderijen in Frankrijk zoekgeraakt, bijvoorbeeld omdat ze in particuliere handen terechtkwamen. Een (anonieme) Franse familie verkocht in 2013 het doek Het Concert (1623) van Honthorst, dat volgens Duparc tot het kabinet van Willem V behoorde, aan de National Gallery in Washington.

Advertenties

Gouden standbeeld Mao januari 6, 2016

Posted by jandewandelaar in Uncategorized.
Tags: , , ,
add a comment

 

Saillant detail: uitgerekend dit gebied werd het hardst getroffen door de hongersnood die volgde op Mao’s catastrofale economische hervormingen van de Grote Sprong Voorwaarts. Daarbij kwamen tientallen miljoenen Chinezen om het leven.

Nepgoud
Het nieuwe beeld is gefinancierd door lokale boeren en ondernemers en kostte ruim vier ton. De bedoeling is dat er hierdoor meer toeristen naar de centrale provincie Henan komen. Volgens de South China Morning Post merken dorpelingen nu al dat er veel bezoekers op de foto gaan met het standbeeld.

Het bouwwerk is niet gemaakt van echt goud, maar van beton en staal. Vervolgens is het standbeeld goud geverfd… 


Mao Zedong
De voormalig communistisch leider Zedong wordt in China nog steeds op veel manieren afgebeeld. Na zijn dood in 1976 en de opkomst van het kapitalisme in China werden veel van zijn beelden vernield. De laatste jaren worden er echter steeds meer sculpturen van Zedong gebouwd. Volgens de BBC zijn er tegenwoordig meer dan tweeduizend te vinden in het Aziatische land.

Gigantisch ‘gouden’ beeld Mao Zedong verrijst in China

Trouw 05.01.2016 Er stonden al ruim tweeduizend beelden van Mao Zedong in China, maar blijkbaar was dat nog niet genoeg. In het dorpje Zhushigang in Centraal-China doken deze week namelijk foto’s op van een bijna 37 meter hoog standbeeld van hem. Het is daarmee in één klap het hoogste Mao-bouwwerk in het land.

Het hoogste standbeeld van Zedong tot nu toe was 34 meter hoog en werd in 2008 gebouwd bij een universiteit in Peking. Met het bouwwerk wilde de universiteit de docenten vertrouwen geven en bij de leerlingen het patriottisme versterken. Maar dat beeld is dus niet langer de grootste.

Bizar gouden standbeeld Mao

Telegraaf 05.01.2016 De Grote Chinese roerganger Mao is in eigen land bij velen nog altijd mateloos populair. Dat blijkt maar weer uit het immense gouden standbeeld dat een paar rijke Chinese zakenmannen momenteel neerzetten op het platteland.

De anonieme geldschieters telden volgens Chinese staatsmedia bijna een half miljoen dollar neer voor het 37 meter hoge goud geverfde beeld. De enorme Mao kijkt uit over het platteland van de provincie Henan, in centraal China.

Vormidable, de beelden aan het Haagse Lange Voorhout januari 6, 2016

Posted by jandewandelaar in Uncategorized.
Tags: , , , , , ,
add a comment

 Vormidable,  een tour langs de beelden op het Haagse Lange Voorhout

Vormidable – De Beelden aan het Lange Voorhout

Een tour langs de beelden op het Lange Voorhout, onderdeel van het onlangs koninklijk geopende Vormidable.

Le Grand Vivisecteur (2015) – Johan Creten.

001 - Le Grand Vivisecteur

De monumentale afmeting van de Le Grand Vivisecteur heeft tot gevolg dat de toeschouwer zich klein voelt. De uil is gedetailleerd uitgevoerd. Opvallend zijn de gelaatsuitdrukking, de holle ogen en de machtige klauwen. De sokkel van het beeld doet tegelijk dienst als zetel, waarop de bezoeker maag plaatsnemen.

Octo (2011) – Johan Creten.

002 - Octo

Octo is een afbeelding van een rog, ook wel zeeduivel genoemd, met menselijke gelaatstrekken aan beide kanten van zijn dunne, platte kop. Ook de verticale positie van de levensgrote rog neigt ertoe dat wij er een beeltenis van een mens in terugzien. Door de confrontatie met dit vermenselijkte zeemonster daagt Creten de toeschouwer uit om zich te verdiepen in zijn eigen mensbeeld.

LUIZAERC (2012 – 2015) – Nick Ervinck.

003 - Luizaerc

LUIZAERC (een zelfverzonnen woord) lijkt op een bewaker van een onbekend terrein, men kan zich afvragen of hij het gebied afschermt of dat hij juist toegang biedt. De decoratieve sokkel is een herkenbare vorm uit het verleden en vormt een sterk contrast met de dynamische vormgeving van het bovenste deel van dit monumentale beeld. Het is ontworpen met een computerprogramma en gemaakt met een FDM 3D-printer. De kleur geel ver wijst naar een stadium in de alchemie waarin nieuw leven uit dode materie ontstaat.

Silver Cakespoons (2012) – Peter Rogiers.

004 - Silver Cakespoons

De beelden van Rogiers hebben de dynamiek en bewegelijkheid van een dansend lichaam. Zijn werk balanceert tussen het abstracte en het figuratieve. Het beeld Silver Cakespoons is met groot vakmanschap maar ook met humor gemaakt. Deze fleurige, ‘dansende’ palmboom, met zijn bladeren als stelen van dessertlepels, wedijvert met statige lindebomen op het Lange Voorhout. Rogiers vergroot telkens weer de onrust van een dansend lichaam in zijn sculpturaal werk.

Sturm (2012) – Caroline Coolen.

005 - Sturm

Door de kleurverschillen lijkt Sturm uit verschillende delen te bestaan. Een mensfiguur zoekt naar evenwicht op een rotsachtige bodem terwijl hij zich los vecht uit een kolkende massa waarin zijn hoofd en armen verdwijnen. Of is hij in extase? Op een rots kruipt een dierlijke vorm die de hachelijke strijd gadeslaat. Coolen probeert in haar werk de moderne mens ondergeschikt aan de natuur weer te geven.
Zij doet dit volgens haar eigen regels over vormgeving waarbij zij nadrukkelijk het artistieke maakproces zichtbaar wil laten.

Sheperd (2013) – Caroline Coolen.

006 - Sheperd

Een belangrijk thema in het werk van Coolen is het fragmenteren van mensen- en dierfiguren. Wij kennen immers ook veel klassieke beelden zonder hoofden. of armen. Ook Sheperd is afgeleid van die klassieke figuren. In plaats van de karakteristieke herdershond, waaraan de herder zijn identiteit ontleent, ligt een doormidden gesneden vos aan zijn voeten. Of de vos slachtoffer of dader is, blijft raadselachtig.

Earthcar (2002) – Peter de Cupere.

007 - Earthcar

Earthcar is een nog functionerende auto bedekt met aarde. De nepplanten op het dak van de auto lijken echt te groeien. Binnenin de auto liggen boeken, gemaakt van aarde en bedrukt met de tekst: Smell the Earth. Aan de auto hangen gereedschappen voor tuinonderhoud. Door middel van een spray verspreidt de auto de geur waardoor de toeschouwer zich in een Toscaans landschap waant. De Cupere maakt rooksculpturen en reukinstallaties. Deze geurkunstwerken worden alfactorische kunst genoemd.
De combinatie van waarneming en geur, die ongewoon is in de kunst, versterkt de beleving.

SCRINIUM 01 (2015) – Renato Nicolodi.

008 - Scrinium 01

Scrinium is Latijn voor een kist of koker om oude boeken of papierrollen in op te bergen. Nicolodi maakt modellen van gebouwen die niet bedoeld zijn om te worden gebouwd. Het zijn sobere, gesloten architectonische vormen gekleurd in tinten en schakeringen van beton. Ze zijn onder andere geïnspireerd op de megalomane naziarchitectuur uit WO II. Zijn werk trekt aan en stoot af omdat dit soort constructies door de geschiedenis beladen zijn. Toch zijn deze strakke constructies van een verrassende schoonheid.

Fallen DictatorPhilip Aguirre y Otegui.

009 - Fallen Dictator

Fallen Dictator is een omvergetrokken monument van een symbolische dictator: hij is letterlijk van zijn voetstuk gevallen. Het verwijst naar het gevelde monument van Saddam Hoessein maar gaat ook over alle dictators die ten val zijn gebracht door volksopstanden. Aguirre wil met dit beeld symbolen van macht en de manipulatie van macht vormgeven. Fallen Dictator bekritiseert macht en gebruikt het monument als vertoning daarvan.

Prototype VIPAG (2001 – 2002) – Leo Copers.

010 -Prititype VIPAG

In de VIPAG (Vrijwillige Individuele Publieke Automatische Gevangenis) kan op vrijwillige basis een openbare gevangenschap worden ondergaan. Het doel van de publieke opsluiting zal voor de gebruiker de verlossing van zijn schuldgevoel zijn. De VIPAG werd bedacht ter aanvulling van de traditionele of vaste gevangenissen. Copers cel is een vertaling van de middeleeuwse schandpaal naar de hedendaagse maatschappij: het immorele van vrijheidsberoving wordt als vrije keuze aangeboden, hierbij refererend aan de normen en moraliteit in onze samenleving.

Landscape (2013) – Fred Eerdekkens.

011 - Landscape

Landscape is een oranje gekleurde spiraal die het woord landscape vormt. Het werk is oorspronkelijk gemaakt op buiten op het land getoond te worden. Ook in andere ruimtes is, via de taal, de relatie met een landelijke omgeving duidelijk. Eerdekkens houdt zich bezig met de vraag hoe taal zich tot de wereld van de verbeelding verhoudt. Zijn letter- en lichtsculpturen zijn een spel met logica en verbeelding.

White Migrant (Harry) (2012) – Tinka Pittoors.

012 - White Migrant

White Migrant (Harry) is oorspronkelijk gemaakt om bovenop de duiventoren van kasteel Heeswijk (Dinther, Brabant) te staan. Pittoors associeerde de opdracht met communicatie en het brengen van een boodschap. Pittoors begon als schilder/tekenaar maar werd beeldhouwer. White Migrant (Harry) is een goed voorbeeld van hoe zij ook haar sculpturen wil tekenen. De rechte lijnen van de houten stokken en de ronde lijnen van de neonbuizen vormen een interessant contrast, vooral ‘s nachts wanneer het beeld als een baken de omgeving verlicht.

Frozen Wave (2012) – Luk van Soom.

013 - Frozen Wave

Frozen Wave is een gestileerde getijgolf afgebeeld op zijn hoogste, meest indrukwekkende en mooiste moment: voordat hij neerstort, te vergelijken met de fotograaf die afdrukt op één honderdste van een seconde. Van Soom’s thema’s zijn zwaartekracht, gewichtloosheid en vluchtigheid, hier samengebracht in een bronzen kolos. De specifieke krulvorm, die Van Soom de oneindigheidsvorm noemt, komt vaak in zijn beelden terug. Zijn monumentale beeld Een kosmisch verlangen is te zien in de voortuin van Raadhuis de Paauw in Wassenaar.

Raised Elevation (2013) – Leon Vranken.

Raised Elevation is een herinterpretatie van een klassieke sokkel. Het uit elkaar halen en opnieuw stapelen van de onderdelen, met toevoeging van houten latten, wijst op de tijdelijkheid van kunstobjecten en is tegelijkertijd niet zonder humor. Door de deconstructie neemt de sokkel, die bedoeld is om een beeld te dragen, zelf een sculpturale vorm aan. Dit werk is aangekocht door het Middelheimmuseum in Antwerpen.

Jesse (2208) – Sofie Muller.

015 - Jesse

Jesse draait met verwondering om en ziet een spoor van rode begonia’s achter zich. Dit kun je interpreteren als dreigend of juist als iets speels. Muller wil dat de kijker zelf interpreteert en fantaseert. De ogen zijn afwezig omdat, zoals Muller zegt, ‘ogen eisen te sterk de aandacht op‘. Muller brengt tegenstrijdige ideeën of gevoelens samen zoals die ook in ieder mens tegelijkertijd voorkomen.

Entrance Kit for Sculpture Garden III (2010) – Wesley Meuris.

016 - Entrance Kit for Sculture Garden 3

Entrance Kit for Sculpture Garden III bestaat uit twee zuilen aan beide kanten van de ingang naar een beeldentuin. Ze hebben de klassieke vorm van een zuil, namelijk een ondersteunende basis met daarop een zuil afgedekt met een kapiteel. De zuilen zijn niet verankerd in de grond en worden ondersteund door houten skeletten. Ze zijn verplaatsbaar. Een hek of omheining ontbreekt en je kunt er omheen lopen. Meuris wil aangeven dat de verbinding van het verleden met het heden verloren is gegaan.

Fin (2015) – Johan Tahon.

017 - Fin

Deze bronzen engel vormt een eenheid met de in museum Beelden aan Zee tentoongestelde gipsen engel. De engelen staan in een denkbeeldige spirituele verbinding met elkaar door middel van satellietschermen.
Door hun lange, opgerichte houding wordt de nadruk gelegd op de hemelse sferen waarin zij zich bevinden. Hun taak is bescherming van de twee tentoonstellingen, als echte beschermengelen.

De expositie was te bezichtigen van 20 mei – 25 oktober 2015.

Bron tekst: Bordjes naast de kunstwerken op het Lange Voorhout.

Foto’s: Ed Gool

Gerelateerd:
Kunst kijken; Kunst begrijpen, door Casper de Weerd.
De Prachtige Foute Hoed van Maxima, door Happy Hotelier.
Beeldige Beeldhouwwerken op het Lange Voorhout, door Happy Hotelier.