jump to navigation

Kunst Troelstrakade Willem Dreespark Den Haag september 19, 2021

Posted by jandewandelaar in Uncategorized.
add a comment

Troelstrakade Willem Dreespark

Eerbetoon aan Van Kooten en De Bie – “Station Copernicusplein” op de Valkenboslaan te Den Haag september 3, 2021

Posted by jandewandelaar in Uncategorized.
add a comment

Do ist der Bahnhof: Van Kooten en De Bie krijgen eindelijk eerbetoon in hun stad

AD 02.09.2021 ‘Samen voor ons eigen’, ineens hangt daar het affiche van de Tegenpartij tegen het elektriciteitshuisje op de Valkenboslaan. De Haagse humor van Van Kooten en De Bie is eindelijk vereeuwigd in de stad. Het is werk van kunstenaar Richard Sluijs. ,,Die twee verdienen dit eerbetoon.”

‘Goed kauwen, dat je eten gelijkmatig in je bloed komt’ prijkt op een blauw bordje – denk die Haagse tongval er maar bij. Het is een verwijzing naar de sketch uit 1977 in de Houtrusthallen, waarin de Klisjeemannetjes in plat Haags hun seksleven bespreken. ‘Hè, kiere? Jaaa, wippe’. Die scène. 

Het electriciteitshuisje op de Valkenboslaan is een hommage geworden.
Het electriciteitshuisje op de Valkenboslaan is een hommage geworden. © Frank Jansen

Het Haagse cabaretduo Van Kooten en De Bie heeft eindelijk een eerbetoon in zijn eigen stad. ,,Dit is wel een kroontje op mijn werk”, vertelt kunstenaar Richard Sluijs (55), artiestennaam Richlab. Hij heeft een fantastische week achter de rug. Terwijl hij stond te schilderen, kwamen veel buurtbewoners nieuwsgierig een kijkje nemen. ,,Elke buschauffeur die langs reed, deed gelijk zijn duim omhoog. Voorbijgangers vertelden me hele sketches. Je trekt een hoop bekijks.”

Voorbijgan­gers vertelden me hele sketches. Je trekt een hoop bekijks

Het elektriciteitshuisje op de Valkenboslaan was al beschilderd, maar dat kunstwerk was verouderd. De muren van het huisje zijn een paar jaar geleden opnieuw gevoegd en dat kwam de street art niet ten goede. ,,Met als gevolg dat illegale graffiti-jongens zich ook weer vrij voelden om eroverheen te kliederen”, vertelt Sluijs. 

Tijd voor iets nieuws dus. Het platform The Hague Street Art koppelt artiesten aan dit soort projecten. De buurt werd ingeschakeld om mee te denken over hoe het huisje eruit moest zien. Dat leverde een grote diversiteit aan ideeën op. Van iets met poezen tot aan zeegezichten. En dus ‘iets met Van Kooten en De Bie’. 

Station

The Hague Street Art koos Sluijs uit om iets te ontwerpen. ,,Als je daar stil staat, valt de omgeving veel meer op. De bushalte op het Copernicusplein zag ik meteen. Mensen staan daar maar te wachten. Zo kwam ik op het idee om er een stationnetje van te maken.” Station Copernicusplein – Valkenboslaan is het geworden. Sluijs nam de stijl van oude stations over. ,,En ik heb goed naar de huizen gekeken. Zodat het huisje echt opgaat in de omgeving.”

Kees van Kooten en Wim de Bie, tijdens een opname van 'Het Simplisties Verbond b.v.'.
Kees van Kooten en Wim de Bie, tijdens een opname van ‘Het Simplisties Verbond b.v.’. © Hollandse Hoogte / ANP

Als je op een station loopt, zie je altijd posters hangen. Dat moest wel de Tegenpartij worden. ,,Ik ben van de oudere garde. Ik heb Van Kooten en De Bie bewust meegemaakt in mijn jeugd. En ik denk daar met weemoed aan terug. Een echt eerbetoon was er niet. Dus ik vond het tijd dat ze geëerd worden.”

Die sketch over ‘goed kauwen’ kende Sluijs uit zijn hoofd. Het elektriciteitshuisje zit vol met knipogen naar zijn jeugdhelden. Met hulp van een aantal vrienden schilderde hij steentje voor steentje .

Scheurgras 

Maar kent iedereen Van Kooten en De Bie nog? ,,De Tegenpartij is wel bekend, denk ik. Maar jongere mensen kennen niet alles. Dit is een mooie manier waardoor ze het misschien gaan opzoeken. Dan weet ineens iedereen weer waar scheurgras vandaan komt.”

Zelf kwam Sluijs in 1990 in Den Haag wonen, kersvers van de academie in Breda. Zijn ontwerpopdrachten zijn doorgaans voor posters en boeken. Hij woont momenteel in het Zeeheldenkwartier. ,,Ik ga nu extra vaak langs fietsen natuurlijk.” 

Sinds maandag is het elektriciteitshuisje af. Met de coating eroverheen, moet het zeker vijf jaar blijven zitten. Het is onderdeel van een Street Art Tour langs bijna veertig kunstwerken in de openbare ruimte in Segbroek. In heel Den Haag zijn muurschilderingen te vinden, voornamelijk ook in de Binckhorst en het centrum. Veel muren en elektriciteithuisjes werden tussen 2009 en 2019 beschilderd om illegale graffiti, posters en vandalisme te voorkomen. 

Haagse Valkenboskade/Valkenboslaan 02.09.2021 september 3, 2021

Posted by jandewandelaar in Uncategorized.
add a comment

Haagse Daal en Bergselaan nabij Bosjes van Pex 02.09.2021 september 3, 2021

Posted by jandewandelaar in Uncategorized.
add a comment

De “Vergeten Parel” Leendert Scheltema (1876-1966) augustus 13, 2021

Posted by jandewandelaar in Uncategorized.
add a comment

Leendert Scheltema (1876-1966)

Expressionist Scheltema – tentoonstelling

Werkend langs de slootranden en rond de boerderijen met riet en wilgen in het Wateringse Zwethgebied, was hij een bescheiden en fijnzinnig man. Hij ging zijn eigen weg, met invloeden van Van Gogh, maar zich niet bindend aan enig-isme. Hij raakte in vergetelheid.

Straatje Nes, Collectie Amelander Musea

In de overzichtstentoonstelling van Leendert Scheltema (1876-1966), zie je zijn ontwikkeling. Hij was een leerling van Jan Toorop en werd in stijl beïnvloed door Vincent van Gogh.

Van Ameland naar het Westland

Scheltema was geboren op Ameland (Collectie Ameland). Op zijn 11e kwam hij naar het Westland, waar hij de rest van zijn leven bleef wonen. Met zijn pittoreske tuinbouwlandschap, vaarten, bruggetjes en historische kerken, was het Westland in de 19e en 20e eeuw een schilderskolonie, een soort Barbizon, van het nabijgelegen Den Haag en Delft. Scheltema was een bijzondere Westlandse kunstschilder, met tot de verbeelding sprekend abstract-expressionistisch werk van landschappen en portretten.

Hij wilde een modern kunstenaar zijn en onderscheidde zich met een helder kleurenpalet, neigend naar abstractie. Hij excelleerde in Westlandse landschappen en portretten, en met duingezichten uit zijn tweede liefde, Ameland. Ook maakte hij een aantal religieuze portretten.

Hernieuwde aandacht

Het Westlands Museum wil opnieuw aandacht vragen voor deze markante kunstenaar en organiseert nu in samenwerking met 6 Nederlandse musea deze nationale overzichtstentoonstelling met nog niet eerder vertoond werk, ook van familie en particulieren.Je ziet ruim 90 werken van Scheltema, zijn leermeesters Jan Toorop en Vilmos Huszár en andere schildervrienden. Er is een fraaie catalogus c.q. monografie van de schilder, geschreven door gastconservator Maarten van der Schaft.

meer: leendert scheltema – Bing

Haags Beat Festival zondag 08.08.2021 Zuiderparktheater augustus 8, 2021

Posted by jandewandelaar in Uncategorized.
add a comment

Haags Beat Festival zondag 08.08.2021 Zuiderparktheater van 15.00 – 21.00 uur 

Hoofdpodium
13.45 Massada
15.30 Focus
17.15 Wild Romance
18.45 Gruppo Sportivo & Bombitas
20.15 Rocktown Buddy’s met o.a. Cesar Zuiderwijk, Dianne Marshal, Rinus Gerritsen, Nicko Christiansen en Polle Eduard.

Podium 2
13.00 The Black Albinos
14.45 Ready 2 Play Talents
16.30 Rene and the Alligators
18.15 Haagse Iconen (DJ Jen Min Lau)
19.45 Haagse Iconen (DJ Jen Min Lau)

Haags Beat Festival – 8 augustus Openluchttheater Zuiderpark

Haags Beat Festival – Bing

Haags Beat Festival – YouTube

(9) haags beat festival 2021 – zoekresultaten | Facebook

(4) haags beat festival – zoekresultaten | Facebook

HAAGS BEAT FESTIVAL 2021 – YouTube

Haags Beat Festival 8 augustus 2021 Vooruitblik – YouTube

Jane Goulding Special Haags Beat Festival 2021. The All Star Band. – YouTube

Revolutie straatnaamgeving in Delft ? augustus 7, 2021

Posted by jandewandelaar in Uncategorized.
add a comment
Deze afbeelding heeft een leeg alt-atribuut; de bestandsnaam is Delft%2Bstraatnamen.jpg

Lees ook:  diarios de motocicleta – Bing

Zie ook: Straatnamen met Haagse Pophelden

‘Massamoordenaar hoort niet op straatnaambordje’

De één noemt hem een revolutionaire cultheld, de ander een racistische homohatende massamoordenaar. In het Delftse Tanthof prijkt de naam van guerrillaleider Ernesto ‘Ché’ Guevara al sinds de jaren 80 op een straatnaambordje’. Maar of dat zo blijft, is nog maar de vraag.

De Guevarastraat in Delft.
De Guevarastraat in Delft. © Fred Leeflang

Het iconische beeld van de Argentijn Ché Guevara uit 1960 kent bijna iedereen. Zijn verschijning met halflange donkere lokken, baret en daadkrachtige blik is nog vaak te zien op topjes van pubermeisjes, op T-shirts van  activisten en op vlaggen van zelfverklaarde revolutionairen tijdens protesten. Maar wie de geschiedenis van ‘cultheld’ El Ché, zoals hij vaak wordt genoemd, er nu op naslaat, ontdekt tegelijk ook de gitzwarte randjes daarvan. 

Lees ook;

Is Piet Hein een zeeheld of zeeschurk? Zes ‘foute’ straatnamen langs de deugmeter
Leed van Joodse Delftenaren klinkt 76 jaar na dato nog glashelder door: ‘Ik kijk met andere ogen naar deze stad’

POLL

Straatnamen zoals de Guevarastraat, kan dat nog?

  • Ja, waarom niet (43%)
  • Nee (39%)
  • Het maakt mij niet uit (18%)

525 stemmen

Gefusilleerd

Toen de communistische minister-president Fidel Castro in 1959 via een revolutie aan de macht kwam in Cuba, bekleedde Guevara al snel verschillende posten in zijn regering. Zo had El Ché bijvoorbeeld de leiding over het fort in Havana, waar tegenstanders van Fidel Castro massaal werden gefusilleerd. 

In de naar hem vernoemde Guevarastraat in Tanthof-West zullen zulke taferelen zich niet snel voordoen. Toch spoort een anonieme Delftenaar gemeenteraadsleden aan om de naam van de straat te veranderen. ‘Waarom noemt Delft een straat naar een moordenaar, mensenrechtenschender en assistent van een dictator?’, tekent de briefschrijver op.

‘Guevara had onder dit regime onder andere de leiding over de gevangenis van La Cabaña. In deze gevangenis was hij persoonlijk verantwoordelijk, de opdracht voor executie werd door Guevara gegeven, voor 55 tot 105 moorden.’

Keystraat

Dus, roept de bezorgde briefschrijver Delftse politici op om de naam te wijzigen in Keysstraat: ‘Het meest westelijke eiland Key West ligt 150 kilometer van Havana. Deze eilandengroep is het doel van Cubaanse vluchtelingen die het regime proberen te ontvluchten’, schrijft de Delftenaar. 

SP-raadslid Marjon Kok ziet dat niet per se zitten. ,,Je kunt de geschiedenis niet uitwissen. Het zou mooi zijn als we het bordje van context kunnen voorzien. Hij is wel een belangrijk persoon geweest.”

De SP’er hoopt dat ze er in ieder geval met de andere Delftse politici over in gesprek kan. ,,In Rotterdam staat een standbeeld van Pim Fortuyn. Voor de één was hij een held, voor de ander een drama. We moeten er gewoon over in discussie als raadsleden.” 

Persoon­lijk vind ik hem ook een moordenaar, een terrorist, aldus Jolanda Gaal , Onafhankelijk Delft

Jolanda Gaal van Onafhankelijk Delft ziet de naamswijziging ook niet als een oplossing. ,,Persoonlijk vind ik hem ook een moordenaar, een terrorist.” Maar als Delft begint aan het wijzigen van één straatnaam, dan zullen er nog talloze moeten volgen, denkt Gaal. ,,Dan vrees ik ook het ergste voor alle oudgedienden die op de bordjes in Wippolder staan.” 

Geschiedenis

Voorkomen is beter dan genezen, zegt ze. ,,Wel vinden we dat we zorgvuldig dienen om te gaan met nieuwe namen voor straten, pleinen of lanen. De geschiedenis leert ons dat dingen anders kunnen zijn dan hoe er jarenlang naar gekeken is”, legt Gaal uit. 

Net als Kok ziet ook Gaal wat in het idee om bij de bordjes uit te leggen wie de omstreden historische figuren precies waren. ,,Niet weghalen, ook niet de standbeelden”, benadrukt ze. ,,Maar uitleggen wie deze personen waren door middel van een bordje en dat bij het laagste huisnummer plaatsen.” Onafhankelijk Delft dient daar binnenkort een verzoek voor in bij het stadsbestuur. 

Tijdens het debat over de ingezonden brief (dat in het najaar door de raad wordt gevoerd) wil Gaal ook pleiten voor meer diversiteit op nieuwe straatnaamborden. ,,Neem de Muziekbuurt bijvoorbeeld, daar kunnen nog wel wat bordjes bij met namen van andere componisten, van diverser aard.”  

Ché? 

Argentijn Ernesto ‘Ché’ Guevara (1928-1967) groeide in de jaren 50 en 60 uit tot hét symbool van de Cubaanse revolutie. De rechterhand van de Cubaanse communistische minister-president Fidel Castro is al ruim vijftig jaar dood, maar nog steeds ongekend populair. 

Hoewel hij vooral bekend staat als de onverschrokken guerrillaleider die op kwam voor de armen, heeft Ché het in zijn jeugd lang niet slecht thuis. Zijn vader heeft een goed inkomen als architect in de Argentijnse stad Rosario. In 1951 besluit Guevara, die dan geneeskunde studeert, dat hij mensen met lepra wil helpen in Peru. Samen met zijn vriend biochemicus Alberto Granado stapt hij op de motor en reist met hem door Zuid-Amerika. Het avontuur is voor Guevara een eyeopener: pas daar ziet hij hoe mensen in extreme armoede leven. 

Zijn reis legt Guevara vast in zijn dagboek, dat later wordt uitgebracht als Diarios de motocicleta (Op de motor door Latijns-Amerika) en de verfilmde versie The Motorcycle Diaries is in 2004 te zien in de bioscoop.  

Voor vooral linkse activisten is Ché Guevara een held, omdat hij zich sterk verzet tegen het Westerse kapitalisme.  Wanneer de communistische minister-president Fidel Castro in 1959 middels een revolutie in Cuba aan de macht komt, ondersteunt Ché hem door dik en dun en wordt hij zelfs minister. Sterker nog, Ché is één van de grondleggers van het bewind dat vanaf dan in Cuba wordt gevoerd.

Voornamelijk linkse westerlingen zien hem als het boegbeeld van de gedroomde communistische samenleving op Cuba. De marxistische heilstaat die de ‘stoere revolutionair’ Ché met gebalde vuist bevocht, was volgens hen dé plek waar iedereen gelijk was en alle goederen en diensten eerlijk werden verdeeld. 

Maar wat de linkse idealisten dan waarschijnlijk niet weten, is dat Ché geen tegenspraak duldde en geweld niet schuwde. Guevara gaf opdracht om tegenstanders van het communistische regime te laten executeren. Zo liet hij tussen de 55 en 105 gevangenen in de tijdelijke gevangenis La Cabaña in Havana in 1959 fusilleren.

Uit officiële documenten blijkt dat Guevara in dat jaar gedurende elf maanden orders gaf om 176 tegenstanders van het communisme te laten vermoorden. Daarna was Ché in de jaren daarna als minister medeverantwoordelijk voor de concentratiekampen die op Cuba kwamen. 

In 1965 besloot Ché dat de rol van bestuurder niets voor hem was en trok hij naar Bolivia om daar weer als guerrillaleider het communisme te introduceren. Daar werd Guevara uiteindelijk door de CIA gepakt en gedood. Het bekendste portret van Ché Guevara werd tijdens een begrafenis in 1960 van hem gemaakt en na zijn dood verspreid.  

Ché Guevara, 5 maart 1960.

Ché Guevara, 5 maart 1960. © ANP

Start 09.08.2021 mozaïekkunstinstallatie op de betonnen Sprankelbank op de speelplaats van de Titus Brandsmaschool aan de Van Rijslaan in Delft augustus 2, 2021

Posted by jandewandelaar in Uncategorized.
add a comment

Mozaïeken aan eerste Sprankelbank ter wereld

DoZ 01.08.2021 Vanaf 9 augustus 2021 begint Nan Deardorff-McClain met een mozaïekkunstinstallatie op de enorme betonnen bank op de speelplaats van de Titus Brandsmaschool aan de Van Rijslaan (Locatie) in Delft. Voor dit unieke project kan zij helpende handen goed gebruiken!

Na het grote succes van de Keramieken Kaart van Delft ontwikkelden mozaïekkunstenaar NanDeardorff McClain, keramist Colja de Roo, en kunstenaar/docent Francesca Vonck speciaal voor de Titus Brandsmaschool ‘De Sprankelbank’. Alle kinderen, van de kleuters tot en met groep acht, gingen de uitdaging aan. Hoe transformeer je samen een saaie betonnen bank tot een fantastisch kunstwerk?

Het project startte in maart op school met lessen in ontwerpen. Tijdens klei- en glazuurworkshops hebben de kinderen keramieken stukken gemaakt. Het centrale thema hierbij was het inzetten van ‘leer-powers’, verbeeld door dieren. Ook stempelden de kinderen prachtige, persoonlijke teksten over de uitdagingen van leren. Deze zullen, gebakken tot keramiek, in de bank te zien zijn.

Help jij mee met dit bijzondere, creatieve proces? Iedereen is welkom. Stuur een e-mail naar Nan en doe mee! smashingtilesmozaiek@gmail.com

Nan and the Sprankelbank team

Nan Deardorff-McClain – Mosaic Artist

Smashing Tiles Mozaïek

Staalweg 1 – 2612KK Delft – Mobile: 0681882491

www.smashing-tiles.com

LIke us on Facebook: Smashing Tiles Mozaiek

Zie: Opening 26.06.2020 keramiekenkaart Papenstraat Delft

zie: Keramiekenkaart van Delft

Zie ook: Keramiekenkaart Papenstraat Delft uit de 17de eeuw

Na 550 jaar komt eindelijk het “Thomas a Kempis”-museum in Zwolle !!! juli 25, 2021

Posted by jandewandelaar in Uncategorized.
add a comment

Een schilderij van Thomas a Kempis op de Agnietenberg in Zwolle RTV OOST

Thomas a Kempis krijgt een museum

Thomas a Kempis was misschien wel de meest bekende inwoner van Zwolle: de Middeleeuwse monnik was de schrijver van de wereldwijde bestseller De navolging van Christus. Hij krijgt een museum naast de plek waar hij woonde en werkte.

Aan de vooravond van zijn 550ste sterfdag is bekendgemaakt dat de middeleeuwse schrijver, mysticus en priester Thomas a Kempis een museum krijgt. Het museum komt in een voormalig schoolgebouw tussen twee begraafplaatsen, in een buitenwijk van Zwolle. Dat is precies op de plek waar Thomas a Kempis in de vijftiende eeuw meer dan veertig jaar als monnik woonde en werkte, in een klooster op de Sint-Agnietenberg.

See the source image

Initiatiefnemer van het museum is Bert Pierik. Hij is beheerder van Bergklooster, een van de twee genoemde begraafplaatsen. In de loop der jaren heeft hij een verzameling aangelegd. Pierik is nu druk bezig om het oude schoolgebouw tot museum te verbouwen, meldt RTV Oost.

See the source image

Thomas a Kempis (circa 1380-25 juli 1471) wordt vaak gezien als de bekendste Zwollenaar aller tijden. Hij beschreef onder andere de geschiedenis van het klooster waar hij woonde, maar kreeg vooral bekendheid met De navolging van Christus (De imitatione Christi). Het boek is veelvuldig vertaald en na de Bijbel het meest verspreide boek van de late middeleeuwen. Tot op de dag van vandaag wordt het boek, waarin de schrijver tips geeft over hoe te handelden als christen, veel gelezen.

Op zijn nachtkastje

Pierik heeft verschillende uitgaven van het boek verzameld. Het mooiste exemplaar, zegt hij, is een met goud ingelegd, uniek exemplaar dat eens toebehoorde aan Franz Josef I, de Oostenrijkse keizer. “Maar ik denk niet dat het op zijn nachtkastje lag”, aldus de verzamelaar.

In het museum zullen ook resten te zien zijn van het verdwenen klooster op de Sint-Agnietenberg. Een deel is op Pieriks begraafplaats opgegraven, een ander deel komt van verder weg. Zo is veel bouwmateriaal van het klooster in de loop der eeuwen hergebruikt om de stad te versterken. “Zo’n drie miljoen kloostermoppen (grote bakstenen) zijn via de Vecht afgevoerd naar Zwolle”, zegt Pierik. “Wat wij nu vinden zijn de kruimels.”

Wel laat hij een grafzerk zien die overduidelijk is gemaakt van een oude kloostermop:

Bert Pierik bij een deel van zijn collectie voor het nieuwe museum RTV OOST

Het meest bijzondere stuk voor zijn nieuwe museum vindt Pierik een oud schilderij. Daarop zie je Thomas a Kempis op de Sint-Agnietenberg. Het hing tien jaar geleden nog in een huiskamer in Tilburg, zegt hij. De bewoners hadden in Zwolle een tentoonstelling over de monnik gezien en namen contact op met de stichting Thomas a Kempis.

Ik ben ernaartoe gegaan. Toen ik vertelde dat ik op die berg op het schilderij woonde, vonden ze dat fantastisch en kwam de koop rond”, aldus Pierik.

See the source image

Het is nog onbekend wanneer het museum opengaat. Vanavond kan een beperkt aantal mensen een kijkje nemen op de bouwplaats. Morgen speelt de beiaard van de Peperbus of Onze Lieve Vrouwe Toren een half uur lang liederen die te maken hebben met het leven van de monnik. Op een muur aan de Sassenstraat, iets verderop in de binnenstad, wordt een levensgroot portret onthuld van Thomas a Kempis.

meer: thomas a kempis – Bing

Anonieme kunstenaar Ememem de ‘Moeder Teresa van stoepen’ juli 21, 2021

Posted by jandewandelaar in Uncategorized.
add a comment

Anonieme kunstenaar Ememem is ‘Moeder Teresa van slecht behandelde stoepen’

Het is de schittering in de zon: plotseling glinstert er iets op straat, middenin een smoezelig deel van de Rue Quincampoix in Parijs. Het is een putdeksel in het wegdek. Maar dan voorzien van rode, roze, goudkleurige en gele mini-tegeltjes. Als een mozaïek. De steentjes liggen er blinkend en stralend bij, elegant en symmetrisch, meedraaiend met de ronde vorm van de putdeksel.

“Ik heb het nog nooit eerder gezien, terwijl ik hier woon”, zegt een meisje dat voorbij loopt. “Het is prachtig. Het vrolijkt de hele straat op!” Nog geen honderd meter verderop is nog zo’n mozaïek te zien, met weer andere kleuren. En wie goed speurt kan er nog veel meer vinden.

De vrolijke kunstwerken zijn te danken aan de anonieme kunstenaar Ememem, een kunstenaar uit Lyon. En: een volstrekt anonieme kunstenaar. Hij of zij wil niet in beeld verschijnen en zelfs een radio-interview is uitgesloten.

Vragen beantwoorden doet Ememem alleen per mail. “Wat ik maak? Noem het stoepgedichten. Of: liefdesverklaringen aan voorbijgangers. Of: eerste hulp aan gewonde straten”, is het schriftelijke antwoord. Persoonlijke details? “Ik ga niets vertellen over mijn leeftijd of geslacht, laat de verbeelding van mensen maar werken.”

Het begon allemaal vijf jaar geleden, in Lyon, waar Ememen toen werkte. “Voor mijn werkplaats zat een gat in de weg. Dat gat heb ik gerepareerd, met een soort dambord van zwarte, roze, grijze en blauwe steentjes. Dat was in februari 2016. Ik heb er weken naar gekeken en toen begreep ik dat iets had gedaan wat ik de rest van mijn leven zou blijven doen.”

Van Madrid tot Stavanger

Maar hoe noem je zoiets: kunstzinnig kuilen vullen? Ememem bedacht er een nieuw woord voor. Het Franse woord flaque (kuil) werd op z’n Engels vervoegd met -ing en zo ontstond flacking.

En flacking, dat doet Ememem uitsluitend ’s nachts. Met steentjes, tegeltjes en gereedschap gaat de kunstenaar de straat op om in stilte en in het donker te werken. “’s Nachts leef ik. Ik hou van de sfeer. Het is intiem. Dat is goed omdat ik anoniem wil blijven.”

En het gaat niet onverdienstelijk voor iemand die er pas een paar jaar in het donker op uittrekt. De mozaïeken zijn inmiddels te zien in straten in zijn thuisstad Lyon, de regio Parijs en Sète, en buiten Frankrijk in Madrid, Barcelona, Turijn, Genua, Stavanger (Noorwegen) en Aberdeen (Schotland).

Eerste eigen expositie

Het werk werd in verscheidene galeries in Parijs en Lyon tentoongesteld. Afgelopen maand waren de mozaïeken te zien in de prestigieuze Galerie Italienne in Parijs.

“Wat Ememem maakt, is street art, maar dan op een compleet nieuwe manier. Heel erg 21e eeuws”, zegt Florian Daguet Bresson, die de expositie in Parijs samenstelde. “Ememem vult kleine ontbrekende stukjes van de openbare ruimte met kunst. De materie, de kleuren, de vormen: ze vormen bijna een muziekstuk, zo harmonieus en smaakvol is het.”

Het is dan wel street art, maar het mag ook best tentoongesteld worden, vindt Daguet Bresson. “De openbare ruimte was Ememems eerste expositieruimte: iedereen kon en kan de mozaïeken daar gratis zien. Maar nu begint een nieuwe fase. Wij hebben Ememem gevraagd speciaal iets voor onze tentoonstelling te maken, dus voor in de expositieruimte. En er zijn al verzamelaars gekomen die zijn werk nu kopen.

‘Moeder Teresa van stoepen’

Daguet Bresson heeft Ememem ontmoet, maar hij wil er nauwelijks iets over kwijt en glimlacht ontwijkend bij elke vraag. “Het gaat allemaal heel geheimzinnig. We weten weinig. Het mysterie is deel van het personage van Ememem.”

Dus dan maar weer vragen stellen per mail, aan de kunstenaar zelf. Wat wil Ememem? De straat repareren of kunst aan publiek presenteren? “Ik heb geen doel. Wat ik doe is een aandoening. Het is hartstocht. Ik doe het doelloos en onvermoeid”, zo wordt teruggemaild.

En die anonimiteit? “Ik wil anoniem blijven, net als superhelden uit strips. Zo kunnen mensen ook hun eigen fantasie de loop laten. Voor wie wil weten wie ik ben: een kind van het asfalt. Of de Moeder Teresa van slecht behandelde stoepen. Of een dichter van het teer. Kies maar.”