jump to navigation

Verplaatsing De verroeste tulp langs de veilingroute in Honselersdijk juli 26, 2017

Posted by jandewandelaar in Uncategorized.
Tags: ,
add a comment

Het kunstwerk wordt verplaatst. Foto WOS

De Tulp krijgt een nieuwe plek langs de nog te openen Verlengde Veilingroute in Naaldwijk.

‘Omgekeerde Bloempot’ heeft nieuw plekkie gevonden

OmroepWest 27.07.2017  De zittende plant op de ‘Omgekeerde Bloempot’ bij de Veilingroute is in de nacht van woensdag op donderdag verplaatst naar het Vlietpolderplein. Het kunstwerk, met een gewicht van naar schatting 10.000 kilo, moet verkassen van de locatie bij de Jupiter om ruimte te maken voor verbreding van de Veilingroute. Voor de klus is speciaal transport opgetrommeld voor het vervoer naar de Verlengde Veilingroute.

Aanvankelijk was het plan om de zijbladen van de plant tijdelijk te verwijderen. Maar uiteindelijk is van het inzetten van een snijbrander afgezien, omdat de constructeur bang was dat door een hersteloperatie het kunstwerk niet zo mooi meer zou worden als het origineel. Dit betekende een meevaller voor Huub Kortekaas en zijn vrouw Adelheid, die het kunstwerk hebben ontworpen.

De nieuwe locatie van de ‘Omgekeerde Bloempot’, die op 1 juni 2007 tegenover veiling FloraHolland werd onthuld door de toenmalige Commissaris van de Koningin Jan Fransen, ligt op ongeveer 500 meter van het Vlietpolderplein, aan de zuidzijde van de Verlengde Veilingroute.

LEES OOK: Kunstwerk van 10 ton wordt verplaatst

Meer over dit onderwerp: OMGEKEERDE BLOEMPOT WESTLAND

Het kunstwerk wordt verplaatst. Foto WOS

Kunstwerk van 10 ton wordt verplaatst

OmroepWest 26.07.2017 Een blikvanger is het zeker, de verroeste tulp langs de veilingroute in Honselersdijk? Maar het kunstwerk gaat verhuizen. De tulp krijgt een nieuwe plek langs de nog te openen Verlengde Veilingroute in Naaldwijk.

Dinsdag zijn de voorbereidende werkzaamheden in volle gang. Het gevaarte van bijna tien meter hoog en 6.5 meter breed wordt in zijn geheel naar de nieuwe plek gebracht. In totaal weegt het kunstwerk zo’n tien ton. De route naar de nieuwe plek wordt nog wel een spannende, want het zijn smalle wegen die naar de nieuwe stek in Naaldwijk leiden.

In de nacht van woensdag op donderdag gaat het vervoer daadwerkelijk plaatsvinden. Langs de route zijn lantaarnpalen en verkeersborden weggehaald.

LEES OOK: Hond met grote piemel trekt aandacht van automobilisten 

Meer over dit onderwerp: HONSELERSDIJK NAALDWIJK KUNSTWERK

Homunculus loxodontus wordt nieuwe nationale symbool in Rusland juli 10, 2017

Posted by jandewandelaar in Uncategorized.
Tags: , ,
add a comment

Foto's: Instagram / ekaterina_zvezda (linksboven), ulich86 (linksonder), djaksibaevdd (midden), rust_resisting (rechtsboven), aleksmalinovskiy (rechtsonder)

Homunculus loxodontus wordt nieuwe nationale symbool

Enorme belangstelling in Rusland

De Russen pakten Homunculus loxodontus op via sociale media. Met behulp van fotoshoppen dook het beeld overal op. Op foto’s met bekende mensen als de Amerikaanse president Donald Trump, in bekende schilderijen of in filmpjes met de Russische president Vladimir Poetin. Maar het originele beeld staat dus in het LUMC.

‘Zeekoe’ Zhdun wordt tv-ster in Rusland

OmroepWest 13.07.2017 Homunculus loxodontus, het zeekoebeeld in het LUMC in Leiden, krijgt een eigen animatieserie. Het aandoenlijke beestje van beeldend kunstenaar Margriet van Breevoort is zo’n succes in Rusland dat ze daar een vijfjarig contract heeft getekend.

Het blijft niet bij een eigen animatieserie. Het is de bedoeling dat er ook andere merchandising (poppen, mokken en T-shirts) komt van het populaire beeld, dat in Rusland de toepasselijke koosnaam Zhdun (Russisch voor ‘wachten’) heeft gekregen.


De Russen pakten Homunculus loxodontus op via sociale media. Met behulp van fotoshoppen dook het beeld overal op. Op foto’s met bekende mensen als de Amerikaanse president Donald Trump, in bekende schilderijen of in filmpjes met de Russische president Vladimir Poetin. Maar het originele beeld staat dus in het LUMC.

Enorme belangstelling

En dat blijft niet ongemerkt, want op YouTube zijn filmpjes te zien van Russen die vanwege Zhdun speciaal een bezoek brengen aan het ziekenhuis. Ook Spaanse toeristen komen speciaal even langs: ‘We waren in Rotterdam, hadden een huurauto en dus de kans om het hier te zien.’

Homunculus loxodontus is gemaakt in opdracht van het LUMC. Hoewel het de publieksprijs won tijdens de vijfde editie van Beelden in Leiden, is kunstadviseur Sandrine van Noort aangenaam verrast door de enorme belangstelling: ‘Het is natuurlijk heel leuk dat dit beeld zo’n succes heeft gekregen. Dat je ziet dat het mensen echt raakt. Het raakt de bezoeker, de patiënt.’

LEES OOK: Stiertje Felix laat harten smelten

Meer over dit onderwerp: LEIDEN ZEEKOE BEELD ZHDUN MARGRIET VAN BREEVOORT LUMC RUSLAND

Russen zijn bezeten door dit Nederlandse kunstwerk van een geduldig wachtend wezen

VK 10.07.2017 Een Amsterdamse kunstenares gaat geld verdienen aan een prominent tijdverdrijf van de Russische bevolking: wachten.

De Russen zijn al maanden bezeten van de Homunculus loxodontus, een beeld van een ingezakt wezen dat geduldig voor zich uit staart. Het kunstwerk van Margriet van Breevoort is zo populair dat een Russisch mediabedrijf nu de rechten heeft gekocht voor het gebruik. Binnenkort verschijnen er knuffels, mokken en een animatieserie met het Nederlandse wezen.

LUMC

LUMC

Het origineel staat in het Willem-Alexander Kinderziekenhuis in Leiden. Of beter gezegd: het zit daar. Want zitten is het enige dat de loxodontus doet. Achteruitzakken, handen in elkaar, zwijgen. En vooral niet wanhopen.

De Russen zijn al maanden bezeten van de Homunculus loxodontus, een beeld van een ingezakt wezen dat geduldig voor zich uit staart

Digitaal bereikte hij begin dit jaar Rusland. ‘Zjdoen’, doopten de Russen hem: de wachtende. Op het Russische internet groeide Zjdoen uit tot de bedaarde held van een land vol ongemakken. De invloedrijke zakenkrant Vedomosti riep hem uit tot nieuw nationaal symbool.

‘Mij is verteld dat het met de Russische mentaliteit te maken heeft’, verklaart Van Breevoort (27) het Russische succes van Zjdoen door de telefoon. ‘Mensen moesten na de Sovjet-Unie zo lang op alles wachten dat wachten een deel van hun leven geworden is.’

© Instagram

Dat is nog steeds zo, getuige de gephotoshopte verschijningen van Zjdoen. In het postkantoor, starend naar de balies die allemaal gesloten zijn wegens lunchpauze. In de auto, wachtend tot de overheid eindelijk eens iets doet aan de kraters in de snelweg. Op een bevroren rivier, een zakcentje bij elkaar vissend boven op het ontoereikende pensioen.

Op dit moment wacht Zjdoen met veel Russen op warm water: elke zomer gaat de warmwaterkraan een paar weken dicht voor onderhoud. Ongemakkelijk voor inwoners van Moskou, waar het al weken niet echt wil zomeren.

Mensen moesten na de Sovjet-Unie zo lang op alles wachten dat wachten een deel van hun leven geworden is, aldus van Breevoort.

©

Zelf werd Van Breevoort twee weken geleden geconfronteerd met de Russische wachtcultuur, toen ze in Moskou was om interviews te geven aan de Russische pers en het contract te ondertekenen met het Russische mediabedrijf CD Land. ‘In het verkeer zag ik het al – niet normaal. Het stond helemaal vast.’

Ze vindt de Russische waardering ‘hartstikke leuk’. De opbrengsten uit het contract gaan haar bestaan als kunstenaar vergemakkelijken, verwacht ze. ‘Het is taboe in de kunstwereld om werk zo te commercialiseren. Maar voor mij betekent het dat ik meer kunst kan maken.’

Het is volgens Van Breevoort nog niet bekend wanneer de animatieserie verschijnt. Daarop zullen de Russen dus nog even moeten wachten.

Het is taboe in de kunstwereld om werk zo te commercialiseren. Maar voor mij betekent het dat ik meer kunst kan maken, aldus van Breevoort.

Volg en lees meer over:  BEELDENDE KUNST  LEVEN   RUSLAND   KUNST

Homunculus Loxodontus – Wikipedia

Homunculus loxodontus – Wikipedia

Homunculus Loxodontus nu te zien in LUMC

Hoe een Nederlands kunstwerk een Russische internethit werd

Meer afbeeldingen voor Homunculus loxodontus, Margriet van Breevoort

Dutch hospital’s monster sculpture a surprise hit in Russia | NL Times

Homunculus Loxodontus – Margriet van Breevoort

Leidsch Dagblad – Mormel uit ‘Beelden in Leiden’ verovert de wereld

Nederlands kunstwerk internetsensatie in Rusland – RTL Nieuws

Zoekopdrachten gerelateerd aan Homunculus loxodontus, Margriet van Breevoort

margriet breevoort

homunculus loxodontus lumc

zjdoen

zhdun

margriet van breevoort rusland

zdhun

homunculus loxodontus meme

ждун

Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Volgende

‘Reddingsmissie’ om de schatten uit het iconische rampschip de Titanic en Isidor en Ida Straus juli 5, 2017

Posted by jandewandelaar in Titanic.
Tags: , , , ,
add a comment
AD 05.07.2017

AD 05.07.2017

De film de Titanic, met de befaamde scéne waarin actrice Kate Winslet en acteur Leonardo diCaprio smoorverliefd en met hun armen wijd op de voorsteven staan, werd een van de grootste kaskrakers aller tijden.

Het Amerikaanse bedrijf Premier Exhibitions bezit de eigendomsrechten van de voorwerpen. Maar de onderneming is failliet en zit met een schuld van 10 miljoen euro. Om de schuldeisers af te betalen wil Premier Exhibitions de schatten uit de Titanic veilen.

Regisseur James Cameron wil schatten van de Titanic redden

AD 05.07.2017 James Cameron, de regisseur van de kaskraker Titanic, begint een ‘reddingsmissie’ om de schatten uit het iconische rampschip veilig te stellen. Het wrak ligt nog altijd op de bodem van de oceaan. Maar de meeste spullen zijn van boord gehaald en opgeslagen.

Handschoenen uit de Titanic © AD/Stijn Hustinx © RV

Het Amerikaanse bedrijf Premier Exhibitions bezit de eigendomsrechten van de voorwerpen. Maar de onderneming is failliet en zit met een schuld van 10 miljoen euro. Om de schuldeisers af te betalen wil Premier Exhibitions de schatten uit de Titanic veilen.

Cameron (62) wil dat verhinderen. De Canadese filmmaker moet er niet aan denken dat bijvoorbeeld rijke Chinezen, Russen of Arabieren de  juwelen, kleding en serviezen opkopen. Hij vindt dat alle spullen thuishoren in een museum in Belfast, waar het wereldberoemde schip is gebouwd.

De relikwieën zijn bij elkaar zeker 188 miljoen euro waard. Maar Cameron is erg begaan met de overblijfselen, zei een ingewijde tegen Britse media. ,,Hij heeft een emotionele band met het schip en hij heeft het geld en de macht om dit voor elkaar te krijgen.”

Groen duikbootje

Het verhaal van de Titanic leest als een spannend jongensboek, al loopt het slecht af, aldus Michiel van Groesen, hoogleraar maritieme geschiedenis.

Een theekopje dat door passagiers aan boord van de Titanic werd gebruikt © AP

De Canadees verfilmde het verhaal van de Titanic in een gelijknamig liefdesdrama, dat in 1997 goed was voor maar liefst elf Oscars. Om inspiratie op te doen, was Cameron meerdere keren in een groen duikbootje afgedaald naar het wrak. De film, met de befaamde scéne waarin actrice Kate Winslet en acteur Leonardo diCaprio smoorverliefd en met hun armen wijd op de voorsteven staan, werd een van de grootste kaskrakers aller tijden.

De collectie omvat de meest uiteenlopende voorwerpen, van de kolen waarmee de scheepsmotor werd gestookt tot leren tassen, ringen, schoenen, kleding en brillen van de opvarenden. Maar ook versieringen uit het restaurant van de eerste klasse en een bronzen engeltje dat de trap in het hart van de Titanic sierde. Al mist dat wezentje een voetje.

Dat Cameron nu probeert om de overblijfselen uit de handen van handelaren te redden, is een goede zaak vindt Michiel van Groesen, hoogleraar maritieme geschiedenis aan de Universiteit Leiden, begrijpelijk. ,,Het verhaal van de Titanic leest als een spannend jongensboek, al loopt het slecht af. De spullen uit het schip zijn zo waardevol geworden dat zij haast voldoen aan de criteria voor werelderfgoed. Zoiets mag niet worden geveild.”

Enorme belangstelling

Een deel van de collectie voorwerpen zijn deze bankbiljetten © AP

Premier Exhibitions kreeg de rechten op de goederen dertig jaar geleden in handen en liet alle juwelen, kleding en servies uit het wrak halen. Er is een enorme belangstelling voor, bleek vorig jaar bij een tentoonstelling in Las Vegas. Mensen vergaapten zich aan onder meer een blauw-wit gestreepte pyjama, vrachtpapieren van een kanarie in een kooitje en een paar nooit gedragen witte handschoenen.

Ook de bezittingen van de opvarenden die de ramp hebben overleefd zijn mateloos populair. Een bontjas van een serveerster uit de eerste klasse bracht bij een veiling meer dan twee ton op. Voor een minuscule cracker uit het overlevingspakket van de reddingsboot werd volgens het veilinghuis Henry Aldridge & Son 20.000 euro neergeteld.

De Titanic vertrok in 1912 vanuit het Engelse Southampton naar New York. Voor vertrek pochte de bouwer nog dat zijn vaartuig zo goed was dat het niet kon zinken. Drieduizend arbeiders hadden eraan gewerkt op de werf Harland & Wolff, destijds het kloppende hart van de wereldwijde scheepsbouw.

Er was een speciaal dok nodig, want nooit eerder was een schip van 259 meter lang, 39 meter breed en ruim 13 meter hoog gebouwd. Maar op 400 mijl uit de kust van Newfoundland ramde de Titanic een ijsberg en zonk naar de bijna vier kilometer diep gelegen oceaanbodem. Ruim 1500 van de 2224 passagiers aan boord overleefden de ramp niet.

Handen ineen geslagen

Cameron heeft de handen ineen geslagen met Robert Ballard, die in 1985 bij toeval het wrak van de Titanic ontdekte tijdens een zoektocht naar gezonken onderzeeërs. Ook het Nationaal Maritiem Museum in Greenwich en de Royal Geographic Society zijn aangesloten bij Camerons ‘reddingsoperatie’ van de ruim 5500 spullen.

Eerder pleitte de oceanograaf David Gallo, die in 2010 een expeditie leidde om de rampplek in kaart te brengen, er al voor om de spullen uit de Titanic in een museum onder te brengen. ,,Elk voorwerp, elke letter en elke foto vertelt een verhaal. Het is tijd dat deze objecten te zien zijn voor het publiek en de logische plek daarvoor is Groot-Brittannië.”

Ondertussen blijft het noodlot de Titanic tarten. In 2010 ontdekten biologen de bacterie Halomonas titanicae. Het organisme blijkt dol op roest en vreet het wrak langzaam weg.

Elk voorwerp vertelt een verhaal. Het is tijd dat deze objecten te zien zijn voor het publiek, aldus David Gallo, oceanograaf.

Een gouden armband, met de naam Amy bezet met diamanten © AP

Titanic (schip, 1912) – Wikipedia

De RMS Titanic was het tweede van een drietal luxeschepen uit de Olympic-klasse, die een groot deel van het trans-Atlantisch verkeer moesten verwerken.

Wilhelm Gustloff · ‎Britannic · ‎Olympic (schip, 1911)

Titanic-regisseur doet bod op schatten uit het schip

Meer voor titanic

RMS Titanic – Wikipedia

Titanic (1997) – IMDb

Titanic – Spreekbeurten.info

Nieuwe theorie: Titanic zonk door brand en niet door ijsberg …

Voor bijna een ton een toeristische duik naar de Titanic | Wetenschap …

Titanic – Facts & Summary – HISTORY.com

Titanic: Machine Learning from Disaster | Kaggle

titanic movie

titanic 1997

titanic overlevenden

titanic cast

titanic 2

titanic spreekbeurt

titanic turkije

titanic song

Meer afbeeldingen

Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Volgende

Titanic Schip, 1912

De RMS Titanic was het tweede van een drietal luxeschepen uit de Olympic-klasse, die een groot deel van het trans-Atlantisch verkeer moesten verwerken. Het schip was eigendom van de rederij White Star Line, en werd gebouwd in Belfast. Wikipedia

Lengte: 269 m

Diepgang: 10 m

Kiel gelegd: 31 maart 1909

Te waterlating: 31 mei 1911

BouwlocatieBelfast

OntwerperThomas Andrews

zoek ook naar

Nog 15+ weergeven

Britannic

Olympic

Lusitania

Carpathia

Feedback

Resultaten weergeven over

Titanic (Film uit 1997)

Releasedatum: 15 januari 1998 (Nederland)

Regisseur: James Cameron

The Owner Of Macy’s And His Wife Were Onboard The Titanic. The Reason They Stayed Behind Will Break Your Heart.

Isidor and Ida Straus

By Evie Zimmerman

In 1871, German-American businessman Isidor Straus, who would later become co-owner of Macy’s department store, married Rosalie ‘Ida’ Blun. The couple went on to have seven children and enjoyed a happy marriage together. They remained utterly devoted to one another right until the end.

Wedding Portrait of Isidor and Ida Straus:

Wikipedia

When Isidor travelled on business, he and Ida would exchange letters daily. In the winter of 1911/1912, the happy couple visited Europe for a number of months. When the time came to return home, a coal strike in England resulted in their original passage being diverted to another ship – the doomed Titanic.

“I will not be separated from my husband. As we have lived, so will we die, together.”

Wikipedia

As the ship began to sink following a doomed collision with an iceberg in the early hours of April 15th 1912, passengers were faced with the terrible reality that there were not nearly enough lifeboats to save everyone onboard.

As a first-class passenger Ida was offered a space in a lifeboat, but she refused to leave the ship without her husband. When it was clear that Ida would not leave Isidor behind, he too was offered a seat. Isidor refused to board a lifeboat when there were so many women and children still aboard the ship.

When it became clear that the couple would not be leaving the sinking ship, Ida insisted that her newly hired English maid, Ellen Bird take her space instead. Handing over her fur coat, she stated that she would not need it before saying “I will not be separated from my husband. As we have lived, so will we die, together.”

 

Next ›

Isidor and Ida were last seen standing on the deck, arm in arm.

Wikipedia

Isidor Straus’ body was recovered, but Ida was never found. His body was first buried in the Straus-Kohns Mausoleum in a Brooklyn cemetery before being moved to the Straus Mausoleum in Woodlawn Cemetery in the Bronx. A cenotaph stands outside the mausoleum with a quote from the Song of Solomon (8:7) dedicated to the devoted couple:

Many waters cannot quench love – neither can the floods drown it.

The couple were further immortalised in the 1997 hit movie ‘Titanic’. They are the couple seen lying on a bed holding hands as the ship goes down.

Isidor and Ida were just two out of more than 1,500 people who died when the Titanic sank. Less than a third of the passengers onboard survived, with stark differences in survival rates amongst the different classes.

 

Stadsherstel 2.0 Den Haag juni 20, 2017

Posted by jandewandelaar in Uncategorized.
Tags: , , , , , , , , , , ,
add a comment

Al 40 jaar een stille kracht

AD 20.06.2017   De organisatie zorgt er al 40 jaar voor dat toonaangevende monumenten als distilleerderij Van Kleef, de brandweerkazerne in Scheveningen en de Julianakerk worden van de slopershamer. Maar bij het grote publiek is Stadsherstel nog onbekend.

Stadsrijschool Den Haag © JACQUES ZORGMAN

Van Kleef distilleerderij © Google Streetview

Brandweerkazerne Duinstraat © ADHC

In het centrum van Den Haag stond in de jaren 70 van de vorige eeuw bijna ‘het motorblok’. Dit was een nieuwbouwplan van de bekende Italiaanse architect Nervi. Het doel: de kale vlakte in het Spuikwartier vullen met een kolos.

,,Daar moeten we iets tegen doen”, dacht een groep prominente Hagenaars. Onder hen een bankier bij Van Lanschot, directeur Sijthoff van de Haagsche Courant en uitgever Voorhoeve. Zij waren bezorgd over de zieltogende staat waarin de binnenstad verkeerde. Veel straten waren dichtgetimmerd, niemand wilde er wonen, alles ging tegen de vlakte. Het was 1974 en vijf voor twaalf voor het centrum. Om de verwaarlozing te stoppen werd het Monumentenfonds opgericht, dat in 1977 zou overgaan in Stadsherstel.

Voor de huidige directeur Bernard Ferf Jentink, toevallig geboren in 1974, is die oude tijd moeilijk voor te stellen. Den Haag is nu booming, appartementen in het centrum zijn enorm in trek en veel monumenten zijn opgeknapt. Dat is de verdienste van Stadsherstel, 40 jaar geleden nog een roepende in de woestijn, maar ook van organisaties als Vrienden van Den Haag en de stichting voor Herstel van Industrieel Erfgoed SHIE.

De eerste aankoop was de Oude Molstraat, die er het ergste aan toe was. Daarna volgden zo’n veertig panden. Ferf Jentink: ,,Bekend was de actie voor behoud van de Stadsrijschool aan de Kazernestraat. Daar zijn we nog mee op tv geweest. We hebben de eerste prijs van de BankGiro Loterij net niet gewonnen.”

Andere ‘hoogtepunten’ zijn de brandweerkazerne aan de Duinstraat en de Julianakerk in Transvaal. De oude distilleerderij van Van Kleef aan de Lange Beestenmarkt werd een internationale toeristische trekpleister. In het oudste telefoonboek van Den Haag uit 1887 had het bedrijf nummer 1. Nu is het de laatste stoomdistilleerderij in de stad.

Havenkantoor Goudriaankade

Het voormalige bierdepot De Drie Hoefijzers aan de Zwetstraat. Onderzoek bracht hier verrassende zaken aan het licht. © Remco Remlicht

Zwak
Ferf Hentink heeft een zwak voor aankopen als het oude Havenkantoor aan de Goudriaankade. ,,Dat is een schatje. Ik heb een foto ervan als screensaver.” Stadsherstel trok zich ook het lot aan van de oude Augustinusschool aan de Tenierstraat in de Schilderswijk. Een school waar veel Hagenaars herinneringen aan hebben. Op het feest van het 40-jarig bestaan vertelde Ferry Mingelen dat zijn neefjes er op school zaten. Het is een de laatste oudere gebouwen in de wijk. Ferf Jentink: ,,Het stond er jaren maar te verkrotten. Binnenkort is er een kijkdag.”

Stadsherstel koopt bedreigde monumenten of beeldbepalende panden aan en geeft ze een nieuwe bestemming. ,,We doen eerst een historisch en bouwkundig onderzoek”, aldus de directeur.

Trots wijst hij op de recente aankoop, het voormalige bierdepot De Drie Hoefijzers aan de Zwetstraat bij station Hollands Spoor. Hier bracht het onderzoek verrassende dingen aan het licht. Zo zijn er kleurrijke tegeltableau’s ontdekt uit de Jugendstil. Dit was vorige eeuw het grootste bierdepot van brouwerij De Drie Hoefijzers, die ook vestigingen had in Delft en Rotterdam. In de tijd dat er geen koelkasten bestonden, werden de bierfusten op een aparte manier koel gehouden. ,,Dat ging met ijsblokken, die werden gestort in twee betonnen bakken op de eerste verdieping. Via luchtschachten ging de koele lucht naar beneden. Die bakken zijn er nog. We hebben ook de flessenkelder uitgegraven.”

Gesprekken
Stadsherstel wil die rijke historie straks zichtbaar te maken. ,,We zijn in gesprek met een bakkerij. Mogelijk komt er een glazen vloer en in de oude betonbakken kan het meel worden opgeslagen.”

Wethouder Wijsmuller woont in de Rivierenbuurt. Hij heeft gezien hoe het oude bierdepot in verval raakte. Eerst zat er een houthandel in en later een autosloopbedrijf. Hij heeft ooit geprobeerd om het depot zelf te kopen met een paar anderen die hij kende van culturele broedplaats De Illusie. ,,Maar de vraagprijs was absurd”, herinnert hij zich.

De wethouder wordt blij van de plannen met het pand. Hij merkt dat er in de gemeenteraad steeds meer discussie komt over karakteristieke panden. ,,Zoals laatst over het behoud van kerken. Stadsherstel kan daar een rol bij spelen. Kijk maar naar de Julianakerk. Het is een opgave van formaat om zo’n gebouw te exploiteren. Daar ben ik erkentelijk voor.”

Als dank komt de wethouder met een persoonlijk cadeau. Op familiebezoek in het Brabantse Rosmalen vond hij een origineel glas van de Bredase brouwer De Drie Hoefijzers. Een herinnering aan de tijd dat er treinen met biervaten voor de deur van het pand aan de Zwetstraat stopten. De rails zijn allang verdwenen, maar het monument gaat weer bruisen. ,,We mogen dat wel meer uitventen. Betrekkelijk weinig mensen kennen ons, maar vinden het leuk als ze horen wat we doen. Het is tijd voor Stadsherstel 2.0”, aldus Ferf Jentink.

Roofkunst 2e WO uit Buenos Aires in Argentinië juni 20, 2017

Posted by jandewandelaar in Uncategorized.
Tags: , , , , , ,
add a comment

Roofkunst

Op donderdag 8 juni trof de politie de verzameling aan bij de huiszoeking in een buitenwijk van de hoofdstad Buenos Aires in Argentinië.

Ze werden gevonden in het huis van een verzamelaar in de wijk Beccar en behoorden tijdens de Tweede Wereldoorlog waarschijnlijk toe aan hooggeplaatste Duitse nazi’s. Het gaat om originele voorwerpen, niet om imitaties, meldt AP.

Het gaat om zo’n 75 objecten, waaronder een buste van Adolf Hitler, een medisch instrument om schedels te meten en vergrootglazen. Ook vond de politie een aantal zwart-witfoto’s. Op sommige foto’s is Hitler te zien die een vergrootglas gebruikt. Volgens historici gaat het om originele stukken uit het nazi-tijdperk.

De politie vond de geheime ruimte achter een boekenkast. De autoriteiten kwamen de verzameling op het spoor na een tip van de internationale politiedienst Interpol, nadat een van de objecten was tentoongesteld bij een kunstcollectie. De eigenaar is nog niet geïdentificeerd.

De politie onderzoekt hoe de objecten in Argentinië zijn beland. Het meest aannemelijke is dat nazi’s de objecten meenamen na de Tweede Wereldoorlog.

Bevriende dictators

Duizenden nazi’s vluchtten na de oorlog naar Latijns-Amerikaanse landen, zoals Argentinië, Brazilië en Chili. Daar werden zij opgevangen door bevriende dictators, onder wie Juan Perón, Hugo Banzer en Alfredo Stroessner.

75 originele nazi-voorwerpen gevonden in Argentijns huis

NU 20.06.2017 In een verborgen ruimte in een huis vlakbij de Argentijnse hoofdstad Buenos Aires heeft de politie waarschijnlijk de grootste verzameling nazi-voorwerpen in de geschiedenis van het land gevonden.

Er werd onder andere een borstbeeld van Adolf Hitler aangetroffen. Ook was er een medisch apparaat waarmee schedels gemeten konden worden en waren er vergrootglazen in verpakkingen waar hakenkruizen op afgebeeld staan.

In totaal gaat het om ongeveer 75 voorwerpen. Ze werden gevonden in het huis van een verzamelaar en behoorden tijdens de Tweede Wereldoorlog waarschijnlijk toe aan hooggeplaatste Duitse nazi’s. Het gaat om originele voorwerpen, niet om imitaties, meldt AP.

Onder de voorwerpen is waarschijnlijk ook een vergrootglas dat Hitler zelf nog heeft gebruikt, blijkt uit een foto die ook bij die ontdekking werd aangetroffen.

Het onderzoek naar de artefacten begon nadat autoriteiten kunstwerken van illegale herkomst aantroffen in een galerie in Buenos Aires. In het huis van de verzamelaar vonden ze vervolgens de nazi-voorwerpen.

De verzamelaar is niet opgepakt maar hij wordt wel nader onderzocht. De politie bekijkt ook hoe de voorwerpen het land zijn binnenkomen. Hoogstwaarschijnlijk hebben hooggeplaatste nazi’s ze meegenomen nadat zij na de Tweede Wereldoorlog naar het Zuid-Amerikaanse land waren gevlucht.

Lees meer over: Buenos Aires Argentinië

Verborgen kamer in Argentinië vol met nazi-voorwerpen

Telegraaf 20.06.2017 In een woning in de buurt van de Argentijnse hoofdstad Buenos Aires zijn tientallen nazi-voorwerpen gevonden. In de verborgen kamer van het huis lagen werden onder meer een buste van Hitler, elegante boxen met vergrootglazen en messen met swastika’s aangetroffen.

Ook werden er foto’s bij de voorwerpen gevonden waarop Hitler te zien was met een vergrootglas. De Argentijnse autoriteiten gaan ervan uit dat de voorwerpen na de Tweede Wereldoorlog zijn meegenomen door gevluchte nazi’s.

De politie startte eerder deze maand een onderzoek toen een galerie in Buenos Aires kunstvoorwerpen aanbod van een verdachte herkomst. Uiteindelijk kwamen ze uit bij een verzamelaar in de wijk Beccar. Daar deed de politie met een gerechtelijk bevel op 8 juni een inval.

De man is nog op vrije voeten. Zijn identiteit is ook nog niet vrijgegeven.

Foto: AP

Foto: AP

Foto: AP

Foto: EPA

Foto: AP

LEES MEER OVER; NAZI NAZI VOORWERPEN BUENOS AIRES

Grote nazi-verzameling ontdekt in Argentinië

Elsevier 20.06.2017 De Argentijnse politie heeft in een verborgen ruimte van een huis tientallen nazi-artefacten ontdekt. Het is de grootste ontdekking van Tweede Wereldoorlog-objecten in de geschiedenis van het land.

Op donderdag 8 juni trof de politie de verzameling aan bij de huiszoeking in Béccar, een buitenwijk van de hoofdstad Buenos Aires. Het gaat om zo’n 75 objecten, waaronder een buste van Adolf Hitler, een medisch instrument om schedels te meten en vergrootglazen. Ook vond de politie een aantal zwart-witfoto’s. Op sommige foto’s is Hitler te zien die een vergrootglas gebruikt. Volgens historici gaat het om originele stukken uit het nazi-tijdperk.

Interpol

De politie vond de geheime ruimte achter een boekenkast. De autoriteiten kwamen de verzameling op het spoor na een tip van de internationale politiedienst Interpol, nadat een van de objecten was tentoongesteld bij een kunstcollectie. De eigenaar is nog niet geïdentificeerd.

Lees ook: In Oostenrijk is nog altijd onderhuidse sympathie voor nazi’s

De politie onderzoekt hoe de objecten in Argentinië zijn beland. Het meest aannemelijke is dat nazi’s de objecten meenamen na de Tweede Wereldoorlog.

Bevriende dictators

Duizenden nazi’s vluchtten na de oorlog naar Latijns-Amerikaanse landen, zoals Argentinië, Brazilië en Chili. Daar werden zij opgevangen door bevriende dictators, onder wie Juan Perón, Hugo Banzer en Alfredo Stroessner.

Na het onderzoek worden de objecten vermoedelijk tentoongesteld in het Holocaust Museum van Buenos Aires.

  Milan Bruynzeel (1991) is sinds februari 2017 stagiair op de webredactie. Momenteel studeert hij European Studies aan de Haagse Hogeschool.

 

 

Kunstenaar Teun van Staveren uit Delft juni 19, 2017

Posted by jandewandelaar in Uncategorized.
Tags: , , , , ,
add a comment

Romeinse voorstellingen, gewoon in Delft gemaakt. Kunstenaar Teun van Staveren is de enige Nederlander die deze speciale werken vervaardigt.

Van Staveren maakt furore met Romeinse werken

AD 18.06.2017 Als je aan de eettafel zit, kijken tientallen Romeinse helden je vanuit de hoek van de woonkamer aan. Aan het plafond hangen zwevende dansers van giethars en aan de muur hangen schilderijen van het Libanese Baalbek. Welkom in het atelier en soms ook de expositieruimte van Teun van Staveren.

De Delftse kunstenaar exposeert momenteel in het Rijksmuseum van Oudheden, waar tot 17 september de tentoonstelling Casa Romana te zien is. Hier bieden een collectie archeologische voorwerpen, schilderijen en modern design de bezoeker een kijkje in het rijke leven van de bewoners van een chique Romeinse stadsvilla.

Aan de wand van deze villa hangen de schilderijen van Van Staveren. Stukken die de indruk wekken dat ze in de Romeinse tijd zijn geschilderd, maar niets is minder waar. De werken zijn 15 to 20 jaar geleden tot stand gekomen, toen Teun zijn fantasie over het Romeinse leven de vrije loop gaf in zijn Delftse atelier.

© Fred Leeflang

Wat je op deze percelen ziet is mijn fantasie, geïnspireerd door observaties in vooral Rome en Pompeï, aldus Teun van Staveren.

Pompeï
Deze ‘Romeinse fase’ kwam niet zomaar uit de lucht vallen. In 1981 bracht hij een jaar door in Rome en toen heeft hij de Romeinse kunst goed kunnen bestuderen. ,,Wat je op deze percelen ziet is mijn fantasie, geïnspireerd door observaties in vooral Rome en Pompeï. Als klein jongetje was ik al gefascineerd door kunst en archeologie uit de klassieke oudheid. Op een dag besloot ik zelf een Romeins huis te maken. Dat project bleek iets te ambitieus op die leeftijd. Nu zijn mijn schilderijen onderdeel van een grote presentatie over het Romeinse leven. Wie had dat ooit gedacht?” zegt Van Staveren.

Hij is tot dusverre de enige Nederlandse kunstenaar die Romeinse werken maakt. ,,In Nederland vind je bijna geen originele Romeinse schilderijen. Dan zou je naar Italië moeten gaan. De directeur van het museum heeft er echter voor gekozen mijn werk tentoon te stellen, wat ik natuurlijk geweldig vind.”

Van Staveren werkte jarenlang als archeoloog en volgde een postdoctorale opleiding in restauratie van architectuur en kunstwerken. In 1987 nam hij ontslag om zich te richten op wat hij het liefste doet: schilderen en beeldhouwen.

In 2000 werd hij wat hij vandaag ook nog is: vrij kunstenaar. Sindsdien heeft hij op tal van plekken geëxposeerd. ,,Het is de beste keuze in mijn leven geweest. Ik wil graag dingen maken die ik zelf mooi vind, zonder na te denken over of het iets opbrengt of niet. Ik haal voldoening uit de blijdschap van mensen die mijn werk bewonderen. Ik wil dit altijd blijven doen.”

kunstenaar Teun van Staveren © Fred Leeflang

Minder overlast illegale graffiti in Den Haag juni 8, 2017

Posted by jandewandelaar in Uncategorized.
Tags: , , , ,
add a comment
Transvaalwijk Den Haag

Transvaalwijk Den Haag

https://kunstwijk.wordpress.com/2013/04/01/kunst-op-de-la-reyweg-transvaalwijk-den-haag/

Minder overlast door illegale graffiti in De nHaag

Den HaagFM 08.06.2017 Het openen van plekken in de stad waar legaal graffiti kan worden gespoten, lijkt ervoor te zorgen dat er steeds minder overlast is door illegale graffiti. Zo hoeft de gemeente veel minder graffiti van objecten in de openbare ruimte te verwijderen. De oppervlakte daarvan halveerde vorig jaar bijna ten opzichte van 2015.

De gemeentelijke schoonmaakregeling, waaraan pandeigenaren gratis kunnen deelnemen, bewijst ook zijn nut. Het aantal panden waarvoor contracten zijn gesloten nam toe tot van 5.937 eind 2015 naar 6.111 op 31 december 2016. Omdat er ook nog steeds pandeigenaren zijn die weigeren om graffiti te verwijderen, ook al kunnen ze deelnemen aan de schoonmaakregeling, komt er een nieuwe regeling waarmee zij gedwongen kunnen worden graffiti te verwijderen.

In samenwerking met The Hague Street Art zijn, juist om illegale graffiti tegen te gaan, legale graffitilocaties aangewezen. Zo is in Segbroek op dertig transformatorhuizen graffitikunst aangebracht. De omwonenden werden daarbij betrokken. Een plan om op enkele in het oog springende gebouwen beeltenissen van Haagse iconen aan te brengen, kan nog niet worden uitgevoerd. Het blijkt lastig om geschikte gevels te vinden en afspraken te maken met de eigenaren.…lees meer

Gerelateerd;

Politiebureau Hoefkade vol met graffiti

5 september 2013

Meer respect voor graffiti

29 juli 2010

Legale graffitilocatie aan de Mient

7 mei 2013

Haagse Rotterdamsebaan versierd met grafitti mei 31, 2017

Posted by jandewandelaar in Uncategorized.
Tags: , , , , ,
add a comment

Afzetting Rotterdamse baan ondergespoten met graffiti

Den HaagFM 31.05.2017 Leerlingen van het Stanislascollege in Rijswijk mochten woensdag legaal graffiti spuiten. Dat deden zij in Den Haag op een afzetting die bij de aanleg van de Rotterdamsebaan hoort.

De Rotterdamsebaan, de nieuwe ontsluitingsweg van Den Haag, verbindt knooppunt Ypenburg met de Centrumring. En de aanleg van zo’n project is niet bepaald mooi te noemen. Het leidt tot wat visuele overlast zoals opengebroken wegen en bouwverkeer. Daarom werd er een houten afscherming geplaatst. Maar Marita van der Meer van het Satislascollege vond dat niet bepaald mooi. “Ik fiets hier elke dag langs”, vertelt de docente. “En op een dag dacht ik dat onze leerlingen die wand wel kunnen opleuken. Ik heb de aannemer gebeld en die was meteen enthousiast.”

De leerlingen mochten zelf een ontwerp maken en die dan op de wand spuiten. Zo ook Joey, die vol creativiteit zijn eigen naam spuit. “Ik mag dit legaal doen. Dat is echt heel leuk”, lacht hij. De weg heet de Rotterdamsebaan, maar daar moet natuurlijk een Haags tintje aan worden gegeven. Daarom staat er, in fel groen/geel, Rottâhdamsuhbaan. …lees meer

Legaal graffiti spuiten om de aanleg van de Rotterdamsebaan wat mooier te maken

OmroepWest 31.05.2017 Leerlingen van het Stanislascollege in Rijswijk mochten woensdag legaal graffiti spuiten. Dat deden zij op een afscherming die bij de aanleg van de Rotterdamsebaan hoort.

De Rotterdamsebaan, de nieuwe ontsluitingsweg van Den Haag, verbindt knooppunt Ypenburg met de centrumring. En de aanleg van zo’n project is niet bepaald mooi te noemen. Het leidt tot wat visuele overlast zoals opengebroken wegen en bouwverkeer.

Daarom werd er een houten afscherming geplaatst. Maar Marita van der Meer van het Stanislascollege vond ook die afscherming niet bepaald mooi. ‘Ik fiets hier elke dag langs’, vertelt de docente cultuur aan Omroep West. ‘En op een dag dacht ik dat onze leerlingen die wand wel kunnen opleuken. Ik heb de aannemer gebeld en die was meteen enthousiast!’

Rottâhdamsuhbaan

De leerlingen mochten zelf een ontwerp maken en die dan op de wand spuiten. Zo ook Joey, die vol creativiteit zijn eigen naam spuit. ‘Ik mag dit legaal doen. Dat is echt heel leuk’, lacht hij. De weg heet in de volksmond de Rotterdamsebaan, maar daar moet natuurlijk een Haags tintje aan gegeven worden. Daarom staat er, in fel groen/geel, Rottâhdamsuhbaan.

Meer over dit onderwerp: ROTTERDAMSEBAAN DEN HAAG RIJSWIJKSTANISLASCOLLEGE GRAFFITI

Huize Frankendael – tentoonstelling ‘Wild care, tame neglect’ mei 30, 2017

Posted by jandewandelaar in Uncategorized.
Tags: , , , ,
add a comment

De kunstenaar die één met het park werd

Trouw 30.05.2017 Om uit de tentoonstellingssleur te breken, besloot kunstenaar Edward Clydesdale Thomson (1982) twee jaar lang op één plek te werken. Dat werd Huize Frankendael, een achttiende-eeuwse buitenplaats in de Amsterdamse Watergraafsmeer.

Edward Clydesdale Thomson draagt een uniform. Een schort tot aan zijn knieën, een jasje met het patroon van een stalen hek erop gedrukt, en een grijs t-shirt met betonpatroon. Het is zijn kunstenaarsuniform, waarmee hij net als de tuinman en de bediening in het restaurant in functie herkenbaar is. Hij draagt het bij de rondleidingen over het terrein van de vroegere buitenplaats Frankendael in Amsterdam.

Thomson is daar sinds mei vorig jaar zeker drie dagen per week aan het werk. Hij maakt niet alleen fysieke kunstwerken, zoals het hek rond de vijver waar we straks langskomen, hij nodigt ook andere kunstenaars uit voor optredens of workhshops met het publiek, en hij schrijft teksten.

Die komen op de website, samen met de foto’s die hij maakt, vertelt Thomson in de tuin, soms overstemd door rondom nestelende blauwe reigers. “Het zijn overdenkingen over mijn ervaringen hier, associaties, ideeën. Ik besloot die teksten voor te lezen aan belangstellenden, misschien is het het begin van een nieuw kunstwerk.”

Kaarsrechte paden

Huize Frankendael wordt sinds 2008 commercieel geëxploiteerd. Er is een restaurant in het achttiende-eeuwse pand, de andere kamers en het koetshuis zijn te huur voor vergaderingen en feesten. De tuin erachter, met kegelvormig gekapte dennen en kaarsrechte paden, staat open voor iedereen. Daarnaast stimuleert en financiert de Frankendael Foundation kunstenaars om in en om het huis te exposeren. Zo werd ook Thomson er gevraagd om een tentoonstelling te maken.

Thomson groeide op in Schotland, en kwam na kunstacademies in Glasgow en Kopenhagen in Nederland terecht. Hij maakt vaak installaties en films over de door mensen getemde natuur: bij de Rijksakademie in Amsterdam maakte hij een installatie waarbij hij tuinhekken in de expositieruimte zette, zijn kunstwerken, metalen frames van huizen en gebouwen, stonden in de tuin, het raam van de expositieruimte haalde hij weg.

Hij verwondert zich in zijn werk over de beperkingen die mensen zichzelf en de dieren en planten opleggen in openbare ruimtes, en over de vrijheden. Hoe gaan mensen met hun omgeving om, wat doen ze in een park of dierentuin? Wat zoeken ze er, welke ingrepen passen ze toe?

De jaren na zijn afstuderen voelde Thomson zich vaak bekneld door het keurslijf van kortdurende tentoonstellingen in een kleine ruimte. Hij dacht aan Little Sparta, de tuin van beeldhouwer en dichter Ian Hamilton Finlay (1925-2006) in Schotland. Finlay maakte van de tuin zijn tentoonstellingsruimte en kon zo in eigen tempo en naar eigen inzicht werken, exposeren en de ruimte aanpassen. In plaats van die eenmalige tentoonstelling te maken, besloot Thomson, in overleg met de conservator, twee jaar lang op Frankendael aanwezig te zijn.

Edward Clydesdale Thomson © Patrick Post

Wild en tam

Thomsons project heet ‘Wild care, tame neglect’, een woordenspel met de tegenstellingen wild en tam, en zorg en verwaarlozing. Naast het fysiek maken en neerzetten van nieuwe kunstwerken horen ook zijn aanwezigheid, de rondleidingen en de website met logboek bij het kunstwerk.

Zijn betrokkenheid als kunstenaar maakt hem voor langere tijd onderdeel van het huis en de tuin – een zeldzaamheid in het snelle kunst- en galeriewereldje. In een verwilderd deel bouwde hij een schuur om zijn spullen op te slaan, daar is kort geleden een kas naast gekomen, waarin hij kan werken. Ook het uniform hoort bij het project, hij liet het speciaal ontwerpen door kunstenaar Jason Coburn.

Thomson gaat voor naar een vijver, in het midden van de tuin. Er staat een klein laagje water in het bassin, rondom plastic reigers, de rug naar het water. Met hun bek dragen ze samen een gesloten ketting van zwarte plastic vissen en krabbenscharen. De dieren vormen een hek rondom de vijver.

De kunstenaar leest voor. Over de vijver, waar hij een eenvoudig hekje omheen ziet staan. Het is kapot. “Misschien is het mijn taak om dit hek te vervangen? Moet ik het maken of zal ik er iets anders voor in de plaats zetten?”

Even verderop vertelt hij hoe hij op een dag door de dierentuin liep, op zoek naar een oplossing voor het hek. Bij de terugweg stuit hij op een rij reigers. Ze staan naast elkaar, opportunistisch wachtend op de vis die voor de dierentuinvogels is bedoeld. Thomson: “Zijn zij het echte hek? Bepalen zij wat er tot de fictie van de dierentuin behoort, en wat er tot het drama van de werkelijkheid wordt toegelaten?”

Edward Clydesdale Thomson © Patrick Post

Reiger-en-vissenhek

Op de website is te zien hoe Thomson het reiger-en-vissenhek vervolgens maakte. Hoe hij experimenteerde met de materialen. “Of het een kunstwerk is of een functioneel ding, ik weet het niet. Maar ik vind het interessant om bezoekers die vraag ook mee te geven.”

Begin augustus staat er tóch een tentoonstelling op de agenda. Thomson: “Een overblijfsel van het oorspronkelijke plan. Het blijkt zo lastig om van die traditie af te wijken, mensen klampen zich er graag aan vast. Dus er komen een poster en een plattegrond. Waar het om gaat, is dat mensen hier komen en het project ervaren. Het is elke dag weer anders.”

Er komen meer zichtbare kunstwerken in de tuin, zo blijkt uit de rondleiding. Een metalen standaard die uit een grote heg moet komen, met waterbekkens voor de vogels en een brievenbus waarin bezoekers vragen en opmerkingen kunnen achterlaten voor de kunstenaar. En als tegenhanger van het klassieke beeld van Orpheus dat nu eenzaam langs de rand van de tuin staat, maakt hij een beeld van een tuinman. Diens kruiwagen heeft Thomson al in de schuur.

‘Wild care, tame neglect’ van Edward Clydesdale Thomson is nog tot oktober 2018 bezig in Huize Frankendael in Amsterdam. Via wildcaretameneglect.nl kan ook een afspraak worden gemaakt.

Geveltekst Golden Earring Haagse Terletstraat mei 1, 2017

Posted by jandewandelaar in Uncategorized.
Tags: , , , , , , , , ,
add a comment

Geveltekst Terletstraat

Op zaterdag 6 mei 2017 wordt op de gevel boven het portiek van de Terletstraat 13 de tekst ‘It’s always good to be back home’ onthuld.

Aansluitend wordt een mini-festival opgezet waar ook (ex-)leden van de Golden Earring aan zullen meewerken. Dit alles georganiseerd door Patrick Lejewaan van de naastgelegen tabakzaak Het Prijspaleis. Het festival vindt plaats op de hoek van de Terlet­straat en de Hulshorststraat.

De tekst wordt om 14.00 uur onthuld door Rinus Gerritsen himself. De viering duurt van 12.00 tot 17.00 uur.

In navolging van de Q65 wordt ook de Haagse rockband Golden Earring geëerd met een geveltekst. Er is al een begin gemaakt met het aanbrengen van een songtekst op de plek waar de bandleden ooit voor het eerst oefenden.

De kiem voor de band werd begin jaren zestig gelegd in de Terletstraat, vlakbij het Zuiderpark, waar bassist Rinus Gerritsen op nummer 13 woonde.

Op nummer 21 woonde Fred van der Hilst, de eerste drummer van de groep. In dat huis oefenden de muzikanten.

Gitarist George Kooymans woonde om de hoek in de Hulshorststraat 145. Zanger Frans Krassenburg in de Schaarsbergenstraat op nummer 154. De band heette toen nog The Tornadoes. Het nummer ‘Please go’, dat later de eerste single zou worden van ‘The Golden Earrings’, werd daar in de oefenruimte door de bandleden gecomponeerd.

programma 6 Mei festival Terletstraat

muurtekst Golden Earring Den Haag

Eerbetoon aan Golden Earring in de Terletstraat | Den Haag | AD.nl 05.04.2017

Haags eerbetoon aan de Earring | Heaven

Eerbetoon aan Golden Earring in de Terletstraat | Haaglanden – Drimble

Golden Earring – Startpagina | Facebook

Biografie | Golden Earring

zie ook Spreuken op de Haagse muren

zie ook 50 jaar Golden Earring in Haags Historisch Museum

zie ook Muurgedichten in de Haagse wijken

zie ook: Golden Earring-graffiti in Poeldijk gered

Gevel ‘Golden Earrings’ gered als museumstuk Bouwbedrijf Knaap 2015

Golden Earrings-muur in Poeldijk opnieuw beklad, maar dan met een …  OmroepWest 04.04.2015

Stuk muur met graffiti Golden Earrings verplaatst  Westlanders 30.03.2015

Golden Earringsmuur wordt uit gevel getrokken AD 28.03.2015

‘Golden Earrings’ verdwijnt van de muur HvN 18.02.2015

Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Volgende

zie ook: 6 mei onthulling geveltekst Golden Earring Haagse Terletstraat

Eerbetoon aan Golden Earring op Haagse woninggevel onthuld

OmroepWest 06.05.2017 Haagse muziektrots Golden Earring heeft sinds vandaag een eigen muurtekst. Het speciale eerbetoon is vandaag officieel onthuld.

De tekst is aangebracht op de gevel tussen nummer 11 en 21 in de Terletstraat in Den Haag. De plek is gekozen omdat bassist Rinus Gerritsen hier in het begin van de zestiger jaren woonde. Het is de plek waar de bandleden ooit voor het eerst oefenden.

Het citaat op de muur komt uit een van hun eigen nummers van de band. De tekst luidt: ‘It’s always good to be back home’.

Meer over dit onderwerp: GOLDEN EARRING MUURTEKST

Drukte bij onthulling geveltekst Golden Earring (fotoserie)

Den HaagFM 06.05.2017 In navolging van de Q65 Is zaterdag ook de Haagse rockband Golden Earring geëerd met een geveltekst. Op de plek waar de bandleden ooit voor het eerst oefenden, is een citaat uit een van hun songs op de muur onthuld door wethouder Joris Wijsmuller van Cultuur.

De kiem voor de band werd begin jaren zestig gelegd in de Terletstraat, vlakbij het Zuiderpark, waar bassist Rinus Gerritsen op nummer 13 woonde. Op nummer 21 woonde Fred van der Hilst, de eerste drummer van de groep. In dat huis oefenden de muzikanten.

Gitarist George Kooymans woonde om de hoek in de Hulshorststraat 145. Zanger Frans Krassenburg in de Schaarsbergenstraat op nummer 154. De band heette toen nog The Tornadoes. Het nummer ‘Please go’, dat later de eerste single zou worden van ‘The Golden Earrings’, werd daar in de oefenruimte door de bandleden gecomponeerd.

Zaterdag werd op de gevel boven het portiek de tekst ‘It’s always good to be back home’ onthuld. Aansluitend was er een concert waar ook (ex-)leden van de Golden Earring aan meewerkten. Honderden mensen kwamen af op de onthulling en het optreden. De politie moest daarom enige tijd de straat afzetten. …lees meer

Gerelateerd;

Zaterdag onthulling geveltekst Golden Earring

1 mei 2017

Ook Golden Earring geëerd met geveltekst

13 maart 2017

Songtekst van Golden Earring aangebracht op gevel

18 april 2017

Chaotische onthulling van geveltekst Golden Earring

AD 06.05.2017 Ja, de Golden Earring is nog populair. Zeker 500 mensen kwamen vanmiddag af op de onthulling van een geveltekst van de beroemde Haagse band  in de Terletstraat. De politie moest de straat afsluiten om ongelukken te voorkomen

It’s always good to be back home’, staat er op de gevel aan de Terletstraat. © AD

Op de gevel van het ouderlijk huis van bassist Rinus Gerritsen en van het huis ernaast waar de band ooit begon met oefenen staat vandaag een toepasselijke liedtekst van de Golden Earring: ‘It’s always good to be back home’.

https://video.ad.nl/iframe.html?ec=9zdWQzYjE6Jps12Bv6wZ-xYnetEWTcVo&pbid=665b0121ec844ac7a9d7fce2291b64a7&pcode=p4dmQyOsCE4guGeAXQ6wbJ0tbWH9

Hobby
Mooi, bijzonder, eervol? Rinus Gerritsen reageert zoals het een muzikant betaamt: kort maar krachtig. ,,Dit is té veel eer voor een hobby”, zegt hij in het voorbijgaan. Drummer Cesar Zuiderwijk houdt het bij een vriendelijke glimlach als hij met enige moeite door de enthousiaste Haagse menigte wordt geleid.

Zuiderwijk laat liever zijn drumstokken spreken. Zoals Gerritsen liever de bas oppakt. Op de hoek van de straat stappen ze op het podium, alwaar ze met bevriende muzikanten ‘een potje gaan jammen’. Dat is overigens een wel heel zuinige benaming voor wat er vervolgens uit de speakers komt. Loeistrakke, dampige funk en rock ’n roll.

Q65
Sinds een jaar staat er ook een tekst van een andere Haagse succesgroep, Q65, op de gevel van een flat aan het Almeloplein. Het is het refrein van de hit The life I live.

Lees ook;

Barry Hay geeft koning Willem Alexander advies

Lees meer

Op de hoek Hulshorststraat-Terletstraat geven Gerrits en Zuiderwijk een mini-concert dat de nodige belangstelling trekt. © AD

Golden Earring anno 2017 nog steeds Still Going Strong

Passend eerbetoon aan Haagse Golden Earring

AD 03.05.2017 Den Haag is trots op ‘zijn’ Golden Earring. Het is hoog tijd voor een passend eerbetoon. Op zaterdag 6 mei a.s. wordt een geveltekst onthuld die recht doet aan de indrukwekkende staat van dienst van deze Haagse superband. De band wordt opgericht in 1961 en heet dan nog The Tornado’s om na enige tijd omgedoopt te worden tot The Golden Earrings. Ze zijn een van de oudste Nederlandse rock ’n roll bands. Hele generaties zijn opgegroeid met hun muziek. Met Haags bravoure slaan ze zich gedurende al die jaren door voor- en tegenspoed.In hun lange bestaan maakt de band grote ontwikkelingen door. Van een immens populair beatband gaan ze vervolgens op de psychedelische tour om vanaf 1970 stevige rock te laten horen dat wereldwijd scoort met de verkoop van miljoenen albums en singles. Golden Earring geniet in de jaren zeventig en tachtig een internationale sterrenstatus tot en met de Verenigde Staten. In de jaren zestig van de vorige eeuw zijn ze al erg geliefd en scoren met zanger Frans Krassenburg hits als Please Go, Daddy buy me a girl en That Day, Ook Fred van Hilst, Peter de Ronde en later Jaap Eggermont maken in die eerste periode deel uit van The Golden Earrings, toen nog met een s. Frans Krassenburg moet in 1968 in dienst en Barry Hay volgt hem op als zanger.

Met hun beatmuziek staan The Golden Earrings tijdens die onvergetelijke jaren zestig in Nederland aan de top. Met de verandering van het geluid lonkt ook internationaal succes. Met de Byrds-klassieker Eight Miles High maakt Golden Earring indruk in de Verenigde Staten waar in 1969 getoerd wordt van ‘coast to coast’. Amerikaanse rocksterren en publiek gaan voor de band op haar knieën. Onder meer in The Fillmore West in San Francisco waar de Golden Earring eveneens furore maakt. De basgitaarsolo van Rinus Gerritsen trekt zelfs belangstelling van gitaarfenomeen Jimi Hendrix. Naar verluidt is er zelfs interesse om  Rinus te vragen voor zijn band: The Jimi Hendrix Experience.

De nieuwe Earring is al te horen op de dubbelelpee On the Double (1968) Het album scoort en is nog steeds een klassieker.  Drummer Eggermont wordt vervangen door Sieb Warner, die in 1970 op zijn beurt plaats moet maken voor Cesar Zuiderwijk.. Op 18 mei 1970 treden ze in deze samenstelling op tijdens de eerste editie van het popfestival Pinkpop te Geleen. De echte muzikale omslag komt met de single Back Home in 1970. De single scoort hoog en staat op nr. 1 in de jaarlijst van de Hilversum 3 Top 30. Hits als Holy holy life (1971), She Flies On Strange Wings (1971), Buddy Joe (1972) en Stand By Me (1972) volgen. In 1972  doet Golden Earring een tournee door Europa in het voorprogramma van The Who.  Eelco Gelling en Robert Jan Stips maken enige tijd deel uit van de band en gaan mee op internationale tournees.

Grote hits als Radar Love, When the Lady Smiles, Twilight Zone, Weekend Love volgen en verkopen uitstekend.  Albums als Moontan en Cut scoren tot in Amerika toe. In 1974 volgt in de States hun magnum opus met Radar Love.  Barry Hay wordt ‘King of the Road’ met de legendarische songtekst:  No more speed I’m almost there”, Dé ultieme American car-song ,Gotta keep cool now, gotta take care.” onderwijl trapt menig chauffeur zijn gaspedaal nog eens extra in en gaat zijn autoradio op  volume 10. Het concert op het Scheveningse strand in 1986 is legendarisch. Na een dipje eind jaren tachtig scoort de band opnieuw in de jaren negentig.  The Naked Truth (1992) verkoopt een half miljoen exemplaren. Ook in de jaren daarna blijft Golden Earring het boegbeeld van de Nederrock en scoort vele hits!

Op 4 december 2015 verschijnt de EP ‘The Hague’ en de single ‘Je Regrette’ ter gelegenheid van het vijftigjarig (platen) bestaan van de band. Er volgt een jubileumconcert in het Ziggo Dome dat ook op televisie wordt uitgezonden. In september 2016 volgt een concert aan het strand in Scheveningen waar zeer velen op afkomen.

We zien de mannen van de Earring nog regelmatig in Den Haag. Barry presenteert er vorig jaar zijn boek Hay. George ‘speelt de planken uit het podium’ met zijn aandeel bij Vreemde Kostgangers in het Zuiderstrandtheater, Cesar geeft drum clinics en is jaarlijks met The Clarks te bewonderen tijdens Kaderock.  Rinus doet mee aan jamsessies in Pier 32, is te gast is bij Parkroad Café en je kunt hem zo maar in onze stad jammend aantreffen met tal van andere Haagse rockers.

Onthulling geveltekst

Zaterdag 6 mei a.s. zal  Rinus Gerritsen de officiële onthulling gaan doen van een geveltekst, die uiteraard verwijst naar Golden Earring. Deze tekst is aangebracht aan de gevel boven het portiek waar hij in zijn jeugdjaren woont en waar Haagse rockhistorie wordt geschreven.  Frans Krassenburg woont in de jaren zestig in de Schaarsbergenstraat, George in de Hulshorststraat en Rinus in de Terletstraat.  Joop Oonk van The Jumping Jewels woont een portiek verder dan George in die periode.
Het publiek kan a.s. zaterdag ook genieten van een daverend optreden met bekende Haagse namen uit de rock ’n roll zoals:
John Burki, Roy Croes, Peter Wassenaar, Milko Lippe, Patrick Lejewaan, Bastiaan Paardekooper, Jaap de Jonckheere, Willem Augustijn, Rooie Ruud, Roan Plomp, Rinus Gerritsen, Matthijs Sepers, Rick Spangenberg, Ron Lezer, Bluezofeel: met Nicko Christiansen, Marius Bos, Dean Curtis, Ben Berendsen en Leo Unger

Die Haagse Golden Earringstraat moet er nu ook maar eens snel komen. Wethouder Joris Wijsmuller is aanwezig a.s. zaterdag en een mooie gelegenheid om dit nog eens op te gooien en draagvlak te creëeren in de Haagse gemeentepolitiek.  Het evenement begint om 12 uur. De officiële onthulling gebeurt door Rinus Gerritsen om 14.00 uur.  Deze middag zal museum RockArt aanwezig zijn met leuke gadgets,  er is veel livemuziek en zijn er authentieke Puch’s uit Den Haag Beatstad.

Zaterdag onthulling geveltekst Golden Earring

Den HaagFM 01.05.2017 In navolging van de Q65 wordt ook de Haagse rockband Golden Earring geëerd met een geveltekst. Op de plek waar de bandleden ooit voor het eerst oefenden, wordt zaterdag een citaat uit een van hun songs op de muur onthuld.

De kiem voor de band werd begin jaren zestig gelegd in de Terletstraat, vlakbij het Zuiderpark, waar bassist Rinus Gerritsen op nummer 13 woonde. Op nummer 21 woonde Fred van der Hilst, de eerste drummer van de groep. In dat huis oefenden de muzikanten. Gitarist George Kooymans woonde om de hoek in de Hulshorststraat 145. Zanger Frans Krassenburg in de Schaarsbergenstraat op nummer 154. De band heette toen nog The Tornadoes. Het nummer ‘Please go’, dat later de eerste single zou worden van ‘The Golden Earrings’, werd daar in de oefenruimte door de bandleden gecomponeerd.

Zaterdag wordt op de gevel boven het portiek de tekst ‘It’s always good to be back home’ onthuld. Aansluitend wordt door Patrick Lejewaan van de naastgelegen tabakzaak Het Prijspaleis een minifestival opgezet waar ook (ex-)leden van de Golden Earring aan meewerken. …lees meer

Gerelateerd

Ook Golden Earring geëerd met geveltekst

13 maart 2017

Songtekst van Golden Earring aangebracht op gevel

18 april 2017

Golden Earring: “Eindelijk legale gevelteksten”

14 maart 2017